Op diverse plaatsen heb ik het er reeds over gehad dat de Songfestivalwinnaressen Gigliola Cinquetti en France Gall de eersten waren om mijn sluimerende erotische verlangens op te wekken, maar dat is niet helemaal correct. Daarvóór was er immers reeds Annette Funicello, die ik had leren kennen in het Disney-televisieprogramma The Mickey Mouse Club, en die vandaag precies tien jaar geleden is overleden.
Lees verder “Annette Funicello (1942-2013)”
Consternatie vijf jaar geleden in Parijs-Roubaix. Midden de talloze valpartijen viel die van Michael Goolaerts toch wel onmiddellijk op: op een plaats waar niet zo direct anderen tegen de grond gingen en bovendien liet zijn houding het ergste vermoeden. En inderdaad, het ging hier niet om een “gewone” valpartij, maar de jonge renner (23) had een hartstilstand gekregen. Hij werd ter plaatse gereanimeerd en per helicopter naar het ziekenhuis van Rijsel gebracht, waar zijn toestand kritiek bleef. Om half twaalf kwam dan het bericht van de ploeg dat Goolaerts was overleden…
Lees verder “Michael Goolaerts (1994-2018)”
Het is vandaag al tien jaar geleden dat de gewezen Britse premier Margaret Thatcher, bijgenaamd The Iron Lady, is overleden. Het is dan ook al tien jaar geleden dat ik mij abonneerde op de Spotify-playlist “Ding dong the witch is dead”, wat misschien niet mijn nobelste daad was, maar zoals gewoonlijk blijf ik erachter staan: wat geweest is, is geweest! Niet voor niets zat ik tijdens haar heerschappij op de redactie van De Rode Vaan en heeft mrs.Thatcher mij het leven dus een hele tijd zuur gemaakt. Gelukkig konden we er af en toe ook nog eens mee lachen, zoals hierboven met het gedicht dat collega Jan Mestdagh selecteerde voor zijn wekelijkse poëzierubriek.
Lees verder “Margaret Thatcher (1925-2013)”
Zestig jaar geleden was “Lawrence of Arabia” de grote triomfator op de jaarlijkse Oscar-ceremonie. Naast de oscar voor beste film, kreeg regisseur David Lean ook nog een oscar als beste regisseur en de partituur van Maurice Jarre, die destijds nog vrij onbekend was, werd gelauwerd als beste filmscore. De film betekende de internationale doorbraak voor hoofdrolspelers Peter O’Toole en Omar Sharif.
Lees verder “Zestig jaar geleden “Lawrence of Arabia” oscarwinnaar”
Eddy De Saedeleer meldt me dat de Aalsterse rockgitarist en -zanger William Souffreau gisteren is overleden na een langdurige ziekte.
Lees verder “William Souffreau (1946-2023)”
Vandaag is het ook al 25 jaar geleden dat zangeres Wendy O.Williams van de punkgroep The Plasmatics zelfmoord pleegde op 48-jarige leeftijd. In een bos in de nabijheid van het dierenopvangcentrum waar ze werkte, schoot ze zich door het hoofd. Volgens Wikipedia had ze eerder al twee zelfmoordpogingen gedaan: “Williams had first attempted suicide in 1993 by hammering a knife into her chest; the knife lodged in her sternum and she changed her mind, calling Swenson to take her to hospital. She attempted suicide again in 1997 with an overdose of ephedrine.” De Swenson waarover sprake is “her long-time companion and former manager, Rod Swenson.”
Lees verder “Wendy O.Williams (1949-1998)”
Tien jaar geleden verscheen in de Gazet van Antwerpen een artikel van Tom Willems met als titel “Acteurs die vallen als vliegen”…
Lees verder “Tien jaar geleden: you only die twice”
Fons Mariën las De jaren zestig. Een cultuurgeschiedenis van Geert Buelens, uitgeverij Ambo/Anthos, 2018, 1024p. Het was zijn elfde leestip.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “De jaren zestig”, een cultuurgeschiedenis van Geert Buelens”
« Ik weet, lezer, dat mijn verhaal eentonig wordt. » ★ Ja, het fameuze citaat uit Multatuli’s « Max Havelaar » komt wel van pas in deze paastijd, want 25 jaar geleden stond er alweer een passie-oratorium op het programma. En deze keer wel degelijk nog eens eentje van vadertje Bach. En welk dan nog! Zijn beroemde Mattheuspassie werd om 19.30 uur in de Bijloke gebracht door de Gentse Oratoriumvereniging o.l.v. Edmond Saveniers (foto Davidsfonds). ★ Wie echter liever helemaal aan het andere eind van het spectrum van gevoelens vertoefde, wie met andere woorden zin had om eens goed te lachen, die kon om 20 uur in Vooruit terecht voor « The return of Dionysos »van W.A.C.K.O. ★ Zelfs wie een dansvoorstelling wilde bijwonen, kon maar beter zijn goede humeur meebrengen want « Au progrès » van Les Ballets C de la B, dat om 21 uur in het KTA (Bagattenstraat) werd gedanst, wilde het volgende uitbeelden: tijdens een trouwpartijtje zakt het feestgezelschap plots door de vloer en belandt een verdieping lager in café Au Progrès. Het feest gaat toch door, voor de verbaasde blikken van de voorbijgangers. (HLN, 7/4/1998)
“Heel wat ouders“, zo begint het boekje “Zullen we deze dan maar houden”, “zijn nogal vervelend, dat is niets bijzonders. Maar de vader en moeder van Liesje en Lodewijk van Pech tot Puffelen waren wel buitengewoon vervelend“. Nou, reken maar! Zo verplichten ze hun kinderen hun neus te snuiten, hun oren schoon te maken en hun haren te wassen. Zeg nou zelf!
Lees verder “Veertig jaar geleden: Hollandse kinderauteurs, daar kun je beter soep van koken!”
dagelijks iets degelijks 