25 jaar geleden: “Giselle” in de Gentse opera

25 jaar geleden: “Giselle” in de Gentse opera

25 jaar geleden ging ik in de Gentse Opera naar de première van “Giselle” door het Ballet van Vlaanderen. De oorspronkelijke choreografie was van Jean Coralli en Jules Perrot maar hier werd het door Robert Denvers zelf gedaan, samen met Menia Martinez. De muziek die Adolphe Adam voor het ballet componeerde, bleef natuurlijk ongewijzigd. Het libretto werd geschreven door Théophile Gautier, die zich liet inspireren door de legende van de Wili’s (foto Elce via Zoom) van Heinrich Heine.
Lees verder “25 jaar geleden: “Giselle” in de Gentse opera”

35 jaar geleden: “Coppélia” door het Ballet van Vlaanderen

35 jaar geleden: “Coppélia” door het Ballet van Vlaanderen

Op 24 maart 1984 had dan de première plaats van « Coppélia », een ballet in twee bedrijven op muziek van Léo Delibes, door het Ballet van Vlaanderen. Aangezien ik echter geen foto meer heb gevonden van die voorstelling, is bovenstaande foto afkomstig van de versie door het English National Ballet op YouTube.
Lees verder “35 jaar geleden: “Coppélia” door het Ballet van Vlaanderen”

35 jaar geleden: “Carmina Burana” door het Ballet van Vlaanderen

35 jaar geleden: “Carmina Burana” door het Ballet van Vlaanderen

35 jaar geleden ging ik kijken naar de « Carmina Burana », een ophefmakende creatie van het Ballet van Vlaanderen. Aangezien ik geen foto meer van die opvoering heb kunnen terugvinden, is bovenstaande foto een afbeelding van de affiche voor het ballet van Rusland in de Brugse stadsschouwburg.
Lees verder “35 jaar geleden: “Carmina Burana” door het Ballet van Vlaanderen”

35 jaar geleden: “Geef ons nog zo’n Bacchanalen!”

35 jaar geleden: “Geef ons nog zo’n Bacchanalen!”

Vandaag is het precies 35 jaar geleden dat ik mijn vijfde balletvoorstelling zag. Het was een gemengde voorstelling door het Ballet van Vlaanderen, iets wat Robert Denvers later “a mixed bill” zou noemen, maar in die tijd was Jeanne Brabants nog de directrice van het gezelschap. In de inleiding van mijn recensie voor De Rode Vaan steek ik een beetje de draak met “mijn collega Jan Draad”, terwijl ikzelf natuurlijk Jan Draad ben, of liever gezegd: was. Dat maakte nu eenmaal deel uit van het spel om de lezer met al die pseudoniemen af en toe op een verkeerd been te zetten…
Lees verder “35 jaar geleden: “Geef ons nog zo’n Bacchanalen!””