Droevig nieuws uit Colombia: ex-wielrenner Jaime Restrepo (links op deze Twitterfoto, samen met Fernando Gaviria) is overleden na een schietincident in Ciudad Bolivar. Restrepo, in het verleden goed voor een top tien op het WK tijdrijden bij de junioren, werd amper 25 jaar oud.
Lees verder “Jaime Restrepo (1996-2022)”
Dries De Bondt uit Bornem (bovenstaande foto Axel VH; onderstaande foto Erik Westerlinck) heeft op een sublieme manier, vanuit een elitegroepje én met een jagend peloton op zijn huid, de achttiende etappe in de Giro gewonnen. Verbluffend rondde hij een spurt af tegen onder meer snelle man Magnus Cort en achteraf maakte hij tijd voor alle Italiaanse fans die wat van hem wilden. Na ‘El Sympatico’ heeft België nu ook een ‘Il Simpatico’. “Ik ben me bewust hoe gelukkig ik hoor te zijn dat ik deze fantastische job kan en mag doen.” (Het Nieuwsblad)
Lees verder “Dries De Bondt wint in de Giro”
Vanavond vindt dan eindelijk de première plaats van « Papalagi », het exotische project van Lod, waarbij toespraken die in de mond zijn gelegd van een opperhoofd van Samoa, gekoppeld worden aan muziek van Bob Marley. Deze première was reeds vorige week voorzien, maar werd toen uitgesteld. Het aanvangsuur in Vooruit is wel 22 uur gebleven. * Misschien dat dit wel toelaat om daar vooraf nog eens naar « Fase » te gaan kijken, de choreografie waarmee Anne Teresa De Keersmaeker in 1982 (reeds!) doorbrak. Het is vooral interessant om vast te stellen dat Anne Teresa zelf opnieuw dit stuk op muziek van Steve Reich danst, samen met haar toenmalige partner Michèle Anne De Mey. * Maar wie liever inhaakt op het « exotische », die kan beter naar de Lakenhalle waar eveneens om 20 uur het Japanse koor Tokyo Josei Gasshodan optreedt. Ze doen dit op uitnodiging van Cantabile en samen met dit Gentse koor brengen ze dan ook Japanse volksliederen bewerkt door Toru Takemitsu en Vic Nees.
Ook dit jaar heeft Thomas De Gendt (links op bovenstaande foto van Erik Westerlinck) reeds een rit gewonnen in de Giro, maar tijdens zijn eerste deelname, tien jaar geleden reed De Gendt uitzonderlijk sterk. Tijdens de veertiende etappe, de eerste echte bergrit, wist De Gendt als achtste te eindigen, voor kleppers als Scarponi, Basso en Fränk Schleck. Dankzij deze prestatie kwam hij in de top 15 van het klassement, meer bepaald op de veertiende plaats. De Gendts vormcurve bleef aanhouden en voor het ingaan van het slotweekend stond hij op een verdienstelijke achtste plaats, op ruim vijf minuten van leider Joaquim Rodríguez. In de voorlaatste etappe dan, de koninginnenrit met aankomst op de legendarische Stelvio, ontsnapte De Gendt net voor de top van de voorlaatste klim op de steile Mortirolo uit de groep der favorieten en kwam in een kopgroep van zeven terecht. Op de flanken van de Stelvio trok De Gendt fors door, enkel Damiano Cunego en Mikel Nieve konden nog eventjes aansluiten, maar ook zij moesten er enkele kilometers later onverbiddelijk af en zo klom De Gendt de laatste twaalf kilometer solo. Even liep hij zelfs nog uit op het groepje der favorieten en reed virtueel – op vier seconden na – bijna in het roze. In de laatste drie kilometers maakten Rodriguez, Scarponi en Hesjedal wel nog anderhalve minuut goed, maar de toch wel heroïsche overwinning van De Gendt kwam niet meer in gevaar. Tevens schoof hij in het klassement op naar de vierde plaats. Met zijn prestatie op de Stelvio was De Gendt de derde Belg na Eddy Merckx en Lucien Van Impe die erin slaagde de begeerde Cima Coppi te behalen.
Lees verder “Tien jaar geleden: Thomas De Gendt wint op de Stelvio…”
Het derde boek dat ik gelezen heb in Tenerife in mei 2010 (of beter: ben beginnen te lezen in Tenerife) is “The Yacoubian Building” van Alaa Al Aswany. Dat het zo lang heeft geduurd vooraleer ik erover kon schrijven (of anders geformuleerd: vooraleer ik het uit had) wijst er reeds op dat ik – in tegenstelling tot de wereldwijde (maar vooral toch in de islamitische landen) populariteit – niet echt een fan was van het boek. Het cultuurverschil heeft daar zeker mee te maken (zelfs op het einde van het boek kon ik de namen van de verschillende protagonisten niet of nauwelijks uit elkaar houden, maar daarvoor I have myself to blame natuurlijk), maar het heeft toch ook te maken met de structuur van het werk en dààr draagt de schrijver natuurlijk wél verantwoordelijkheid voor…
Lees verder “Alaa Al Aswany wordt 65…”
Het is vandaag al tien jaar geleden dat Tuur Decabooter, “El Toro”, is gestorven.
Lees verder “Tuur Decabooter (1936-2012)”
Vandaag is het 35 jaar geleden dat op het Nederlandse autocircuit van Zandvoort Alain Vincx, die liveshows en stunts in heel wat Belgische films deed, live op tv is onthoofd toen hij tijdens een recordpoging met een auto door vier bussen wilde rijden (foto YouTube). Zijn naam dook jaren later ook op in het dossier van de Bende van Nijvel.
Lees verder “Alain Vincx (1946-1987)”
Het is vandaag vijftien jaar geleden dat de Amerikaanse filmregisseur Lee Frost is overleden. Frost was gespecialiseerd in wat men in het vakjargon dan exploitation movies noemt.
Lees verder “Lee Frost (1935-2007)”
Vandaag is het 55 jaar geleden dat Marcel Maes (1944-1997) uit Deurle als enige Vlaming ooit de Vredeskoers heeft gewonnen (vóór de Bulgaar Angel Kirilov en de Pool Jan Magiera, zie foto).
Lees verder “55 jaar geleden: Marcel Maes wint de Vredeskoers”
De tenor Huw Rhys-Evans uit Wales zong vrij onopgemerkt een zeer uitgebreid fragment uit “L’Elisir d’Amore” (w.o.”Una furtiva lagrima”) tijdens de BRT-wedstrijd 1990, maar Marc Clemeur merkte hem blijkbaar toch op, want hij kreeg kort daarop de rol van Malcolm aangeboden in Verdi’s “Macbeth”. Hij verving in “Die Hochzeit des Camacho” van Jos Van Immerseel in Terneuzen (1992) Alessandro Safina (*) als Vivaldo, maar had blijkbaar evenzeer last van diarree.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Huw Rhys-Evans in Terneuzen”
