Het operaseizoen 1987-88 in Gent is begonnen met… vijf minuten stilte. In de toespraak van Laurette Muylaert namens het gemeenschappelijk vakbondsfront, die daaraan én aan wat een feestelijk openingsconcert had moeten worden voorafging, werd gesteld dat deze stilte « slechts een verwitting » was. Het werd dus niet met zoveel woorden gezegd, maar harde acties hangen in de lucht, dat is duidelijk.
Lees verder “35 jaar geleden: stilte (voor de storm?)”
In 1987 werd het twintigste Vlaams Theaterjaarboek voorgesteld. Op een moment dat het seizoen ’86-’87 zelf reeds naar zijn eind loopt, betreft het hier echter nog een terugblik op de producties van ’85-’86, iets wat de samenstellers (de vzw De Scène) zelf betreuren en waarvoor ze zich van alle schuld vrij pleiten. Zetten we de feiten even op een rijtje…
Lees verder “35 jaar geleden: omkijken met vertraging”
Als je Adelheid Humperdinck heet, ben je natuurlijk voorbestemd om je met sprookjes onledig te houden. En als je dan over een broer, Engelbert, beschikt die een beetje kan componeren dan ben je helemaal met je gat in de boter gevallen. Samen met nog wat familieleden komt dan ook « Hansje en Grietje » tot stand dat tot groot jolijt van de bezoekers geregeld wordt gespeeld ten huize Humperdinck.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Hänsel und Gretel” in de Opera voor Vlaanderen”
De Opera voor Vlaanderen wilde van Rossini’s « La Cenerentola» (« Assepoester ») iets speciaals maken. Er was nog eens een niet-traditionele regie (van Albert-André Lheureux) én men wou ermee doelgericht naar een kinderpubliek toe werken. Men faalde op de twee vlakken en het samengaan van deze twee factoren was daar zelfs wellicht niet eens vreemd aan.
Lees verder “35 jaar geleden: wie de jeans past, trekke ze aan”
35 jaar geleden zag (en hoorde) ik “Die Fledermaus” van Johann Strauss jr. in de Opera Voor Vlaanderen. Het werd helaas geen meevaller…
Lees verder “35 jaar geleden: “Die Fledermaus” in de Opera Voor Vlaanderen”
Nabucco is een opera van Giuseppe Verdi (1813-1901) op een libretto van Temistocle Solera, dat gebaseerd is op het toneelstuk Nabucodonosor van Auguste Anicet-Bourgeois (1815-1878) en Francis Cornu (1800-1848) die op hun beurt hun drama ontleenden aan de boeken Jeremia en Daniel uit het Oude Testament. Solera deed dat eveneens, maar maakte tevens gebruik van het drama Nabucco trasformato Ragionamenti morali van Giovanni Agostino Della Legueglia (Milaan 1668). Nadat Bartelomeo Merelli (1794-1879) de impresario van het Teatro alla Scala er diverse keren in was geslaagd de eerste uitvoering van Verdi’s derde opera uit te stellen, vanwege geldproblemen zo heette het, vond de eerste uitvoering op 9 maart 1842 plaats en werd voor de jonge componist een overrompelend succes.
Lees verder “180 jaar geleden: de oerpremière van “Nabucco””
Morgen wordt Koen Crucke zeventig jaar. Ik ken hem al van in de tijd van de Opera voor Vlaanderen, een ervaring die hij trouwens nooit echt te boven is gekomen, toen het volkse karakter van de O.V.V. moest plaatsmaken voor de elitaire Vlaamse Opera. (Die wél succesvol is geworden, ik weet niet of Koen dit kan toegeven, maar in zijn diepste binnenste moet hij dit toch wel beamen, denk ik.)
Lees verder “Koen Crucke wordt zeventig…”
Veertig jaar geleden ging “Het land van de glimlach” in première in de Opera voor Vlaanderen. Er bestaan helaas geen foto’s meer van op het internet (ook niet van de door mij zo geprezen Monika Schanzer), daarom moet u het maar stellen met een sfeerfoto uit een andere productie.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Het land van de glimlach” in de Opera voor Vlaanderen”
Het zal morgen 205 jaar geleden zijn dat “La Cenerentola”, de opera in twee bedrijven van de componist Gioacchino Rossini (1792-1868) werd gecreëerd in Rome (Teatro Valle). Het libretto werd geschreven door Jacopo Ferretti, naar het sprookje “Assepoester” van Charles Perrault.
Lees verder “205 jaar geleden: creatie van “La Cenerentola””
Op zaterdag 23 januari 1982 bracht de Opera voor Vlaanderen te Antwerpen « Die Zauberflöte » van W.A. Mozart. De regie was van Paul Celis, maar liet de gewenste symboliek niet tot uiting komen. Het orkest onder leiding van Edmond Saveniers was soms slordig, het ritme was niet steeds op punt. Het geheel bleef beneden peil.
Lees verder “Veertig jaar geleden: mislukte “Toverfluit” in Antwerpen”
dagelijks iets degelijks 