Carla Walschap wordt negentig

Carla Walschap wordt negentig

De “willekeurige woordenzoeker” heeft in de zomar van 2021 een vreemde keuze op mijn leestafel te voorschijn gegoocheld (of is dat ondertussen “gegoogeld” geworden?): Carla Walschap. Met mijn excuses aan de betrokkene: mijn eerste verrassing was dat ze nog steeds in leven was. En ten tweede blijkt het onfrisse exemplaar dat uit mijn bibliotheek te voorschijn komt, haar debuut te zijn, “met twaalf pentekeningen” van haar vader Gerard Walschap…

Lees verder “Carla Walschap wordt negentig”

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club

Gent bij valavond, de « Brug », de Blandijnberg, je bent in goed gezelschap, de eind-jaren-zestig herinneringen duiken op. Je stapt auditorium C binnen : uit de boxen soulmusic. Om maar te vertellen dat daar de punkdichter Tom Lanoye de première van zijn solo-verzenshow « Jamboree » zal geven.

Lees verder “Veertig jaar geleden: de Tom Tom Club”

Hoe zou het nog zijn met…? 54.Van den vos Reinaerde

Hoe zou het nog zijn met…? 54.Van den vos Reinaerde

Het dierenepos “Van den vos Reinaerde” werd in de 12de eeuw geschreven door “Willem die Madocke maecte”. Wat is dit eigenlijk, die “Madocke”? Wel het gaat over een visioen, dat Willem zou hebben gehad terwijl hij vaak nachtenlang waakte. Eigenlijk is het een lachwekkende droom, een parodie op ridderromans. Hubert Lampo heeft het hele verhaal wel ernstig genomen en volgens hem gaat het over Prins Madoc van Welche (Wales), die zowaar zelfs Amerika zou hebben ontdekt. In dezelfde zin moeten we dan ook nog “De Reis van Sint-Brandaen” vermelden, want deze heilige (486-574) voer volgens dit verhaal van Ierland naar Amerika. In de 9de eeuw na Christus was er trouwens reeds een Latijns werk, “Navigatio Sancti Brandani Abbatis”, dat zelfs door Columbus in 1492 werd gebruikt.

Lees verder “Hoe zou het nog zijn met…? 54.Van den vos Reinaerde”

Jeroen Olyslaegers wordt 55…

Jeroen Olyslaegers wordt 55…

Jeroen Olyslaegers wordt soms het enfant terrible van de Nederlandse literatuur genoemd. Hij studeerde Germaanse filologie aan UFSIA-UIA (1985-1989) en werkte nadien in het documentatiecentrum Louis Paul Boon. Met deze schrijver heeft Olyslaegers een haat-liefde-verhouding. Hij beschouwt Boon als zijn geestelijke vader en adoreert hem, maar tegelijk wil hij zich ook van hem losmaken.

Lees verder “Jeroen Olyslaegers wordt 55…”