"Zing signorita, zing voor mij, zing zoals de midinetten" zong Eddy Wally (hij had dat geleerd van Ray Franky in 1953), maar de vraag is natuurlijk wat midinetten dan wel mogen zijn, zeker als hij ze aanspreekt als "signorita" en wil dat ze met haar castagnetten klappert (wat een castagnetten!). Dus ik vraag het aan chatgpt en wat blijkt? Conny Froboes is er met haar "Midi-midinette so schön ist Paris" veel dichter bij...Lees verder ““Zing zoals de midinetten””
Het is al tien jaar geleden dat Eddy Wally in Zelzate is overleden. Hij was 83. Men kan de man “geweldig” vinden of hem verguizen, maar men moet bewondering hebben voor wat hij heeft bereikt. Niemand kan in dit halve landje er naast kijken dat Wally in al die jaren een groot aantal fans heeft weten te vergaren en continu in de belangstelling bleef. De hamvraag die op ieders lippen brandt, is dan ook: The Doors interviewen of Eddy Merckx, dat is allemaal goed en wel, maar heb ik ook ooit die andere Eddy ontmoet? En het antwoord is jazeker, maar slechts vrij kort voor zijn dood. Op de Gentse Feesten van 2007 wilde mijn vrouw namelijk met hem op de foto en dat is voor Eddy natuurlijk maar een kleine moeite (zie hieronder; bovenstaande foto is genomen op de Kaaifeesten in Temse).
Lees verder “Eddy Wally (1932-2016)”
De Gentse componist Johan De Smet viert vandaag zijn zeventigste verjaardag.
Lees verder “Johan De Smet wordt zeventig…”
“Les Vacances de Monsieur Hulot”: een meesterwerk. Vraag het maar aan Eddy Wally!
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (875)”
De diverse orgelconcerten lokten ook toevallige voorbijgangers. Zo kwam de Nederlandse zanger Frank Boeijen een kijkje nemen in de Sint-Jacobskerk (foto Joost De Bock).
Lees verder “25 jaar geleden: vijf kerken vormen orgelcircuit”
“Dit was Lava en we zullen het geen drie keer zeggen”: 35 jaar geleden was deze uitbarsting van Kamagurka en Herr Seele een enorm succes (foto YouTube). Enkel het gelipte optreden van een popgroep en het inbrengen van een aantal live-sketches die het ritme vertraagden werden bekritiseerd. Dat optreden van een popgroep hadden ze natuurlijk afgekeken van “The Young Ones” en ook voor de rest kon je dit punk-humor noemen.
Lees verder “35 jaar geleden: “Lava” met Kamagurka en Herr Seele”
Vandaag viert niemand minder dan Godzilla (eigenlijk Gojira in het Japans) zijn zeventigste verjaardag. Ik zou zo zeggen: tijd om met pensioen te gaan, maar helaas, we moeten allemaal langer werken, dus ook Godzilla…
Lees verder “Godzilla wordt zeventig…”
45 jaar geleden was Elton John zogezegd (*) de eerste westerse popster die mocht optreden in de Sovjetunie. Of beter: de internationale berichtgeving die Eltons bezoek aan de USSR losmaakte, zorgde ervoor dat het een belangrijker evenement werd dan alle eerdere tournees daar door westerse artiesten. Er werd gezegd dat het “de allerbelangrijkste stap voorwaarts in de Oost-West-relaties was sinds Chroesjtsjov in ’59 Hollywood bezocht”.
Lees verder “45 jaar geleden: Elton John in de USSR”
Het succes van Guido Lauwaerts « Nachten van de Poëzie » zat eigenlijk in extra-poëtische elementen. Ik moet mij dus verontschuldigen bij de lezers die op basis van mijn stukje van veertien dagen geleden welgemutst naar de Leopoldlaan togen en er met een slaapmutsje vandaan kwamen (onze fotograaf heeft een viertal van dergelijke « aandachtige luisteraars » voor de eeuwigheid vastgelegd en misschien vind je één of meer daarvan wel terug op deze pagina). Door mijn schuld, dus, door mijn schuld, door mijn allergrootste schuld. Daniel De Smet zei het reeds in zijn inleiding op het stadhuis dat ik (en mijn collega’s ook een beetje natuurlijk) hem een pad in zijn korf had gezet. Ik dacht eerst dat hij die klasfoto bedoelde, maar het bleek dat wij door onze propaganda te veel belangstellenden hadden gelokt, zodat De Smidse fluks geruild moest worden tegen een « omgetoverde » sporthal.
Lees verder “45 jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden”
Frank Jacobs was in “De Rode Vaan” wel erg enthousiast over de voorstelling van “De Kikeri-kisten” (ook over de kinderliedjes die Raymond voor deze voorstelling schreef), maar Raymond zelf zal daar wel een andere mening over hebben, want dit vind je nooit terug in één of andere biografie. Dat in tegenstelling tot “Verschrikkelijk verstandig” dat hij in 1978 in de Beursschouwburg heeft gespeeld. Naast Raymond speelt hier ook trouwe miljonair Mich Verbelen mee. Zelf heb ik dan toch nog een soort van première meegemaakt. Marleen Merckx had immers haar voet gebroken, zodat Katia De Leeuw na amper twee repetities dit stuk van Marc Didden naar de Franse absurdist Roger Vitrac (“Victor ou les enfants au pouvoir”) opnieuw lanceerde. Het mirakel is echter niet gebeurd. Hoezeer we Katia’s inspanning ook waarderen, het was duidelijk dat ze nog niet “ingespeeld” was.
Lees verder “45 jaar geleden: “Verschrikkelijk verstandig””
dagelijks iets degelijks 