Cristina Gallardo-Domas wordt 55…

Cristina Gallardo-Domas wordt 55…

De “Estrano” van de Chileense Cristina Gallardo-Domas (foto YouTube) tijdens de Elisabethwedstrijd 1992 was reeds een revelatie (na haar zwakke prestaties op oratorium- en lied-gebied), maar tijdens het laureatenconcert zette ze met een aria uit “Mefistofele” zelfs Thierry Felix in de schaduw.

Lees verder “Cristina Gallardo-Domas wordt 55…”

Pierre-Alain Volondat wordt zestig…

Pierre-Alain Volondat wordt zestig…

In de veronderstelling dat het niet “van vóór uwen tijd” is, zou de naam Pierre-Alain Volondat u toch nog iets moeten zeggen. Precies, het was dat nare mannetje dat in 1983 de Elisabethwedstrijd voor piano heeft gewonnen. Volondat gedroeg zich ook al excentriek tijdens de wedstrijd zelf en meed alle contact met de andere deelnemers. Vooral Serge Edelmann stak daarom graag de draak met hem. Op een dag dat Volondat er genoeg van had, ging hij er naartoe en verklaarde: “Moi, je gagnerai cette compétition tandis que vous ne serez que sixième.” En zo geschiedde. (Bron: Sonia Cantré op Klara, 14/5/2010)

Lees verder “Pierre-Alain Volondat wordt zestig…”

Dertig jaar geleden: Elisabethwedstrijd voor zang 1992

Dertig jaar geleden: Elisabethwedstrijd voor zang 1992

Sedert het einde van de jaren tachtig wordt onder druk van Gerard Mortier en José Van Dam ook een Elisabethwedstrijd voor zang georganiseerd. Hier worden de zangers begeleid door het Muntorkest (en later ook door een barokorkest). De eerste winnares was de Poolse Aga Winska, waarvan men nu nog amper iets hoort. Boze tongen fluisteren dat Mortier haar zo’n zwaar programma heeft opgelegd dat ze er onderdoor is gegaan.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Elisabethwedstrijd voor zang 1992”

25 jaar geleden: op bezoek bij Jos Van Immerseel

25 jaar geleden: op bezoek bij Jos Van Immerseel

Het is vandaag al 25 jaar geleden dat ik de Antwerpse musicus Jos Van Immerseel ben gaan opzoeken in zijn huis in Antwerpen. Het was het hoogtepunt (en ik geloof ook het eindpunt, al ben ik daar niet helemaal zeker van) van de ontelbare malen dat ik Jos heb ontmoet, geïnterviewd, er cursus bij gevolgd en, natuurlijk, concerten bijgewoond. En elk moment is me bijgebleven. Omdat de man intens bewogen is en zijn passie ook kan overdragen. En zo kan het gebeuren dat hij ondertussen met zijn orkest een ongelooflijk parcours heeft afgelegd (van Bach tot Gershwin) en dat toch, als ik hem nu bezig hoor op de radio, hij mij nog steeds vertrouwd in de oren klinkt. Alsof onze laatste ontmoeting pas gisteren was…

Lees verder “25 jaar geleden: op bezoek bij Jos Van Immerseel”