Twintig jaar geleden: “Lelieblank, scharlakenrood” van Michel Faber

Twintig jaar geleden: “Lelieblank, scharlakenrood” van Michel Faber

Lelieblank, scharlakenrood van Michel Faber is een bestseller uit 2002 die ik pas nu in een Nederlandse vertaling heb gelezen. Een kanjer van meer dan 950 blz. Faber neemt de lezer mee naar het Londen van 1874 tot 1876, in een heel Dickensiaanse sfeer met achterbuurten, armoede en prostituees in tegenstelling tot de rijkdom in andere buurten. Het verhaal gaat voornamelijk over het hoertje Sugar, een intelligente jonge vrouw, en haar ontmoeting met William Rackham, een rijke erfgenaam van Rackham parfumerieën. Zij beginnen een relatie en hij brengt haar onder in een eigen huis met een grote toelage, zodat Sugar geen andere klanten meer hoeft. Sugar hoopt via William hogerop te geraken in het leven en legt zich daarom ook toe op het helpen van William in zijn zakenbesognes naast zijn seksuele behoeften.

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Lelieblank, scharlakenrood” van Michel Faber” →

415 jaar geleden: première van “de eerste opera” (oh ja?)

415 jaar geleden: première van “de eerste opera” (oh ja?)

Volgens “On this day” is het morgen 415 jaar geleden dat “de eerste opera” in première is gegaan. Dat zou dan “L’Orfeo” zijn van Claudio Monteverdi. En dat wordt over het algemeen ook zo beschouwd. Zelf ga ik daar echter niet mee akkoord. In de tekst van Wikipedia, die ik hieronder overneem, is er b.v. al sprake van beïnvloeding door een andere opera, dus daar wordt “L’Orfeo” alvast niet als “eerste” opera beschouwd. Men zou misschien kunnen stellen: de eerste bewaarde opera, maar ook dat is niet waar, want dat is dan juist die “Euridice” van Jacopo Peri, waarover ik het elders heb…

Lees verder “415 jaar geleden: première van “de eerste opera” (oh ja?)” →

Paul Jones wordt tachtig…

Paul Jones wordt tachtig…

De laatste tijd ben ik met mijn muzikale vrienden in een discussie gewikkeld over welke nummers van Manfred Mann er nu door Paul Jones worden gezongen en welke door zijn opvolger Mike d’Abo. Zo is alvast uitgeklaard dat “Pretty Flamingo” wel degelijk door Paul Jones wordt gezongen, maar tegen de tijd dat het nummer in de hitparade stond, was Jones al vervangen door d’Abo. En zo zou het best kunnen dat er playback-optredens bestaan, waarbij men Jones hoort, maar d’Abo ziet. Of nog beter: misschien bestaan er uit die tijd wel live-uitvoeringen door Mike d’Abo, dan kunnen we meteen vergelijken met de oorspronkelijke single. Want dààr ging de discussie vooral om: namelijk hoezeer de stemmen van Paul Jones en Mike d’Abo op elkaar gelijken. En op de dag dat Paul Jones tachtig wordt, is dat misschien een moment om daar even bij stil te staan…

Lees verder “Paul Jones wordt tachtig…” →

Zestig jaar geleden: “Love me warm and tender” komt de hitparade binnen

Zestig jaar geleden: “Love me warm and tender” komt de hitparade binnen

Het zal morgen al zestig jaar geleden zijn dat “Love me warm and tender” de Amerikaanse hitparade binnenkwam. Dat was niet enkel belangrijk voor Paul Anka, de Canadese zanger van Libanese komaf, omdat die pas naar een nieuwe platenfirma was overgestapt en het dan toch altijd afwachten is of het succes zal aanhouden. Maar ook voor mezelf was dit belangrijk, want “Love me warm and tender” is mijn lievelingsnummer van hem en stond in die beginjaren zestig ook steevast in mijn top tien aller tijden.

Lees verder “Zestig jaar geleden: “Love me warm and tender” komt de hitparade binnen” →

Twintig jaar geleden: “Sex and the city”

Twintig jaar geleden: “Sex and the city”

Twintig jaar geleden kwam ik terug uit Tenerife. In tegenstelling tot het jaar daarvoor toen ik welgeteld één boek heb gelezen (het was dan wel “De slinger van Foucault”, maar kom), had ik er deze keer niet minder dan zeven gelezen. Twee van die zeven waren “La Vie Sexuelle de Catherine M.,” van Catherine Millet en “Sex & the City” van Candace Bushnell…

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Sex and the city”” →