35 jaar geleden: Henry Raudales in de Elisabethwedstrijd

35 jaar geleden: Henry Raudales in de Elisabethwedstrijd

De Guatemalteeks violist Henry Raudales heet eigenlijk Enrique, net als zijn vader, maar toen hij op jeugdige leeftijd met hem naar de VS ging, werd hij er vlug Henry genoemd, een naam die hij behield om het onderscheid met zijn eveneens viool spelende vader duidelijk te maken.

Lees verder “35 jaar geleden: Henry Raudales in de Elisabethwedstrijd”

130 jaar geleden: de oerpremière van “Cavalleria Rusticana”

130 jaar geleden: de oerpremière van “Cavalleria Rusticana”

In de aflevering van “Kroost”, gewijd aan Helmut Lotti vijf jaar geleden, deed hij verwoede pogingen om de “nieuwe” Helmut te promoten, maar hij is daar volgens mij niet in geslaagd. Wat mij wél ontroerde, was dan weer zijn ontroering bij het horen van het intermezzo uit “Cavalleria Rusticana”, de opera van Pietro Mascagni. Ik vind dit immers eveneens van een niet te bevatten schoonheid. En morgen zal het dus 130 jaar geleden zijn dat de oerpremière van deze opera plaatsvond…

Lees verder “130 jaar geleden: de oerpremière van “Cavalleria Rusticana””

Percy Sledge (1941-2015)

Percy Sledge (1941-2015)

Het is al vijf jaar geleden dat soulzanger Percy Sledge is overleden. In 1987 besprak ik een “Greatest Hits”-elpee van hem onder de titel “Wie de jeans past, trekke ze aan” en die titel moest je in relatie zien tot een recensie van de opera “La Cenerentola” van Gioacchino Rossini. Ja, mijn verbeelding ging soms wel eens met mij aan de haal. Daarom moet ik vooraleer over te gaan tot de bespreking van Percy Sledge ook eerst even die opera terug oproepen…

Lees verder “Percy Sledge (1941-2015)”

25 jaar geleden: lunchconcert met Christa Biesemans

25 jaar geleden: lunchconcert met Christa Biesemans

Christa Biesemans is een koorzangeres van de Vlaamse Opera die zowel destijds in de Opera voor Vlaanderen (“Het Witte Paard”) als nu bij de Vlaamse Opera (“Der Rosenkavalier”, “La Rondine”) af en toe een solorol mag vertolken. Het meeste komt ze echter tot ontplooiing tijdens de lunchconcerten. Zo ook op vrijdag 24 maart 1995 toen ze samen met cellist Peter van der Weerd soliste was in een programma dat volledig was gewijd aan ensemblewerk van Hans Werner Henze. Dit concert stond uiteraard in het teken van de opvoering van Henzes opera “Der Prinz von Homburg”. Het kamerorkest werd dan ook geleid door Bernhard Kontarsky, die eveneens de opera dirigeerde.

Referentie
Ronny De Schepper, Henze voor ensemble, Het Laatste Nieuws 23 maart 1995

35 jaar geleden: tien kleine negertjes…

35 jaar geleden: tien kleine negertjes…

De tijd holt onverstoorbaar verder en zelfs twee bladzijden theaterrecensies per week in De Rode Vaan kunnen niet alle producties tijdig opvangen. Daarom deze week in een notedop tien voorstellingen die helaas bijna alle reeds verdwenen zijn (zoals de tien kleine negertjes van Agatha Christie), maar om een compleet beeld te geven van het theaterseizoen vinden we het toch nog zinvol om er kort enkele beschouwingen rond te weven. (De Rode Vaan nr.2 van 1985)

Lees verder “35 jaar geleden: tien kleine negertjes…”

Twintig jaar geleden: nieuwjaarsconcert met Xenia Konsek

Twintig jaar geleden: nieuwjaarsconcert met Xenia Konsek

De Belgische sopraan Xenia Konsek werd in 1960 geboren in de Duitstalige Oost-Kantons van ons land. Ze studeerde aan de conservatoria van Verviers en Luik en aan het Mozarteum te Salzburg. Tevens werd ze laureate van de zangwedstrijden te Verviers, Lucca, Barcelona, Mantua en Rio de Janeiro.

Lees verder “Twintig jaar geleden: nieuwjaarsconcert met Xenia Konsek”

35 jaar geleden: “Vina Bovy, de pêle-mêle van een operadiva”

35 jaar geleden: “Vina Bovy, de pêle-mêle van een operadiva”

Zowel de operaliefhebbers van Antwerpen als die van Gent kunnen we de voorstelling van “Die Fledermaus” aanraden, want ze loopt alternerend in de twee zalen van de Opera voor Vlaanderen. Wat “Die Fledermaus” betreft, uitstekend waren vooral de kleinere partijen, met name de potsierlijke cipier van Kamiel Lampaert, de dik in de verf gestopte gravin van Christiane Lemaitre en het niet te snuggere quatuor militairen van Boudewijn van Averbeke, Frans van Eetvelt, Jean Segani en Barbara Krabbe. Koen Crucke als Janicki daarentegen moet beslist opnieuw wat bijgeschaafd worden. Silveer van den Broeck dirigeerde het geheel met bijzonder veel Schwung. Dat men dit nog altijd kan gaan bekijken mag in Gent misschien verwondering wekken omdat daar ook de speciale Vina Bovy-herdenking loopt die Theater Taptoe in samenwerking met O.V.V. heeft opgezet. Deze dubbele programmatie is echter mogelijk omdat de evocatie van de Gentse operadiva (1900-1983) in de salons plaatsvindt.

Lees verder “35 jaar geleden: “Vina Bovy, de pêle-mêle van een operadiva””

O.V.V.: “Goedkoopste formule, maar verkeerd beleid”

O.V.V.: “Goedkoopste formule, maar verkeerd beleid”

Sommige lezers zullen wel de indruk hebben dat er geen enkel blad in Vlaanderen is dat zoveel aandacht besteedt aan allerlei facetten van de opera, dan de rode vaan. « Dat is vreemd » zullen de lezers dan allicht zeggen, « want opera is toch een uiting van burgerlijke cultuur, wezensvreemd voor de arbeidersklasse ». « Dat is normaal », zal men vanuit een bepaalde hoek daarop repliceren, « want ook in de landen van het reëel bestaande socialisme wordt de opera hoog in aanzien gehouden. » « Dat is vreemd, » zeggen de tegenstanders dan weer, « want het is een heel dure kunstvorm die in deze crisistijd veel geld opslorpt dat veel beter zou kunnen worden aangewend in de sociale sector ». « Dat is normaal » willen de voorstanders toch het laatste woord hebben, « want de opera is een arbeidsintensieve werkaangelegenheid en hier investeren betekent juist dat men tal van arbeidsplaatsen in stand houdt ».

Lees verder “O.V.V.: “Goedkoopste formule, maar verkeerd beleid””