Koreaan Taehan Kim wint Koningin Elisabethwedstrijd 2023

Koreaan Taehan Kim wint Koningin Elisabethwedstrijd 2023

Als de Koreaan Taehan Kim de Koningin Elisabethwedstrijd voor Zang 2023 heeft gewonnen, waarom staat hierboven dan een fotootje van de Australische Fleuranne Brockway, die niet eens bij de zes eerste laureaten werd gerangschikt? Treed binnen in het cenakel van de wedstrijd en verneem er alles over!

Lees verder “Koreaan Taehan Kim wint Koningin Elisabethwedstrijd 2023”

Eva Hess-Thaysen in de finale van de Elisabethwedstrijd

Eva Hess-Thaysen in de finale van de Elisabethwedstrijd

Eva Hess-Thaysen werd geboren in Denemarken in 1958 en dertig jaar later was deze sopraan finaliste van de Elisabethwedstrijd. Haar “Deh, vieni non tardar” (Nozze) was nogal zwak, want oppervlakkig, haar aria uit de “Jahreszeiten” (Haydn) te traag en haar aria uit “L’elisir d’amore” onzuiver. Iedereen was ervan overtuigd dat ze eigenlijk geen operazangeres is, want anderzijds kregen haar liedvertolkingen (“Il passa” van Godfried Devreese en “Sehnsucht” van Schubert) wél positieve reacties. Dat bleek ook samen te vallen met haar eigen commentaar: ze doet eerder een beroep op de rede dan op het gevoel, op de techniek dan op de inleving, zei ze zelf.

Ronny De Schepper

45 jaar geleden: Abdel Rahman El Bacha wint de Elisabethwedstrijd

45 jaar geleden: Abdel Rahman El Bacha wint de Elisabethwedstrijd

De eerste keer dat ik over de Elisabethwedstrijd heb geschreven (*), was in 1978 in mijn televisierubriekje “Hebjetgezien” voor De Voorpost. De toen twintigjarige Abdel Rahman El Bacha won toen het pleit (foto DaiPh via Wikicommons). Het stukje is niet volledig, maar “wie geeft wat hij heeft, is waard dat hij leeft”.

Lees verder “45 jaar geleden: Abdel Rahman El Bacha wint de Elisabethwedstrijd”

Tien jaar geleden: Boris Giltburg wint Elisabethwedstrijd

Tien jaar geleden: Boris Giltburg wint Elisabethwedstrijd

De Israëlisch-Russische Boris Giltburg kreeg tijdens zijn performance in de halve finale van de Elisabethwedstrijd 2013 – een klavierconcerto van Mozart – een tien seconden durende black-out. Puur van de zenuwen waarschijnlijk. Hij mocht uiteindelijk wel door naar de finale, een bewijs dat de jury niet aan afstraffingen doet, maar naar het totale plaatje kijkt. In de finale speelde hij het derde pianoconcerto van Rachmaninov (sedert die fameuze film over David Helfgott bekend onder de vreselijke afkorting “Rach 3”). Daarmee speelde hij niet alleen het publiek maar ook de jury plat, zodat hij zowel eindwinnaar werd van de wedstrijd als winnaar van de publieksprijs.

Ronny De Schepper