35 jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje

35 jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje

Van 3 tot en met 6 november 1988 liep in Gent het vijfde kindertheaterfestival van (Oud Huis) Stekelbees. Op de persconferentie begon programmatrice Christel De Weerdt met te zeggen dat de organisatoren er eigenlijk niet veel zin meer in hadden, maar dat ze gezwicht zijn voor de internationale vraag die er nog altijd naar is. Die bijval in het buitenland is erg mooi natuurlijk, maar waarom die twijfels in het eigen (oude) huis?

Lees verder “35 jaar geleden: Christel De Weerdt aan het lijntje” →

Veertig jaar geleden: vrouwen en crisis (1)

Veertig jaar geleden: vrouwen en crisis (1)

De crisis. Het was veertig jaar geleden een vertrouwd gespreksonderwerp. Economische crisis, energiecrisis, oliecrisis… Onze oren zouden ervan gaan tuiten. Oververzadiging, heet dat. De media spelen daar bewust op in. De crisis dat is de demon. Dat is een ontembare kracht. Daar kun jij toch niets aan doen, kleine man, laat je armen maar zakken…

Lees verder “Veertig jaar geleden: vrouwen en crisis (1)” →

Guillaume Maijeur wordt 85…

Guillaume Maijeur wordt 85…

Zoals Jan Melicaen de opera-correspondent was van De Rode Vaan in de Gentse opera, zo werd deze functie in Antwerpen waargenomen door Guillaume Maijeur, die zijn stukken ondertekende met W.M. (Willy Maijeur; nu heeft hij een eigen website waar hij wel ondertekent met G.M.; daar heb ik ook deze foto gevonden). Willy werkte al voor De Rode Vaan toen ik op de redactie kwam, dus ik weet niet hoe hij in contact gekomen is met het blad. Ik heb wel een vermoeden dat de band met de partij “losser” was dan in het geval van Melicaen.

Lees verder “Guillaume Maijeur wordt 85…” →

De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman

De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman

Dertig jaar geleden werkte ik voor mijn tweede keer voor Piet Lampaert. Mijn vroegere hoofdredacteur bij De Rode Vaan was aan een steile opgang begonnen binnen de socialistische partij. Dat begon als voorzitter van de Vlaamse Socialistische Zelfstandigen. Hij trok mij aan om het maandblad uit te geven. Als het echter op advies geven aankwam, waren wij afhankelijk van onze lokale secretarissen die de echte specialisten waren op dat vlak. Daarom stelde Piet voor om deze secretarissen om beurt elke maand eens in het zonnetje te zetten in ons blad. Na Antwerpen was het natuurlijk de beurt aan Gent, meer bepaald aan Amand Meuleman. En jawel, het is wel degelijk Amand en niet Armand zoals hij herhaaldelijk moest rechtzetten…

Lees verder “De geheimschrijvers (2): Amand Meuleman” →

Dertig jaar geleden: “Het Salon” in het NTG

Dertig jaar geleden: “Het Salon” in het NTG

Sam Bogaerts was vanaf het seizoen 1993-1994 verantwoordelijk voor “Het Salon”, een “experiment” dat in dat seizoen is van start gegaan in het NTG. Sam Bogaerts is in Gent terechtgekomen na zijn “Hollands avontuur” (aan Toneelgroep Amsterdam hield hij naar eigen zeggen namelijk een heroïneverslaving over). Hij is altijd al een speciaal geval geweest. Hij is pas naar de toneelschool getrokken toen hij reeds 27 was. Daarvóór deed hij allerlei jobs: boekhouder, chauffeur, dokwerker, expediteur… Hij had immers zelfs niet eens de middelbare school uitgedaan. Het was pas toen zijn huwelijk op de klippen liep en hij een meisje ontmoette dat toneel studeerde dat hij ook enige belangstelling voor toneel begon te ontwikkelen. Ik zeg wel “enige”, want eigenlijk gaat hij ook nu nog altijd enkel “om professionele redenen” naar theater. Hij vindt het immers niet vervelend, maar overbodig. Zelfs het conservatorium in Brussel heeft hij niet afgemaakt, omdat hij ruzie kreeg met Jan Decorte (terecht m.i.: hij moest iemand écht pijn doen en dat weigerde hij). Dat maakte evenwel niet veel uit, want hij had toen al De Witte Kraai gesticht.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Het Salon” in het NTG” →