Op 27 september 1993 was in de Gentse opera een concertante versie van Rossini’s “Otello” te beluisteren. De muzikale leiding was in handen van Jos Van Immerseel (foto), maar die kon op heel wat kritiek rekenen.
Lees verder “Dertig jaar geleden: “Otello” in concertante versie”
La Petite Bande bracht vier Brandenburgse concerten in het kader van het Festival van Vlaanderen (foto van hun eigen website).
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (427)”
Amelia Moor speelde Bach op de Bösendorferpiano in De Rode Pomp (foto YouTube)
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (422)”
“De Parochiezaal” van het Arcatheater speelde voor mensen die normaal geen voet in het theater zetten…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (415)”
De godsdienstoorlogen en de contrareformatie die daarop volgde had de muziek in Vlaanderen aan banden gelegd: met Adriaen Willaert en Orlandus Lassus waren de laatste grote Vlamingen naar het zuiden getrokken. Het is dan ook erg verwonderlijk dat reeds in 1678 de eerste Vlaamse opera opduikt, namelijk “De triomferende min” van de Bruggeling Carel Hacquart. Hij werd echter nooit uitgevoerd, want Hacquart leverde hem op vraag van de Haagse dichter Dirck Buysero die zijn libretto, waarin Cupido Mars overwint, had geschreven naar aanleiding van de Vrede van Nijmegen (18 augustus 1678).
Lees verder “345 jaar geleden: de eerste Vlaamse opera”
Veertig jaar geleden werd de Opera voor Vlaanderen opgedoekt. In De Rode Vaan hebben wij ons daar heftig tegen verzet en daarom keken wij ook met een angstig voorgevoel aan tegen wat uiteindelijk in de plaats zou komen (De Vlaamse Opera dus). Artistiek gezien zou dit totaal misplaatst blijken, maar het uitgangspunt van de redactie was vooral het volkse karakter van de O.V.V. en het dient gezegd dat De Vlaamse Opera inderdaad veel meer elitair is. Op dat vlak hadden we eigenlijk dan toch gelijk! Ik begin met een kort stukje uit ons jaaroverzicht van 1988, gevolgd door de chronologische lijdensweg van de werknemers van de O.V.V.
De Hongaarse sopraan Eva Marton, die vooral bekend is door haar vertolkingen van Puccini’s Turandot en Tosca, en Wagneriaanse rollen, viert vandaag haar tachtigste verjaardag.
Lees verder “Eva Marton wordt tachtig”
« Opera » is was veertig jaar geleden brandend actueel in Vlaanderen. Pamfletten werden uitgedeeld aan de ingang van de schouwburgen en de programmaboekjes van de « Opera voor Vlaanderen » omvatten een toelichting bij de begroting onder het motto : « Cultuur, geld en democratie ». Er werd ook weer gesproken over opera. Vooral als het om centen ging. Het NTG vindt dat het te weinig geld krijgt? Jef Demedts schopt wild om zich heen, Gerard Mortier van de Muntschouwburg krijgt een trap op een welgemikte plaats. Een nieuw productiesysteem voor onze filmers, wat inhoudt minder subsidies ? Zelfs de blauwer-dan-blauwe Guy « Potlood » Thijs zegt : « Als de opera zoveel miljard krijgt, ikke dan ook ! »
Lees verder “Veertig jaar geleden: opera, to be or not to be”
De Spaanse tenor Ignacio Encinas (foto YouTube) was een vreselijk irritante Elvino in Sonnambula door de Opéra de Wallonie en zo mogelijk nog erger in Il Pirata, een andere opera van Bellini bij hetzelfde gezelschap. Merkwaardig dat hij mij niet is opgevallen in “De Rosenkavalier” in de Vlaamse Opera. Op oudere leeftijd zou hij deelnemen aan “The Voice Senior”.
Lees verder “Ignacio Encinas wordt zeventig…”
Marie-Noëlle de Callataÿ is een Belgische sopraan die deelnam aan ECOV 1986 en 7de werd in de Elisabethwedstrijd 1987.
Lees verder “25 jaar geleden: Marie-Noëlle de Callataÿ in “Oberon””
dagelijks iets degelijks 