Categorie: internationale nieuwe scène

Veertig jaar geleden: wedloop of kringloop?

Veertig jaar geleden: wedloop of kringloop?

De Internationale Nieuwe Scène brengt met « Wedloop door de woestijn in zeven etappes » naar « De uitzondering en de regel » één van de leerstukken van Bertolt Brecht. Het hele oeuvre van Brecht staat in het teken van de ontvoogdingsstrijd en de bewustmaking van de arbeidende klasse. Brecht heeft daarvoor geen literaire vorm ongebruikt gelaten. In zijn toneelwerk schrijft hij tussen 1929 en 1935 zijn « leerstukken » waarover hij zelf zegt : « Het leerstuk is leerzaam omdat het gespeeld wordt en niet omdat men het bekijkt. In principe is er voor het leerstuk geen toeschouwer nodig, maar als hij er is, kun je hem gebruiken. De stukken staan open voor eigen actuele vondsten van de spelers. De scheiding tussen kunstproducent en -consument moet worden opgeheven : de toeschouwer moet er ook aan deelnemen. »

Lees verder “Veertig jaar geleden: wedloop of kringloop?” →

140 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”

140 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”

140 jaar geleden werden er in de Verenigde Staten demonstraties gehouden waarin werd geëist dat de achturige werkdag zou worden ingevoerd, met als hoogtepunt de Haymarket-affaire in Chicago. Op 1 mei begon in Chicago een algemene staking van werknemers die een achturige werkdag eisten. Een demonstratie van stakers op Haymarket Square werd met geweld door de lokale politie neergeslagen en acht anarchistische organisatoren werden gearresteerd en aangeklaagd. Vijf van hen werden ter dood veroordeeld omdat ze activisten zouden hebben aangezet tot het gooien van een bom naar politieagenten tijdens de rellen. Vier werden in het openbaar opgehangen en één pleegde zelfmoord vóór de executie. Ter herdenking hiervan wordt 1 mei 
in veel landen gevierd als Internationale Dag van de Arbeid. (Wikipedia en Alcide)

Lees verder “140 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”” →

Arturo Corso (1937-2010)

Arturo Corso (1937-2010)

Het is al vijftien jaar geleden dat Arturo Corso is overleden. Ik ben nog altijd op zoek naar zijn geboortedatum, want ook Frans Redant die de legendarische Italiaanse theaterregisseur hieronder herdenkt, moet het antwoord op die vraag schuldig blijven.

Lees verder “Arturo Corso (1937-2010)” →

Veertig jaar geleden: Mireille Capelle als Jeanne d’Arc

Veertig jaar geleden: Mireille Capelle als Jeanne d’Arc

Mireille Capelle was eerst verbonden aan de Nieuwe Scène en bracht met Jos Van Immerseel een barokprogramma voor het FVV. Daarna volgde werk voor de KVO-Antwerpen en de OVV. Daar was ze b.v. Jeanne d’Arc in Honegger’s Jeanne d’Arc au bûcher geleid door Frits Celis op 19/04/1985, vandaag dus dertig jaar geleden.

Lees verder “Veertig jaar geleden: Mireille Capelle als Jeanne d’Arc” →

Felix Dalle (1921-2000)

Felix Dalle (1921-2000)

Het is ook al 25 jaar geleden dat Felix Dalle, ooit hoofdredacteur van “Kerk en Leven”, is gestorven. Wat heb ik nu te maken met “Kerk en Leven” zullen velen zich afvragen. Wel, het antwoord hierop vind je in onderstaand artikel dat oorspronkelijk wel onder de weinig Kerk en Leven-achtige titel “Vulvaginaanminnig fabelzaam” is verschenen in De Rode Vaan. En dàt had dan weer met iets anders te maken. Enfin, ’t is allemaal zo ingewikkeld dat ik niet anders kan zeggen dan: lees het eens en dan zal je precies weten waarom het allemaal draait…

Lees verder “Felix Dalle (1921-2000)” →

Dertig jaar geleden: “Hadewych” door de Internationale Nieuwe Scène

Dertig jaar geleden: “Hadewych” door de Internationale Nieuwe Scène

“Wat is er toch geworden van het geëngageerde theater ? In de jaren zeventig was het bon ton te geloven dat de arbeider tot revolte en zelfverheffing kon worden gebracht door middel van toneelspel. De arbeider zelf dacht daar helaas totaal anders over. Hij bleef gewoon naar het voetbal gaan en wachtte op de komst van VTM. Het geëngageerde toneel stierf dan ook een weinig nobele dood, niet zozeer door gebrek aan publiek, als door gebrek aan het juiste publiek. Er kwamen in hoofdzaak snobs, bourgeois en syndicaal afgevaardigden kijken.”

Lees verder “Dertig jaar geleden: “Hadewych” door de Internationale Nieuwe Scène” →

Veertig jaar geleden: de tradities van de Nieuwe Scène

Veertig jaar geleden: de tradities van de Nieuwe Scène

Hoe een dubbeltje rollen kan. Destijds splitste de Internationale Nieuwe Scène zich in enerzijds het Collectief, waarvan de leden de volksere Italiaanse Fo-import voorstonden, en anderzijds de Mannen van den Dam, die aan de zogenaamde Brechtiaanse theaterbenadering de voorkeur gaven. Het was een bikkelharde strijd destijds, maar het dubbeltje hotste en botste en uiteindelijk zijn de « Mannen » de « nieuwe esthetiek » gaan aankleven, terwijl het juist het Collectief is dat eerst een Brecht-collage heeft gerealiseerd (« Het ja en het nee van B.B. ») en daarna « Moeder Courage en haar kinderen ». Uit beide producties is nu een muziekselectie gemaakt en op plaat verschenen. Ondertussen wordt nochtans ook de Fo-traditie levendig gehouden met een (voor het Vlaamse landsgedeelte alleen al) derde versie van « Wij betalen niet ! ». Beide producties roepen echter een paar bedenkingen op…

Lees verder “Veertig jaar geleden: de tradities van de Nieuwe Scène” →

45 jaar geleden: God schiep de vrouw en de Nieuwe Scène was erbij…

45 jaar geleden: God schiep de vrouw en de Nieuwe Scène was erbij…

Ik heb het in mijn in memoriam voor Valeer Frits Vanacker nog over de betekenis van mijn familienaam, die mij bij de “goddeloze” Willem Pée een goed punt opleverde. In 1979 kwam de Nieuwe Scène echter met een stuk waarin “De Schepper” enkel maar de “goddelijke” Schepper kon betekenen. “GOD SCHIEP DE VROUW… VOOR KEUKEN, BED EN BAAS” werd destijds door mij voor De Rode Vaan gerecenseerd en daarna recycleerde ik de tekst nogmaals voor De Voorpost.

Lees verder “45 jaar geleden: God schiep de vrouw en de Nieuwe Scène was erbij…” →