280 jaar geleden: creatie van de “Messiah”

280 jaar geleden: creatie van de “Messiah”

Vandaag is het precies 280 jaar geleden dat in de New Music Hall in Dublin voor het eerst Messiah, an Oratorio (zonder lidwoord) werd uitgevoerd, geschreven door Georg Friedrich Händel. Het werk, dat in de meeste gevallen iets minder dan tweeënhalf uur duurt, wordt, met name in de Angelsaksische landen, vooral rond kerst uitgevoerd, maar ook wel – zoals mag blijken uit de creatie – in de paastijd. Het werk mag ook prat gaan op de eerste staande ovatie uit de geschiedenis.

Lees verder “280 jaar geleden: creatie van de “Messiah””

415 jaar geleden: première van “de eerste opera” (oh ja?)

415 jaar geleden: première van “de eerste opera” (oh ja?)

Volgens “On this day” is het morgen 415 jaar geleden dat “de eerste opera” in première is gegaan. Dat zou dan “L’Orfeo” zijn van Claudio Monteverdi. En dat wordt over het algemeen ook zo beschouwd. Zelf ga ik daar echter niet mee akkoord. In de tekst van Wikipedia, die ik hieronder overneem, is er b.v. al sprake van beïnvloeding door een andere opera, dus daar wordt “L’Orfeo” alvast niet als “eerste” opera beschouwd. Men zou misschien kunnen stellen: de eerste bewaarde opera, maar ook dat is niet waar, want dat is dan juist die “Euridice” van Jacopo Peri, waarover ik het elders heb…

Lees verder “415 jaar geleden: première van “de eerste opera” (oh ja?)”

25 jaar geleden: een snorrende Suzuki

25 jaar geleden: een snorrende Suzuki

Bach-suites voor cello solo. Men zou denken: dat is nu toch enkel voor de kenners. Vergeet het! Drie decennia geleden waren de twee concerten, die Pieter Wispelwey eraan besteedde, helemaal uitverkocht en de CD-opname door Rostropovitsj een paar jaar eerder was een echt media-event. En 25 jaar geleden mocht ik in Het Laatste Nieuws alweer een nieuwe versie van deze suites voorstellen, deze keer door Hidemi Suzuki.

Lees verder “25 jaar geleden: een snorrende Suzuki”

Gustav Leonhardt (1928-2012)

Gustav Leonhardt (1928-2012)

Morgen zal het al tien jaar geleden zijn dat Gustav Leonhardt, de tegenpaus van de authentieke uitvoeringspraktijk (de échte paus zijnde Nikolaus Harnoncourt) is overleden. Jos Van Immerseel wou bij hem geen les volgen, alhoewel het zijn groot idool was. Maar hij wou geen Gustav Leonhardt-cloon worden, zei hij. En ook voor Philippe Herreweghe was hij een inspirerend voorbeeld: “Een belangrijke volgende stap was dat ik via Ton Koopman in contact kwam met Gustav Leonhardt in Amsterdam, waar de barokbeweging op dat moment volop bloeide. Van hem heb ik ten eerste vooral het respect voor de muziek als zodanig geleerd. Dat leer je niet in het conservatorium. Daar moet muziek beantwoorden aan het romantische ideaal met virtuozen e.d. En op technisch gebied heb ik vooral van zijn heel speciale ritmiek geleerd. Een soort precisie die nauw verwant is aan jazz, terwijl het conservatorium veel meer harmonisch is gericht.”

Lees verder “Gustav Leonhardt (1928-2012)”