Vijftien jaar geleden: interessante aflevering van “Taggart”

Vijftien jaar geleden: interessante aflevering van “Taggart”

Vijftien jaar geleden zag ik een interessante aflevering van “Taggart” (“Cold Reader”). Een jonge vrouw, kapitein van een hockeyploeg, probeert zowat alle meisjes van haar team “binnen te doen”. Wanneer er eentje weigert en nadien dood wordt teruggevonden, is het duidelijk wie “the obvious suspect” is. Zoals gewoonlijk (als je veel naar dergelijke series kijkt, kan je op de duur zelf die scenario’s bedenken) blijkt uiteindelijk iemand totaal anders de dader te zijn en heeft het motief niets met hockey of met lesbische liefde te maken.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: interessante aflevering van “Taggart”” →

Vijftig jaar geleden: de échte “Dog Day Afternoon”

Vijftig jaar geleden: de échte “Dog Day Afternoon”

De werkloze Amerikaan John Wojtowicz (1945-2006) overvalt op een (snikhete) middag, vijftig jaar geleden, een bank in Brooklyn, New York, om geld te stelen waarmee zijn transseksuele mina(a)r(es) Elizabeth Eden (filmnaam Leon Shermer, 1946-1987) zich kan laten ‘ombouwen’ tot vrouw. Wojtowicz wordt gearresteerd en gaat de gevangenis in tot 1987. De film Dog Day Afternoon (met een jonge Al Pacino) is op deze gebeurtenis gebaseerd.

Luc Pauwels in Doorbraak

Dertig jaar geleden: “Een jaar zonder zomer” van Cathérine Anne in Arca

Dertig jaar geleden: “Een jaar zonder zomer” van Cathérine Anne in Arca

Mia Grijp bracht op 22/08/1992 in het Arcatheater “Een jaar zonder zomer” van Cathérine Anne (foto Libreentreleslignes via Wikipedia), nadat ze vorig seizoen van dezelfde auteur, die in het Parijse theater werkzaam is, in de Korrekelder “Combien de nuits faudra-t-il marcher dans la nuit?” onder de titel ‘En de duisternis noemde hij nacht’ wilde brengen. Om duistere redenen werd zij uit de productie gezet en nam vertaler Jan De Vuyst de regie over. Zowel de vormgeving (een carrousel, een uitstekende vondst, die technisch na verloop van tijd wel op de zenuwen gaat werken, omdat hij nogal veel lawaai maakt) als de muziek van dit stuk werden aan Ivo Vander Borght toevertrouwd. Vander Borght is dan ook de levensgezel van Mia.

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Een jaar zonder zomer” van Cathérine Anne in Arca” →

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (168)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (168)

Op de eerste plaats moeten we natuurlijk het slotconcert van « Jazz in ’t (Zuid)park » signaleren, want met Toots Thielemans als eregast bij het Ivan Paduart Trio zal dit wel de grote massa aanspreken. Daarbij komt ook nog saxofonist Jeroen Van Herzele, die een thuismatch speelt. Zou hij met Toots een duet spelen, zoals destijds wijlen Philippe Venneman? * Dat alles dus om 20.30 uur, maar vergeten we het middagconcert om 12 uur niet, want dan is Jive Talk aan de beurt, een jonge formatie met als ruggengraat de gebroeders Vandendriessche. Zoals de naam reeds suggereert, gaat het hier erg ritmisch aan toe, bijna rhythm’n’blues zouden we durven stellen. Dit optreden zou dus wel eens voor de verrassing van het jaar kunnen zorgen! * In de bioscoop valt er ondertussen toch ook nog iets te beleven. In Studio Skoop loopt Michelle Pfeiffer mooi te wezen in « The Age of Innocence » (foto), terwijl Sphinx de oosterse toer opgaat met « Farewell to my concubine ». Dat dan om 20 uur, want om 23 uur is er voor kijkers met sterke zenuwen « Reservoir dogs » van Quentin Tarantino. (HLN, 22/8/1997)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (167)

25 jaar geleden: Cultuur in Gent (167)

Denkt u bij deze snikhete temperaturen ook soms: was het maar toegelaten om nu in de koele Sint-Baafskathedraal te zitten met een Johnny Walker met veel ijs ? Wel, als u zelf voor het ijs zorgt dan gaat vanavond uw wens in vervulling. Op het orgel speelt dan immers de Schot Johnny Walker psalmen, waarbij Schotse volksliederen aan de oorsprong hebben gelegen. * Ook in Studio Skoop heeft men deze hittegolf reeds voelen aankomen. Daar programmeert men vanavond immers « Heat » met Al Pacino en Robert de Niro. * In Sphinx is het echter Juliette Binoche die voor verhitte gemoederen zorgt. Alhoewel… Juliette is eerder het type van de koele schoonheid en dat is zeker het geval in de film van vanavond, « Trois couleurs: bleu ». We kunnen u nu trouwens al verklappen dat tijdens het weekend ook nog « Blanc » en « Rouge » op het programma staan. Een buitenkans dus voor wie deze Kieslowski-trilogie nog eens wil meenemen. * Godfried-Willem Raes tenslotte grasduint nog altijd in zijn tape-collectie. Vanavond laat hij onder meer werk van Marco Russo en Jerry Hunt horen (en zien). (HLN, 21/8/1997)

Tommy Kent wordt tachtig…

Tommy Kent wordt tachtig…

De Duitse zanger Tommy Kent viert vandaag zijn tachtigste verjaardag. Ik moet eerlijk bekennen dat ik nooit iets van de man heb gehoord, maar sinds mijn prilste jeugd bezit ik wel onderstaan fotootje van hem. Ik ging er de hele tijd van uit dat hij een Engelsman was, maar dankzij Wikipedia weten we nu wel beter…

Lees verder “Tommy Kent wordt tachtig…” →