Twintig jaar geleden: “De Televisiejaren”

Twintig jaar geleden: “De Televisiejaren”

Twintig jaar geleden schreef ik volgende brief (mail) naar de VRT: “Wellicht heeft u ook reeds af en toe gekeken naar de reeks De Televisiejaren op Nederland 1. Deze uitstekende serie is gemaakt naar de format van de BBC-reeks I love (en dan een jaartal). Van beide reeksen heb ik intens genoten, wat een perfecte illustratie mag zijn dat de wereld inderdaad een global village aan het worden is, want uiteindelijk richten de makers zich toch wel heel expliciet tot respectievelijk de Nederlandse en de Engelse kijkers. Daarom vroeg ik mij af of het niet mogelijk was om bij middel van het fantastische archief van de VRT ook een dergelijke reeks voor Vlaanderen te maken? Ik weet wel dat dit min of meer overlapt met De leukste eeuw, maar hier draait het voornamelijk toch om humor, terwijl in die andere reeksen ook ernstige zaken aan bod kunnen komen. Indien u niet met een exacte kopie wenst uit te pakken (bijvoorbeeld omdat het aankopen van de format te duur zou zijn), hoop ik dat u op zijn minst met een gelijkaardig programma voor de dag zou komen. Zoals ik reeds eerder heb gezegd, ben ik van mening dat de VRT te weinig gebruik maakt van dat enorme archief dat (kosteloos!) ter beschikking staat.”

Lees verder “Twintig jaar geleden: “De Televisiejaren””

Veertig jaar geleden: “TV-touché”

Veertig jaar geleden: “TV-touché”

Met een rechtkomende raket als openingsgag en met de neerlating in het graf van kd. B. (*) als sluitstuk, bevatte de jongste aflevering van het humoristisch nieuwsmagazine « TV-Touché » tussenin nog een hele hoop al te gezochte grappen (?) met « politieke inslag ». Wij hebben daar niets tegen als zij echt gevat, indringend, stekelig, hekelend enz. zijn, maar wanneer zij hoofdzakelijk bestaan uit een collage van uit hun verband gerukte delen van toespraken of verklaringen is het grappige er spoedig van af. Dan wekken zij eerder een pijnlijke grimas dan een spontane glimlach op. Het kwam ons bovendien voor dat de drie presentatoren heel zenuwachtig hun teksten zegden, precies alsof zij zelf wel wisten dat er teveel gezwam bij was. Wat wij dan weer als een positief iets willen beschouwen maar dat helaas de rekening van de kijkers niet maakt. « Videofoon » is reeds aan het sneuvelen. Hoe lang leeft « TV-Touché » nog ? (Lode De Pooter in De Rode Vaan nr.48 van 1982)

Lees verder “Veertig jaar geleden: “TV-touché””

Veertig jaar geleden: Geuzenprijs voor Maurice De Wilde

Veertig jaar geleden: Geuzenprijs voor Maurice De Wilde

Het is vandaag precies veertig jaar geleden dat Maurice De Wilde (1923-1998) in de Gentse Opera de Geuzenprijs mocht ontvangen voor zijn reeks “De Nieuwe Orde“. Tom Lanoye was één van de gasten op de uitreiking van de Geuzenprijs door het studentengenootschap « ’t Zal wel gaan ». Naast prijswinnaars Maurice De Wilde en Jeroen Brouwers zouden (*) o.m. ook nog Wannes van de Velde en Raymond van het Groenewoud van de partij zijn. Deze laatste zal weliswaar niet zingen, maar dat doet Lanoye ook niet (zijn overigens geslaagde Al Jolson-imitatie daar gelaten) en toch zijn ze beiden een verplaatsing overwaard.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Geuzenprijs voor Maurice De Wilde”

Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren”

Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren”

Waarom deden onze confraters TV-recensenten nu plots zo enthousiast over de tweede aflevering van Mijn school heeft ezelsoren (18-11-1982) ? Zou het niet kunnen dat zij de eerste gewoonweg niet hebben gezien ? Deze aflevering was immers niet beter of niet slechter dan de vorige…

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Mijn school heeft ezelsoren””

An Vanderstighelen wordt 45…

An Vanderstighelen wordt 45…

In november 2014 wilde ik een rubriek starten, gewijd aan de VRT-soap “Thuis”. Mijn eerste bijdrage kreeg als titel mee: “Wat scheelt er met Sam?”, Sam zijnde An Vanderstighelen die vandaag haar 45ste verjaardag viert. Lang heeft die rubriek niet geleefd, ook al omdat ik op een bepaald moment gestopt ben met naar de dagelijkse soap te kijken. Grappig vind ik ook dat onderstaande tekst acht jaar later zo goed als onverstaanbaar is. Ja, die gebeurtenissen in een soap zijn nu eenmaal niet voor de eeuwigheid bedoeld natuurlijk…

Lees verder “An Vanderstighelen wordt 45…”