Vijf jaar geleden: “Een berg mens onder witte lakens” van Erik Vlaminck

Vijf jaar geleden: “Een berg mens onder witte lakens” van Erik Vlaminck

De ‘schrijver’ van Een berg mens onder witte lakens belandt in een ziekenhuis en deelt een kamer met een andere, oudere man. Aan het einde van het boek krijgt die man een naam : André. Die man vertelt een stuk levensverhaal en kamergenoot schrijver moet willens nillens luisteren want André is niet te stoppen. De hoofdstukken getiteld ‘kamer 226’ worden afgewisseld met hoofdstukken waarin zijn levensverhaal verteld wordt, in detail vanaf de vroege jaren ’60. André is een volkse figuur, een trucker die zijn eigen transportbedrijf (Lumitrans) uit de grond stampt, samen met zijn vrouw Karlien.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Een berg mens onder witte lakens” van Erik Vlaminck”

Antonin Van Elslander (1921-1999)

Antonin Van Elslander (1921-1999)

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat prof.Antonin Van Elslander is overleden, die ons destijds wegwijs maakte in de Nederlandse literatuur. Hij heeft bijna dertien jaar van zijn emeritaat (zeg maar: pensioen) kunnen genieten. Bij die gelegenheid (38 jaar geleden dus) heb ik hem geïnterviewd voor De Rode Vaan. Ik herinner me nog dat ik met een lading Rode Vanen op die viering toekwam en dat iedere aanwezige gretig toetastte. Een gek zicht: een deftige professor die gehuldigd wordt en alle aanwezigen met een Rode Vaan in de hand om de viering luister bij te zetten. Eén van die onvergetelijke momenten uit mijn leven.

Lees verder “Antonin Van Elslander (1921-1999)”

De “Grote Europese roman” van Koen Peeters

De “Grote Europese roman” van Koen Peeters

Koen Peeters (Turnhout9 maart 1959) is een van de vijf zoons van CVP-volksvertegenwoordiger Renaat Peeters (1925-1999). In 1977 ging hij communicatiewetenschappen studeren aan de Katholieke Universiteit Leuven, aangevuld met een postgraduaat sociale en culturele antropologie in 1981. Na zijn studies werkte hij in verschillende bedrijven. Hij debuteerde als schrijver in 1988 maar bleef al die tijd gewoon werken. In 1995 ging hij aan de slag bij de sponsordienst van CERA-Bank en bleef na de fusie met KBC Groep aan boord in diverse functies. Sinds januari 2018 is hij voltijds schrijver. Peeters woont in Heverlee, is gehuwd en heeft drie kinderen.

Lees verder “De “Grote Europese roman” van Koen Peeters”

45 jaar geleden: Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

45 jaar geleden: Louis Paul Boon, wegbereider van Hugo Claus

Op 15 mei 1979 was Hugo Claus een van de velen die de voortijdig gestorven Louis Paul Boon ten grave hielpen dragen (foto van Cobra.be). ‘Nu ben ik de grootste’, zo fluisterde de Meester, terwijl hij een witte fresia op de kist legde. Het klonk wat raar, een tikje arrogant zelfs, maar de geciteerde uitspraak betekende wel degelijk de hoogste lof die de aflijvige uit de mond van zijn jonge concurrent ten deel kon vallen. Uiteindelijk gaf Claus immers toe dat de Nobelprijskandidaat Boon tot dan toe Vlaanderens grootste schrijver was geweest.

Tien jaar geleden: “Walker” van Patrick Conrad

Tien jaar geleden: “Walker” van Patrick Conrad

Wie is de moordenaar van de vrouw in het bed van Johnnie Walker? De bloederige letters Ediapaso op de muur van de slaapkamer zijn een even groot raadsel voor commissaris Moermans, die het onderzoek leidt, als voor Walker zelf, die als eerste – verbijsterd – het verminkte lijk van Louisa, zijn ex-vriendin ontdekt. Na een hevige ruzie met haar in de Sikonos, het Griekse café aan de Antwerpse Koolkaai waar hij even vaak vertoeft als in zijn boekhandeltje in de Hoogstraat, zal iedereen hem wel met de vinger wijzen. Zijn onstuimige verleden als para in Rwanda en zijn ontslag uit het leger vanwege een post traumatic stress disorder spelen hem daarbij parten. Hij besluit onder te duiken en op zoek te gaan naar de ware toedracht van dit drama. Johnnie’s cafévrienden – een pittoresk zootje ongeregeld – speculeren volop terwijl Moermans dieper graaft in de familiebanden van Louisa en een klopjacht opent op Walker, die hij voor de geheimzinnige Ediapaso houdt. Hieronder kunt u een recensie lezen van “Walker” van Patrick Conrad door Lukas De Vos. Hij gaf ze als titel mee: “Hoogzomer”.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Walker” van Patrick Conrad”

45 jaar geleden: “Kinderen dromen zich een wereld”

45 jaar geleden: “Kinderen dromen zich een wereld”

Gie Luyten is de samensteller van een poëziebundel “Kinderen dromen zich een wereld”, waarin uiteraard een gedicht van hemzelf niet mocht ontbreken (“Hermetisch kinderlied”). Hiermede zorgt Luyten voor een opvolger van zijn “Stemmen uit het dorp” en daar we mogen veronderstellen dat het principe van de “sensibiliteitsjaren” nu misschien wel voorgoed is ingeburgerd, kunnen we van Gie Luyten nog vele van dergelijke bundeltjes verwachten. (Enkele jaren later zou hij op de BRT de Stripkwis presenteren, waaruit bovenstaande foto.)

Lees verder “45 jaar geleden: “Kinderen dromen zich een wereld””

Negentig jaar geleden: Jefke Bruyninckx wint wedstrijd om de Witte te spelen

Negentig jaar geleden: Jefke Bruyninckx wint wedstrijd om de Witte te spelen

Negentig jaar geleden won Jefke Bruyninckx een wedstrijd om te bepalen wie de Witte mocht spelen in de gelijknamige film van de Duits-Vlaamse filmregisseur Edith Kiel (1904-1993), al werd de film aan de man waarmee ze samenleefde, Jan Vanderheyden (1890-1961), toegeschreven.

Lees verder “Negentig jaar geleden: Jefke Bruyninckx wint wedstrijd om de Witte te spelen”