135 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”

135 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid”

135 years ago, rallies are held throughout the United States demanding the eight-hour work day, culminating in the Haymarket affair in Chicago. Le premier mai, une grève générale fut lancée à Chicago par des travailleurs qui demandaient une journée de travail de huit heures. Une manifestation de grévistes sur la place Haymarket est violemment réprimée par la police locale, et huit organisateurs anarchistes sont arrêtés et inculpés. Cinq de ceux-ci furent condamnés à mort pour soi-disant avoir incité des militants à lancer une bombe sur des agents de police durant l’émeute. Quatre furent pendus publiquement et un s’enleva la vie avant l’exécution. In commemoration of which May 1 is celebrated as International Workers’ Day in many countries. (Wikipedia en Alcide)

Lees verder “135 jaar geleden: de eerste “dag van de arbeid””

Tien jaar geleden overleed Arturo Corso

Tien jaar geleden overleed Arturo Corso

Het is al tien jaar geleden dat Arturo Corso is overleden. Ik ben nog altijd op zoek naar zijn geboortedatum, want ook Frans Redant die de legendarische Italiaanse theaterregisseur hieronder herdenkt, moet het antwoord op die vraag schuldig blijven.

Lees verder “Tien jaar geleden overleed Arturo Corso”

Felix Dalle (1921-2000)

Felix Dalle (1921-2000)

Het zal morgen ook al twintig jaar geleden zijn dat Felix Dalle, ooit hoofdredacteur van “Kerk en Leven”, is gestorven. Wat heb ik nu te maken met “Kerk en Leven” zullen velen zich afvragen. Wel, het antwoord hierop vind je in onderstaand artikel dat oorspronkelijk wel onder de weinig Kerk en Leven-achtige titel “Vulvaginaanminnig fabelzaam” is verschenen in De Rode Vaan. En dàt had dan weer met iets anders te maken. Enfin, ’t is allemaal zo ingewikkeld dat ik niet anders kan zeggen dan: lees het eens en dan zal je precies weten waarom het allemaal draait…

Lees verder “Felix Dalle (1921-2000)”

25 jaar geleden: “Hadewych” door de Internationale Nieuwe Scène

25 jaar geleden: “Hadewych” door de Internationale Nieuwe Scène

“Wat is er toch geworden van het geëngageerde theater ? In de jaren zeventig was het bon ton te geloven dat de arbeider tot revolte en zelfverheffing kon worden gebracht door middel van toneelspel. De arbeider zelf dacht daar helaas totaal anders over. Hij bleef gewoon naar het voetbal gaan en wachtte op de komst van VTM. Het geëngageerde toneel stierf dan ook een weinig nobele dood, niet zozeer door gebrek aan publiek, als door gebrek aan het juiste publiek. Er kwamen in hoofdzaak snobs, bourgeois en syndicaal afgevaardigden kijken.” Aldus niemand minder dan Tom Lanoye in één van zijn populaire columns in “Humo”. De rest van de column is evenzeer de moeite waard om te citeren, maar ik mag toch niet te veel misbruik maken van het citaatrecht, al kan ik het niet nalaten om toch nog één sneer over te nemen. Het gaat namelijk over “Het Narrenschip”, een voorstelling van de Nieuwe Scène, die ikzelf niet heb gezien en aangezien de column niet is gedateerd, weet ik ook niet waar ik ze precies moet plaatsen. Maar het mag duidelijk zijn: the wind of change heeft ook het Vlaamse theaterlandschap niet onberoerd gelaten, al wordt er bij de INS “nog altijd uit hetzelfde vaatje getapt,” zoals Tom Lanoye schrijft. En hij staaft dit met voorbeelden: “Als tekst drie rukwinden van een Dario Fo-Kloon, als muziek twee akkoorden van Wannes van de Velde en als regie de gebundelde menopauzes van Charel Cornette en Hilde Uytterlinde, die aan een schitterende fin-de-carrière bezig zijn als de Charel Jansens en de Co Flower van de vakbond.”
Lees verder “25 jaar geleden: “Hadewych” door de Internationale Nieuwe Scène”

Veertig jaar geleden: God schiep de vrouw en de Nieuwe Scène was erbij…

Veertig jaar geleden: God schiep de vrouw en de Nieuwe Scène was erbij…

Ik heb het in mijn in memoriam voor Valeer Frits Vanacker nog over de betekenis van mijn familienaam, die mij bij de “goddeloze” Willem Pée een goed punt opleverde. In 1979 kwam de Nieuwe Scène echter met een stuk waarin “De Schepper” enkel maar de “goddelijke” Schepper kon betekenen. “GOD SCHIEP DE VROUW… VOOR KEUKEN, BED EN BAAS” werd destijds door mij voor De Rode Vaan gerecenseerd en daarna recycleerde ik de tekst nogmaals voor De Voorpost.
Lees verder “Veertig jaar geleden: God schiep de vrouw en de Nieuwe Scène was erbij…”

45 jaar geleden: de putsch van Pinochet

45 jaar geleden: de putsch van Pinochet

Het is alweer meer dan 45 jaar geleden dat de democratisch verkozen socialistische president van Chili, Salvador Allende, door een militaire putsch onder leiding van generaal Augusto Pinochet werd aan de dijk gezet. Daarbij kwam Salvador Allende om het leven (bovenstaande foto). Volgens de putschisten had hij zelfmoord gepleegd, maar sympathisanten van het regime hebben altijd beweerd dat hij werd vermoord. Op Wikipedia wordt nu beweerd dat op 19 juli 2011 door zijn dochter Isabel Allende Bussi (niet te verwarren met de drie jaar oudere gelijknamige schrijfster) werd bekendgemaakt dat het inderdaad om zelfmoord ging. Maar uit de rest van de tekst van Wikipedia blijkt dat de schrijver ook op voorhand al de versie van de putschisten genegen is, zodat ik mijn twijfels blijf hebben. Hoe dan ook, in die tijd stond heel progressief Vlaanderen op z’n kop en wilden wij op diverse manieren de Chileense vluchtelingen ter hulp komen. Wij van Jongerengroep De Veldstraat deden dit met een benefietavond. Maar die draaide op iets heel anders uit…
Lees verder “45 jaar geleden: de putsch van Pinochet”

“Moeder Courage”: tent vergt veel courage

“Moeder Courage”: tent vergt veel courage

Laten we het eerst even hebben over die tent van de Nieuwe Scène, dan is dat meteen van de baan. Die tent, daar is al veel om te doen geweest. Mislukte brandstichting door de fascisten, dan toch vernield door een storm (zou Ons Heer soms voor de verkeerde kant hebben gekozen ?), steunactie op gang gekomen en dan als resultaat een juweel van een tent, die in de ogen van Vuile Mong vast waterlanders zal doen opwellen. De Nieuwe Scène is dan ook terecht erg fier op die tent. Maar ! Ik ga het hier niet hebben over de onmenselijke kwellingen die mijn (en zo te zien iedereens) zitvlak en rug heeft doorstaan wegens de gekrispeerde houding waarin de toeschouwers worden gedwongen, niet omdat dit niet belangrijk is bij het bijwonen van een stuk (want dat is het wél !), maar omdat het te veel op zelfbeklag zou gaan lijken. Laten we het echter hebben over de theatrale beperkingen die een tent oplegt.

Lees verder ““Moeder Courage”: tent vergt veel courage”

45 jaar Internationale Nieuwe Scène

45 jaar Internationale Nieuwe Scène

Aangezien De Rode Vaan vandaag precies 35 jaar geleden uitpakte met een artikel over “Tien jaar INS”, neem ik aan dat ik nu mag uitpakken met de 45ste verjaardag van de Nieuwe Scène. Daar ik echter al jaren het theater in Vlaanderen (en elders) niet meer volg, weet ik niet of de INS op dit moment eigenlijk nog wel bestaat. Misschien kan iemand mij daarover inlichten?
Lees verder “45 jaar Internationale Nieuwe Scène”