Tewerkgestelde werkloze: “Geen sociale voorzieningen”

Tewerkgestelde werkloze:  “Geen sociale voorzieningen”

In de omgeving van Eeklo ontmoetten we D. Ze is 25, gehuwd, heeft het eerst geprobeerd als arbeidster, daarna als zelfstandige, is tweemaal een jaar werkloos geweest en heeft nu een bediendenjob te pakken maar deze keer als tewerkgestelde werkloze. Maar laten wij haar dit verhaal zelf vertellen…

Lees verder “Tewerkgestelde werkloze: “Geen sociale voorzieningen””

“Haast ieder werk met beide handen aannemen”

“Haast ieder werk met beide handen aannemen”

Op initiatief van Elcker-lk Gent besloten een vijftiental werklozen een fotoreportage te maken omtrent werkloosheid. Drie thema’s werden hierin verwerkt : de dagelijkse beleving van het werkloos zijn, de vrouwenwerkloosheid en minder prettige werksituaties. Deze tentoonstelling is uitleenbaar voor groepen, organisaties, jeugdhuizen enz. tegen duizend frank per week. Voor meer inlichtingen : Volkshogeschool Elcker-lk, Hoogstraat 9, 9000 Gent, tel. 091/23.50.34.

Lees verder ““Haast ieder werk met beide handen aannemen””

“Jonggehuwden hebben het moeilijk”

“Jonggehuwden hebben het moeilijk”

Voor ons derde rendez-vous in onze reeks “vrouw en crisis” hebben we veertig jaar geleden de stad verlaten en zijn we de provincie ingetrokken. Meer bepaald richting Land van Waas. Tussen grazende geiten en loeiende koeien troffen we er een café-dancing aan, die wordt uitgebaat door een jong echtpaar. Uiteraard hadden we — in het kader van deze reeks natuurlijk — weer enkel oog voor het vrouwelijk lid van het gezelschap. L. is haar naam, ze is twintig en pas moeder geworden van een schattige dochter die naar de echtgenote van een onlangs overhoop geschoten popvedette werd genoemd. En meteen hadden we een aanknopingspunt voor ons gesprek…

Lees verder ““Jonggehuwden hebben het moeilijk””

Vrouw en crisis (2): “Alleen nauwelijks en met kinderen helemaal niet te harden”

Vrouw en crisis (2): “Alleen nauwelijks en met kinderen helemaal niet te harden”

Voor onze tweede aflevering van vrouwen in de crisis trokken we naar Gent. En alhoewel we plusminus in dezelfde sociale en leeftijdsklasse bleven (M. is 28 en graficus), toch hebben we juist op die manier ervoor gezorgd dat we een schril contrast opriepen. Waar L. vorige week mee uit werken ging naast haar echtgenoot, is M. alleenstaande. In een voorafgaandelijk gesprek legt ze er ook de nadruk op dat ze politiek actief is, maar niet uit feministische overwegingen. Die activiteit stemt overigens ook reeds uit de periode van haar huwelijk en heeft dus niks te maken met het feit dat ze op een bepaald moment alleen kwam te staan. Maar sociaal-financieel gezien is er wel een groot verschil tussen de twee levenswijzen.

Lees verder “Vrouw en crisis (2): “Alleen nauwelijks en met kinderen helemaal niet te harden””

Veertig jaar geleden: “Meewerken om te kunnen kopen wat we willen”

Veertig jaar geleden: “Meewerken om te kunnen kopen wat we willen”



Vanaf 1 april 1981 wordt bij wijze van smakeloze grap een nieuwe reglementering van de werkloosheidsvergoedingen voorzien, waarvan de vrouw het grootste slachtoffer zal zijn. De vrouw die in onze typisch patriarchale maatschappij reeds het meest met de crisis werd geconfronteerd. In de meeste gevallen is het immers nog steeds zij die het gezinsbudget in handen heeft. Zij doet de inkopen, zij betaalt de rekening. (Foto Jo Clauwaert)

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Meewerken om te kunnen kopen wat we willen””

Vrouw en crisis (1): ja, er zijn nog linkse huisvrouwen

Vrouw en crisis (1): ja, er zijn nog linkse huisvrouwen

Een gesprek met de organisatrices van de Vrouwendag. Dat is één, dachten wij. Daar kun je niet om heen. Maar is dat dan voldoende ? De vraag stellen is ze beantwoorden. Een flink deel van de Vrouwendag wordt immers nog steeds door de extreem-feministische hoek bepaald. Verre van ons om thema’s als « het lesbies (sic) bestaan… in crisis ? » en « het eigen vrouwenbedrijf » het recht te ontzeggen om aan bod te komen, zelfs al staat deze Vrouwendag anno 1983 in het teken van « de nieuwe armoede » en denken wij niet dat de oplossing van de economische crisis wordt gevonden door lesbisch te gaan leven of zoiets. Als echter blijkt dat één van de woordvoerdsters (Suzanne Cautaert met name) niet wenst te worden geïnterviewd door een man (eikes, een beest !) en dat het animatieprogramma met b.v. de film « Der subjektive Faktor » en toneelgroep « De beledigde Onschuld » ook helemaal die richting uitgaat, dan vonden wij het toch noodzakelijk om ook andere vrouwen aan het woord te laten. Wegens plaatsgebrek komt deze week enkel een linkse huisvrouw uit Antwerpen aan bod (jaja, dat bestaat). De andere gesprekken die we voerden zullen in de loop van de komende weken verschijnen.

Lees verder “Vrouw en crisis (1): ja, er zijn nog linkse huisvrouwen”

Vrouwen en de economische crisis

De crisis. Het is een vertrouwd gespreksonderwerp geworden. Economische crisis, energiecrisis, oliecrisis… Onze oren zouden ervan gaan tuiten. Oververzadiging, heet dat. De media spelen daar bewust op in. De crisis dat is de demon. Dat is een ontembare kracht. daar kun jij toch niets aan doen, kleine man, laat je armen maar zakken…

Lees verder “Vrouwen en de economische crisis”

Rita Ruys aan het lijntje

Vorige zondag trokken enkele duizenden vrouwen door de straten van de hoofdstad in het kader van de jaarlijkse betoging van Vrouwen Tegen de Krisis (VTK), terwijl vandaag donderdag 8 maart in het teken staat van de Internationale Vrouwendag. Het leek ons dus aangewezen om deze week een vrouw aan het lijntje te halen. Niet zo maar een vrouw natuurlijk, maar anderzijds ook niet direct een « kopstuk » van VTK. Neen, we opteerden voor een vrouw die dagdagelijks met de problematiek te maken heeft in het kader van de vzw Omschakelen, een vormingscentrum voor vrouwen. Rita Ruys begeleidt de cursussen van Omschakelen en houdt zich ook bezig met de « globaal administratieve beslommeringen », zoals ze het zelf formuleert. We laten haar trouwens eerst en vooral uitleggen wat Omschakelen nu precies betekent.
Lees verder “Rita Ruys aan het lijntje”