Negentig jaar geleden: première van Ravels pianoconcerto in G

Negentig jaar geleden: première van Ravels pianoconcerto in G

Maurice Ravel schreef zijn Pianoconcert in G majeur in de periode 1929 tot 1931. Dit concert is ontstaan onder invloed van de jazz. Ravel leerde het genre kennen op zijn tournee door de Verenigde Staten. Ravel wilde zelf de pianosolopartij spelen op de première van het pianoconcert. Hiertoe bereidde hij zich voor middels études van Franz Liszt en Frédéric Chopin, maar wegens zijn matige gezondheid en oververmoeidheid werd de pianopartij op de première verzorgd door Marguerite Long (1874-1966), aan wie Ravel het pianoconcert ook had opgedragen. Marguerite Long ontving de partituur op 11 november 1931 en speelde de première op 14 januari 1932, waarbij Ravel dirigeerde. Enige dagen na de succesvolle première gingen Ravel en Long samen op tournee langs 20 Europese steden. Het stuk werd overal enthousiast ontvangen. Het tweede deel Adagio assai is het bekendst geworden. Het begint met een lange pianosolo, later omspeeld door solo’s voor fluit, hobo, klarinetten en tot slot een zeer lange en beroemde solo voor althobo. (Wikipedia)

Lees verder “Negentig jaar geleden: première van Ravels pianoconcerto in G”

Negentig jaar geleden: première van Ravels pianoconcerto voor de linkerhand

Negentig jaar geleden: première van Ravels pianoconcerto voor de linkerhand

Het pianoconcert voor de linkerhand ofwel het Concerto pour piano (main gauche seule), in D majeur van Maurice Ravel is een concert voor piano en orkest in één deel. Het ging op 5 januari 1932 in première met als solist de Oostenrijkse pianist Paul Wittgenstein (foto Wikipedia).

Lees verder “Negentig jaar geleden: première van Ravels pianoconcerto voor de linkerhand”

25 jaar geleden: huwelijk Jos Van Immerseel met Claire Chevallier

25 jaar geleden: huwelijk Jos Van Immerseel met Claire Chevallier

Morgen zal het al 25 jaar geleden zijn dat de Antwerpse musicus Jos Van Immerseel gehuwd is met de Franse pianiste Claire Chevallier. Ik weet niet of ze nog altijd bij elkaar zijn, maar het zou me eerlijk gezegd niet verbazen. De “onrustige” Jos Van Immerseel leek mij destijds zijn schip in een veilige haven te hebben binnen geloodst. Uit eigen ondervinding kan ik trouwens bevestigen dat de leeftijd daar allicht ook het zijne heeft toe bijgedragen…

Lees verder “25 jaar geleden: huwelijk Jos Van Immerseel met Claire Chevallier”

Khatia Buniatishvili

Khatia Buniatishvili

In deze #MeToo-tijden zou het eigenlijk niet meer mogen, maar er circuleert al een tijdje op internet een filmpje van “the breast pianist I’ve ever seen”. En ik moet toegeven: het is een omschrijving die ik kan beamen. Maar wat mij het meest verbaast: het is echt wel een filmpje uit een echt concert met een echt orkest. Dus de jonge dame in kwestie heeft wel degelijk wat in huis. Dus zeker in deze tijden van de Elisabethwedstrijd ben ik eens gaan kijken om wie het nu écht draait…

Lees verder “Khatia Buniatishvili”

25 jaar geleden: CD van Osvaldo Salas

25 jaar geleden: CD van Osvaldo Salas

De Argentijnse pianist Osvaldo Salas verblijft reeds sedert 1968 in ons land, zodat we hem toch wel in de rubriek “Vlaams klassiek” (*) mogen onderbrengen. Op de CD “The Latin-American Masters” brengt hij werk van hedendaagse Zuid-Amerikaanse componisten, die hier te lande meestal nog dienen ontdekt te worden.

Lees verder “25 jaar geleden: CD van Osvaldo Salas”

235 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart

235 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart


Op 2 maart 1786 voltooit de pas dertig jaar geworden Mozart zijn 23ste klavierconcerto (in A, KV.488), waarin we de aria van Barbarina uit “Le nozze di Figaro” herkennen, terwijl de gravin “verborgen” zit in het 24ste (in c, KV.491), dat hij op 24 maart voltooide. Tussenin wordt in besloten kring ten huize van vorst Karl Auersperg “Idomeneo” hernomen en hiervoor schrijft Mozart de aria “Non temer, amato bene” (KV.490). The piano concerto was one of three subscription concerts given that spring and was probably played by Mozart himself at one of these. Als “uithangbord” heb ik deze keer de Franse pianiste Hélène Grimaud gekozen, ik ben er zeker van dat Woolfie daarmee akkoord zou gaan…

Lees verder “235 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart”