Kamagurka wordt …65

Kamagurka wordt …65

Vandaag wordt de Oostendse tekenaar Kamagurka 65 jaar. Hij is ongetwijfeld de meest geschikte man voor zijn vak, tekenen dus. Dat wil zeggen dat hij alles in zijn werk legt en verder niks te zeggen heeft. Hem interviewen heeft dan ook totaal geen zin. Toch heb ik het zelf ook eens gewaagd. Hoe valt dat nu te rijmen? Wel, mijn voorstel was dat ik met Kama eens op café zou gaan (we zijn toch Vlamingen nietwaar?), dat we daar wat over van-alles-en-nog-wat zouden praten en dat hij nadien het “interview” zou uittekenen. Volledig gefantaseerd, vertrekkend van bepaalde zaken die ter sprake waren gekomen of tamelijk nauwgezet, daar mocht hij zijn plan mee trekken. Het was een gok, maar het leek me te doen. Helaas viel dit project in het water omdat Kamagurka te veel werk had in die tijd (Humo, Charlie Hebdo enz.). Het werd dan ook een “gewoon” interview, nietszeggend kortom. Ik kreeg van mijn hoofdredacteur dan ook nog de wind van voren maar de toekomst bewees dat Kamagurka niet te interviewen vàlt. Alleen Walter Ertvelt heeft eens “een diepgaand gesprek” met hem gehad. Maar die zal dat dan wel zelf geschreven hebben…

Lees verder “Kamagurka wordt …65”

Eddy Wally (1932-2016)

Eddy Wally (1932-2016)

Het zal morgen al vijf jaar geleden zijn dat Eddy Wally in Zelzate is overleden. Hij was 83. Men kan de man “geweldig” vinden of hem verguizen, maar men moet bewondering hebben voor wat hij heeft bereikt. Niemand kan in dit halve landje er naast kijken dat Wally in al die jaren een groot aantal fans heeft weten te vergaren en continu in de belangstelling bleef. De hamvraag die op ieders lippen brandt, is dan ook: The Doors interviewen of Eddy Merckx, dat is allemaal goed en wel, maar heb ik ook ooit die andere Eddy ontmoet? En het antwoord is jazeker, maar slechts vrij onlangs. Op de Gentse Feesten van 2007 wilde mijn vrouw namelijk met hem op de foto en dat is voor Eddy natuurlijk maar een kleine moeite (zie hieronder; bovenstaande foto is genomen op de Kaaifeesten in Temse).

Lees verder “Eddy Wally (1932-2016)”

Dertig jaar geleden: “Lava” met Kamagurka en Herr Seele

Dertig jaar geleden: “Lava” met Kamagurka en Herr Seele

“Dit was Lava en we zullen het geen drie keer zeggen”: dertig jaar geleden was deze uitbarsting van Kamagurka en Herr Seele een enorm succes (foto YouTube). Enkel het gelipte optreden van een popgroep en het inbrengen van een aantal live-sketches die het ritme vertraagden werden bekritiseerd. Dat optreden van een popgroep hadden ze natuurlijk afgekeken van “The Young Ones” en ook voor de rest kon je dit punk-humor noemen.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Lava” met Kamagurka en Herr Seele”

Veertig jaar geleden: Elton John in de USSR

Veertig jaar geleden: Elton John in de USSR

Veertig jaar geleden was Elton John zogezegd (*) de eerste westerse popster die mocht optreden in de Sovjetunie. The international coverage afforded John’s visit to the USSR ensured that it was a more significant event than all the previous tours there by Western artists. It was said to be “the single most important step forward in East–West relationships since Khruschev had visited Hollywood back in ’59”.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Elton John in de USSR”

Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Het succes van Guido Lauwaerts « Nachten van de Poëzie » zat eigenlijk in extra-poëtische elementen. Ik moet mij dus verontschuldigen bij de lezers die op basis van mijn stukje van veertien dagen geleden welgemutst naar de Leopoldlaan togen en er met een slaapmutsje vandaan kwamen (onze fotograaf heeft een viertal van dergelijke « aandachtige luisteraars » voor de eeuwigheid vastgelegd en misschien vind je één of meer daarvan wel terug op deze pagina). Door mijn schuld, dus, door mijn schuld, door mijn allergrootste schuld. Daniel De Smet zei het reeds in zijn inleiding op het stadhuis dat ik (en mijn collega’s ook een beetje natuurlijk) hem een pad in zijn korf had gezet. Ik dacht eerst dat hij die klasfoto bedoelde, maar het bleek dat wij door onze propaganda te veel belangstellenden hadden gelokt, zodat De Smidse fluks geruild moest worden tegen een « omgetoverde » sporthal.
Omgetoverd was wel het woord. Door het samenbrengen van kaarsenhouders uit één of andere kerk, andere kaarsen deze keer in lege wijnflessen (afkomst onbekend) en een soort van visnetten om de zaak af te ronden (letterlijk), kreeg je een « onbestemd gevoelen ». Vooral dan wanneer de lichten gedoofd werden en onze ogen het enkel met de kaarsen moesten redden. Ik verdenk de organisatoren er sterk van op dit gebied onder één hoedje te hebben gespeeld met de opticiens van Sint-Niklaas! (Als er anderen zijn die beweren dat « Bolle akkers » eigenlijk een protest is tegen de ruilverkaveling, dan mag ik ook wel eens een boude opmerking plaatsen.)
Lees verder “Veertig jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden”

Verschrikkelijk verstandig

Verschrikkelijk verstandig

Frank Jacobs was in “De Rode Vaan” wel erg enthousiast over de voorstelling van “De Kikeri-kisten” (ook over de kinderliedjes die Raymond voor deze voorstelling schreef), maar Raymond zelf zal daar wel een andere mening over hebben, want dit vind je nooit terug in één of andere biografie. Dat in tegenstelling tot “Verschrikkelijk verstandig” dat hij in 1978 in de Beursschouwburg heeft gespeeld. Naast Raymond speelt hier ook trouwe miljonair Mich Verbelen mee. Zelf heb ik dan toch nog een soort van première meegemaakt. Marleen Merckx had immers haar voet gebroken, zodat Katia De Leeuw na amper twee repetities dit stuk van Marc Didden naar de Franse absurdist Roger Vitrac (“Victor ou les enfants au pouvoir”) opnieuw lanceerde. Het mirakel is echter niet gebeurd. Hoezeer we Katia’s inspanning ook waarderen, het was duidelijk dat ze nog niet “ingespeeld” was.

Lees verder “Verschrikkelijk verstandig”