Veertig jaar geleden: einde van de Opera voor Vlaanderen

Veertig jaar geleden: einde van de Opera voor Vlaanderen

Veertig jaar geleden werd de Opera voor Vlaanderen opgedoekt. In De Rode Vaan hebben wij ons daar heftig tegen verzet en daarom keken wij ook met een angstig voorgevoel aan tegen wat uiteindelijk in de plaats zou komen (De Vlaamse Opera dus). Artistiek gezien zou dit totaal misplaatst blijken, maar het uitgangspunt van de redactie was vooral het volkse karakter van de O.V.V. en het dient gezegd dat De Vlaamse Opera inderdaad veel meer elitair is. Op dat vlak hadden we eigenlijk dan toch gelijk! Ik begin met een kort stukje uit ons jaaroverzicht van 1988, gevolgd door de chronologische lijdensweg van de werknemers van de O.V.V.

Lees verder “Veertig jaar geleden: einde van de Opera voor Vlaanderen” →

Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be

Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be

« Opera » is was veertig jaar geleden brandend actueel in Vlaanderen. Pamfletten werden uitgedeeld aan de ingang van de schouwburgen en de programmaboekjes van de « Opera voor Vlaanderen » omvatten een toelichting bij de begroting onder het motto : « Cultuur, geld en democratie ». Er werd ook weer gesproken over opera. Vooral als het om centen ging. Het NTG vindt dat het te weinig geld krijgt? Jef Demedts schopt wild om zich heen, Gerard Mortier van de Muntschouwburg krijgt een trap op een welgemikte plaats. Een nieuw productiesysteem voor onze filmers, wat inhoudt minder subsidies ? Zelfs de blauwer-dan-blauwe Guy « Potlood » Thijs zegt : « Als de opera zoveel miljard krijgt, ikke dan ook ! »

Lees verder “Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be” →

35 jaar geleden: great expectations

35 jaar geleden: great expectations

Wenen heeft de reputatie de muziekstad bij uitstek te zijn. Als er dan een Weens gezelschap in een muziekarm landje als België gasteert — zoals dat met « Die lustige Witwe » in het kader van Europalia ’87 het geval was — stelt men daar niet alleen (te) hoge eisen aan de vertolkers, maar koestert men bovendien nog (te) hoge verwachtingen. Geen wonder dat het dan ook tegenvalt.

Lees verder “35 jaar geleden: great expectations” →

Veertig jaar geleden: “Turandot” in de Gentse opera

Veertig jaar geleden: “Turandot” in de Gentse opera

Giacomo Puccini stierf (in Brussel nota bene!) in 1924 en zijn opera « Turandot » verscheen in 1926. Nu is Giacomo altijd wel een handige jongen geweest, maar over de grenzen van de dood heen nog een opera afleveren is toch wel een te grote krachttoer. Het betreft dan ook een onvoltooid werk dat door ene Franco Alfapo werd afgemaakt.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Turandot” in de Gentse opera” →

Veertig jaar geleden: Monica Schanzer in de Gentse opera

Veertig jaar geleden: Monica Schanzer in de Gentse opera

Monica Schanzer is een Amerikaanse soubrette die me ten tijde van de Opera voor Vlaanderen ten zeerste kon bekoren. Daar is helaas nog weinig van te merken op de recente foto van de stad Hagen, maar ja, foto’s en informatie over Monica is schaars op het internet.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Monica Schanzer in de Gentse opera” →

35 jaar geleden: stilte (voor de storm?)

35 jaar geleden: stilte (voor de storm?)

Het operaseizoen 1987-88 in Gent is begonnen met… vijf minuten stilte. In de toespraak van Laurette Muylaert namens het gemeenschappelijk vakbondsfront, die daaraan én aan wat een feestelijk openingsconcert had moeten worden voorafging, werd gesteld dat deze stilte « slechts een verwitting » was. Het werd dus niet met zoveel woorden gezegd, maar harde acties hangen in de lucht, dat is duidelijk.

Lees verder “35 jaar geleden: stilte (voor de storm?)” →

35 jaar geleden: omkijken met vertraging

35 jaar geleden: omkijken met vertraging

In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…

Lees verder “35 jaar geleden: omkijken met vertraging” →

Veertig jaar geleden: “Hänsel und Gretel” in de Opera voor Vlaanderen

Veertig jaar geleden: “Hänsel und Gretel” in de Opera voor Vlaanderen

Als je Adelheid Humperdinck heet, ben je natuurlijk voorbestemd om je met sprookjes onledig te houden. En als je dan over een broer, Engelbert, beschikt die een beetje kan componeren dan ben je helemaal met je gat in de boter gevallen. Samen met nog wat familieleden komt dan ook « Hansje en Grietje » tot stand dat tot groot jolijt van de bezoekers geregeld wordt gespeeld ten huize Humperdinck.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Hänsel und Gretel” in de Opera voor Vlaanderen” →

35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan

35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan

De Opera voor Vlaanderen wilde van Rossini’s « La Cenerentola» (« Assepoester ») iets speciaals maken. Er was nog eens een niet-traditionele regie (van Albert-André Lheureux) én men wou ermee doelgericht naar een kinderpubliek toe werken. Men faalde op de twee vlakken en het samengaan van deze twee factoren was daar zelfs wellicht niet eens vreemd aan.

Lees verder “35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan” →