Dinsdag 4 mei 1993
Een hele dag uitgetrokken voor Topkapi (dit wil zeggen: een halve dag, want traditiegetrouw blijven we tot de middag in bed).
Dertig jaar geleden: Topkapi
Categorie: reisverhalen
Dertig jaar geleden: de Aya Sophia
Maandag 3 mei 1993
Ons ander hotel, Grand Yavuz, vertoont ook allerlei tekortkomingen (geen televisie op de kamer; als muziek alleen maar een cassette van Bob Marley; WC- en badproblemen; uiterst eentonig ontbijt; hotelpersoneel dat op één uitzondering na geen behoorlijk Engels spreekt – de opleiding aan de “hotelschool” duurt hier dan ook slechts enkele maanden – en dat onze kaartjes “vergeet” te posten, maar wel het geld voor de postzegels in ontvangst neemt), maar heeft alvast het voordeel dat het in het oude stadsgedeelte ligt en dat de voornaamste bezienswaardigheden en de leukste restaurantjes (de Pudding Shop b.v., die ondanks zijn naam wel degelijk Turkse keuken serveert) binnen wandelafstand liggen.
Dertig jaar geleden: een nachtje in Pera Palas
Zondag 2 mei 1993
Turkije is een land met nog altijd onvoldoende accomodatie om miljoenen toeristen op te vangen. En toch is het toerisme juist één van de voornaamste troeven van Istanbul. Het nachtje in het legendarische Pera Palas Hotel, waarvan ik me zoveel had voorgesteld, is tegengevallen.
Dertig jaar geleden: reis naar Istanbul
Dertig jaar geleden vertrok ik na de 1 mei-stoet samen met mijn toenmalige vriendin naar Turkije, meer bepaald naar Istanbul. Vooraf is het goed om weten dat dit weliswaar een privé-reis was, maar tegelijk met ons was er ook een groepsreis van de vzw Amarant en voor het gemak werden wij soms aan deze groep toegevoegd.
Lees verder “Dertig jaar geleden: reis naar Istanbul”Jan Klussendorf wordt 75…
“Hoe zou het nog zijn met Jan Klussendorf?” vroeg ik me vijf jaar geleden af. “Ik heb al jaren niks meer van de man gehoord en zijn ‘uitvinding’ Taxistop is ondertussen een andere dimensie binnengestapt, dus daar zal hij ook niet meer terug te vinden zijn,” dacht ik. Maar kijk, onlangs heb ik hem nog eens gezien op de gewestelijke televisiezender AVS. En het had nog altijd iets met mobiliteit te maken, al weet ik niet meer wat juist. In 1983 had ik een interview met hem in de rubriek “aan het lijntje” van De Rode Vaan.
Lees verder “Jan Klussendorf wordt 75…”Julien Van Remoortere (1930-2018)
Het is al vijf jaar geleden dat Julien Van Remoortere (foto uitgeverij Lannoo), de productieve schrijver uit Beveren, is overleden. Persoonlijk ken ik de man het best van zijn jeugdboeken. Toch was het Johan de Belie die één van zijn werken destijds heeft gerecenseerd voor De Rode Vaan.
Lees verder “Julien Van Remoortere (1930-2018)”Theo’s Buitelingen (48): panter en tijger
“Panther no good” zei de man wijzend op een paarse fiets. Concorde, Eddy Merckx, Pinarello en Panther, een verzameling koersfietsen, wat slordig gestald in de catacomben van een gloednieuwe wielerbaan. Plaats van handeling Chiang Mai, begin november 1995.
Lees verder “Theo’s Buitelingen (48): panter en tijger”Peter Mayle (1939-2018)
De Britse schrijver, Peter Mayle (foto YouTube), die vooral bekend is geworden door zijn boeken over de Luberon, een streek in de Provence, is vijf jaar geleden overleden. Hij stierf in het hospitaal van Ménerbes, niet ver van zijn woonplaats in Vaugines.
Lees verder “Peter Mayle (1939-2018)”Het hoekje van Opa Adhemar (103)
Wat is het dat de mens noopt de veilige woonstee te ontvluchten en zich massaal naar een of andere plaats in het buitenland te begeven? Iedereen heeft zo wel zijn reden. Zo ook wij vermoedelijk. Al heb ik het me nooit afgevraagd. Desondanks, we vertrokken. Niet zo vaak maar toch. Terugblikkend herken ik wel een patroon. Dat reeds start bij onze nogal bizarre huwelijksreis.
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (103)”Sven Hedin (1865-1952)
Het is vandaag zeventig jaar geleden dat de Zweedse ontdekkingsreiziger Sven Hedin is gestorven. Eén van de eerste “serieuze” boeken (lees: veel bladzijden, weinig of geen prentjes) die ik ten geschenke kreeg, was van zijn hand (iets met “pool” in de titel, zou dat “Van pool tot pool” kunnen zijn geweest?). Ik heb daar destijds veel uit geleerd en het boek was vaak ook de inspiratie voor een spreekbeurt op school. Pas vele jaren later kwam ik erachter dat Hedin een aanhanger van de nazi-ideologie is geweest (op bovenstaande foto drukt hij de hand van Hitler op de Olympische Spelen van Berlijn). Wat maakt dat ik eigenlijk wel heel graag zou weten wie mij dat boek indertijd heeft gegeven en of die dat dan wist? Maar dat zal ik helaas wel nooit meer te weten komen… (RDS)
Lees verder “Sven Hedin (1865-1952)”
