Ik vind het toch wel godgeklaagd dat de VRT nu ook al het vorstenhuis inschakelt om de kijkcijfers voor “Katarakt” op te vijzelen. Nog maar gisteren waren onze vorsten te gast in de VRT-studio’s en kijk wat er gebeurt! (*)
Lees verder “Vijftien jaar geleden: eerste aflevering van “Katarakt””
“In afwachting van iedereen te tonen dat ze niet zomaar het eerste het beste kleine meisje was, speelde ze als alle kleine meisjes met haar poppen, droomde van succes en applaus en pronkte voorlopig met het beroep van haar vader. Het woord ‘journalist’ ontlokte bij meningeen bewonderende blikken, die omsloegen in verschrikking als ze bij de volgende onvermijdelijke vraag ‘Rode Vaan’ of ‘Drapeau Rouge’ antwoordde. Eerlijk duurt dan wel het langst had ze op zedenleer geleerd, maar soms was liegen leuker en ‘Laatste Nieuws’ of ‘Le Soir’ maakte een veel gunstigere indruk, ‘haha, zozo’, zodat Lena regelmatig het fijne gevoel smaakte om dankzij een leugentje voor vol genomen te worden omwille van een vader, van wie ze had gewild dat hij zijn beroep elders zou hebben uitgevoerd.” (Dolores Thijs, Drüben is het gras groener, Antwerpen/Amsterdam, Manteau, p.23).
Lees verder “Veertig jaar geleden: de diverse fantasmen van Dolores Thijs”
Vandaag is het al twintig jaar geleden dat Carlos Tindemans is overleden. Hij was de eerste docent theaterwetenschappen in Vlaanderen en kon bogen op een internationale reputatie. Hij had een grote belangstelling voor de nieuwste ontwikkelingen en tegen provincialisme en amateurisme kon hij bijzonder van leer trekken. “Het Vlaamse theater zou professioneel zijn, of niet zijn,” was zijn credo. Dat hij een uitgesproken visie had, bewees hij als medeopsteller van het legendarische document T 68, waarin hij met Hugo Claus en Alex van Royen een project uittekende voor het theater in Zuid-Nederland. In de jaren zeventig verlegde hij zijn aandacht naar reflectie en theorie. Hij werd de eerste academische theaterwetenschapper. Door zijn pionierswerk stoomde hij een hele lichting critici en theaterspecialisten klaar. Steeds begaan met het niveau waarop aan theaterkunde werd gedaan, richtte hij in 1992 Thersites op, de vereniging die zou bijdragen tot de bevordering van de theaterkritiek. Kortom, geen dag is beter geschikt om even een beetje te reflecteren over het theater…
Lees verder “Carlos Tindemans (1931-2002)”
« Is dat waar dat iedereen hier met de poepers zit ? » vraagt een verloren gelopen Jakob Beks op een bepaald ogenblik aan een collega die eveneens per ongeluk in de Malpertuis-versie van Shakespeares « Richard III » is terecht gekomen (het is een veenmysterie wat Jakob hier te zoeken had) en deze antwoordt : « Dat is altijd zo in tijden van crisis ». Als we het programmaboekje mogen geloven, dan zouden deze gevleugelde woorden uit de pen van Willy Courteaux komen, maar we gokken er met vrij grote zekerheid op dat het hier een « bewerking »„ van regisseur Jo Gevers betreft.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Richard in crisis”
Wat is het dat de mens noopt de veilige woonstee te ontvluchten en zich massaal naar een of andere plaats in het buitenland te begeven? Iedereen heeft zo wel zijn reden. Zo ook wij vermoedelijk. Al heb ik het me nooit afgevraagd. Desondanks, we vertrokken. Niet zo vaak maar toch. Terugblikkend herken ik wel een patroon. Dat reeds start bij onze nogal bizarre huwelijksreis.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (103)”
Campo Santo is een grote begraafplaats in Sint-Amandsberg, een deelgemeente van Gent, genoemd zoals de Campo Santo begraafplaats te Rome. Het is een kerkhof waar veel katholieke beroemdheden begraven liggen, maar ook enkele vrijzinnigen.
Lees verder “175 jaar geleden: inzegening van het Campo Santo”
Vandaag is het reeds vijftien jaar geleden dat BRT-medewerker Miel Louw is gestorven. Ik herinner me vooral zijn droge humor in programma’s als “Echo” (1968-1974), van zijn jaren daarvóór als journalist bij de nieuwsdienst herinner ik me niet veel omdat ik op die jeugdige leeftijd niet echt geïnteresseerd was in het nieuws. Daarna werd Miel het gezicht van het consumentenmagazine “Wikken en Wegen”. Dat was in de tijd dat ik op De Rode Vaan werkte en ik heb dus nog enkele recensies van mijn collega Lode De Pooter teruggevonden…
Lees verder “Miel Louw (1933-2007)”
De Russische pianist Vadim Roudenko wordt vandaag 55 jaar.
Lees verder “Vadim Roudenko wordt 55…”
55 jaar geleden trad Yoko Ono op in het Saville Theatre van Brian Epstein. Ze bracht er haar programma “The Fog Machine: Music of the Mind”. Maar belangrijker nog: in de mannen-WC werd ondertussen de film “Bottoms” vertoond, een film die Ono een jaar eerder had gemaakt samen met haar toenmalige echtgenoot Anthony Cox. Het was een aaneenschakeling van naakte achterwerken (m/v) op een loopband.
Lees verder “55 jaar geleden: de film “Bottoms” van Yoko Ono”
In de Logos Tetraëder is het vierde Vrouwenfestival reeds in volle gang. Vanavond komt de Duitse Isabeella (geen tikfout !) Beumer aan de beurt met werk voor stem en elektronica * Eigenlijk zou de productie in de Domzaal van Vooruit ook min of meer in dit festival passen, want al is de muziek van « A-Ronne II » dan van een man (Luciano Berio), het is toch een vrouw (Ingrid von Wantoch Rekowski) die er een eigenzinnige vorm aan geeft * Hiermee zitten we al dicht bij zo niet het dans-, dan toch het bewegingstheater. Toch is er in diezelfde Vooruit, maar dan in de theaterzaal, ook een « echte » dansproductie: « L’Esquisse ». Al speelt ook hier een vrouw een belangrijke rol (Joëlle Bouvier), toch is het deze keer geen « vrouwelijk » product, want precies het « duo-werk » vormt hier de basis. En het andere deel van het duo wordt gevormd door Régis Obadia * De Rode Pomp, waar men ook niet vies is van hedendaags werk (overmorgen start een Louis De Meester-vierdaagse), gaat vanavond echter 400 jaar terug in de tijd met harpist William Taylor (foto YouTube) en fluitist Geert van Gele. (HLN, 8/12/1997)
dagelijks iets degelijks 