Juliette Binoche wordt zestig…

Juliette Binoche wordt zestig…

In december 1994 sprak president Mitterand haar nog aan in een restaurant met de vraag of ze hem eens niet wou opbellen, “want,” zoals hij aan zijn (blijkbaar loslippige) tafelgenoot toevertrouwde, “sedert ik haar in die film die zich afspeelt in Praag naakt heb gezien, droom ik steeds van haar.” Nooit geweten dat ik nog iets gemeen had met een Franse president: dromen van Juliette Binoche…

Lees verder “Juliette Binoche wordt zestig…”

Felipe Alfau (1902-1999)

Felipe Alfau (1902-1999)

Jawadde zei men in juni 2014, gisteren nog maar pas Paul Mennes uitgelezen en nu al een nieuw boek uit? Nee dus. “Locos” van Felipe Alfau (twintig jaar geleden overleden) maakt zozeer z’n titel waar (loco is Spaans voor gek uiteraard) dat hij de 64-regel niet heeft overleefd…

Lees verder “Felipe Alfau (1902-1999)”

Daan Vandewalle wordt 55…

Daan Vandewalle wordt 55…

Daan Vandewalle (foto Klara) is een pianist die zich specialiseert in hedendaags werk. Nu is die term “hedendaags” een rekbaar begrip, maar bij Daan mag je hem wel heel letterlijk opnemen. Hij laat zich zelfs bij voorkeur een “postmodern” pianist noemen, want als typisch kenmerk kan men toch wel het cross-over aspect aanhalen.

Lees verder “Daan Vandewalle wordt 55…”

Vijf jaar geleden: “In naam van God”

Vijf jaar geleden: “In naam van God”

De ondertitel van het boek “In naam van God” luidt: Elke dag een aanslag. Het boek bevat inderdaad een heel uitvoerige lijst van aanslagen gepleegd in het hele jaar 2017, aanslagen die gepleegd zijn in naam van God. Dit dagboek wordt voorafgegaan en gevolgd door meer theoretische hoofdstukken over geweldpleging in naam van een religie. De auteurs gebruiken hiervoor het begrip theoterrorisme (naar het Griekse theos). De auteurs, Paul Cliteur en Dirk Verhofstadt, zijn bekende vrijzinnigen en hebben een kritische houding tegenover godsdienst. In feite behandelen ze hoofdzakelijk de monotheïstische godsdiensten, die ze het meest voor geweld verantwoordelijk achten. Voor een deel behandelen ze dit vanuit de leerstellingen van de godsdienst, voor een deel ook historisch, met concrete gegevens over concrete gewelddaden (b.v. tegen Gandhi, Rabin, Sadat, Theo Van Gogh, de fatwa tegen Salman Rushdie…). Ze onderzoeken ten slotte ook nog de mogelijkheden om in casu de islam te hervormen, meer Europees of liberaal te maken, aan de hand van een aantal voorbeelden van dergelijke moslimhervormers uit Europa en de VS. Dit boek is boeiende lectuur en zet zich af tegen het postmoderne cultuurrelativisme die erop uit is godsdiensten (in casu vaak de islam) uit de wind te zetten als het om terrorisme gaat.

Fons Mariën, 15/11/2018