Rudolf Werthen wordt zeventig…

Rudolf Werthen wordt zeventig…

Dat de Gentse violist Rudolf Werthen een prima musicus is, dat staat als een paal boven water en eigenlijk zou je dat dus niet meer moeten herhalen (“Elke repetitie met Werthen kon bijna een masterclass genoemd worden,” zegt b.v. violist Eric Baeten). Toch moet je dat wél doen, want het eerste wat opvalt als je met de man praat, is dat je met een zakenman te doen hebt. Dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, als je weet dat Rudolf Werthen afkomstig is uit de kleine middenstand. Over die afstamming deden allerlei geruchten de ronde maar dankzij reacties van echtgenote France Springuel en dochter Samantha is een en ander nu rechtgezet.
Lees verder “Rudolf Werthen wordt zeventig…”

Carlo Gesualdo (1566-1613)

97 gesualdo_carloVerkijk je niet op het engelengezicht hierboven: Carlo Gesualdo, voluit Don Carlo Gesualdo, prins van Venosa, vermoordde vandaag precies 425 jaar geleden zijn ontrouwe echtgenote Maria d’Avalos en haar minnaar, Don Fabrizio da Carafa, de hertog van Andria. Maar hij is ook een belangrijke figuur in de muziekgeschiedenis…
Lees verder “Carlo Gesualdo (1566-1613)”

De Latemse Concerten

De Latemse Concerten

Het is vandaag al tien jaar geleden dat ik naar een open repetitie van de Latemse Concerten ben geweest (zie bovenstaande foto). Akkoord, sedertdien volg ik nog amper het klassieke wereldje, maar ik heb toch ook niet via andere kanalen (De Gentenaar, AVS…) horen waaien dat deze nog bestaan. Jammer maar helaas. Die Latemse Concerten waren, als ik het goed heb, de opvolger van het Festival van de Leie. Alleszins was France Springuel in beide gevallen de organisatrice.
Lees verder “De Latemse Concerten”

Henry Raudales

23 Henry RaudalesDe Guatemalteeks violist Henry Raudales heet eigenlijk Enrique, net als zijn vader, maar toen hij op jeugdige leeftijd met hem naar de VS ging, werd hij er vlug Henry genoemd, een naam die hij behield om het onderscheid met zijn eveneens viool spelende vader duidelijk te maken. Hij kwam in 1980 naar Antwerpen (waar hij nog steeds woont) met een beurs van mevr.De Vries. Hij werd concertmeester bij de Opera voor Vlaanderen (zijn vader was dat in Amerikaanse orkesten geweest) tot hij in 1985 eerst laureaat werd van de Tenutowedstrijd en nadien derde laureaat in de Elisabethwedstrijd (telkens met het eerste concerto van Wieniawski, waarmee hij ook zijn examen aan het Antwerpse conservatorium had afgelegd). Nadien ging hij bij I Fiamminghi spelen (Werthen zat blijkbaar in de jury), maar hij is ook niet te beroerd is om b.v. in een salsa-orkestje te spelen (hij speelt trouwens ook tafeltennis, zegt hij), misschien onder invloed van zijn moeder die marimba speelt. Zijn Amerikaans verblijf weerspiegelt zich ook in een belangstelling voor jazz en zelfs voor pop, zij het dan van mensen als Lionel Richie of Chicago Transit Authority. Niet te verwonderen dat hij als tweede solist werd uitgekozen naast Nigel Kennedy in het concerto voor twee violen van Bach, begeleid door Robert Groslot, maar deze uitvoering kreeg een negatieve kritiek van Stefan Moens. Hij heeft overigens ook nog met Vanessa Mae gespeeld. In 1997 stichtte hij een eigen kamerorkest. Dirigeren vindt hij immers makkelijker dan viool spelen: “Als je tegen een orkest b.v. zegt: je moet minder luid, maar meer expressief spelen, dan is dat makkelijker gezegd dan gedaan!