In ‘Playing in the Dark; Whiteness and the Literary Imagination’ (Harvard University Press, 1992) (‘Spelen in het donker’; Bert Bakker, 1994) verzamelde Toni Morrison drie lezingen die zij hield in de Harvard University over de aanwezigheid van ‘de Afrikaan’ in de Amerikaanse literatuur.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (63)”
Louis Couperus (1863-1923) kondigde op 6 november 1902 het plan voor een nieuwe roman aan in een brief aan zijn uitgever. Maar het duurde nog even eer hij de eerste zinnen zou schrijven. Dan ging het evenwel snel, in vier maanden voltooide hij ‘Van oude mensen de dingen die voorbijgaan’. In december 1904 was de roman klaar om in afleveringen te verschijnen in het tijdschrift Groot Nederland. Pas in 1906 volgde de publicatie in boekvorm. Het zou na ‘Eline Vere’ (1889) en ‘De boeken der kleine zielen’ (1901) ongetwijfeld het meest succesvolle, en ook meest beklijvende werk van de auteur worden. Tevens zeer bekend dankzij de televisiebewerking (Avro) in 1975 met coryfeeën als Josine van Dalsum, Ellen Vogel, Georgette Hagedoorn en Paul Steenbergen; inmiddels op dvd te vinden.
Lees verder “120 jaar geleden: “Van oude mensen de dingen die voorbijgaan” (Louis Couperus)”
In ‘L’herbe des nuits’ (2012) (‘Het gras van de nacht’; Querido, 2013) van Patrick Modiano tracht de zestigjarige Jean de gebeurtenissen van enkele maanden in zijn jeugd, in 1966, te reconstrueren. Met een notaboekje in de hand dwaalt hij door Parijs, herkent gevels, pauzeert in bekende cafés, rust op bankjes die vertrouwd zijn. Toen had hij geen idee waarom hij alles zo opschreef maar “nu begrijp ik het beter: ik had behoefte aan een soort houvast – huisnummers, namen van metrostations, stambomen van honden – alsof ik bang was dat mensen en dingen je plotseling zouden kunnen ontvallen en verdwijnen, zodat je tenminste een bewijs moest hebben dat ze hadden bestaan.”
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (62)”
Jean Bosmans is zestig jaar. Wat doet een man van die leeftijd in Parijs wanneer hij het hoofdpersonage, de verteller, is in een roman van Patrick Modiano (‘L’horizon’, 2011; ‘De horizon’, Querido, 2011)? Inderdaad, wandelen. Door de straten, de boulevards, flaneren langs de gevels, in de metro rijden, verpozen in bars en restaurants. En op zoek gaan naar herinneringen. Hij weet niet veel meer over wat er gebeurde toen hij twintig was. Zo lang geleden…
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (61)”
Met ‘The Golden House’ (2017) beschreef Salman Rushdie zo ongeveer alles wat fout liep in het Amerika op weg naar, en onder de bezielende leiding van, de heer Trump.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “The Golden House” (Salman Rushdie)”
J.M. (John Maxwell) Coetzee, geboren te Kaapstad op 9 februari 1940, schreef zo’n 20 romans, bundels verhalen en essays. Dat leverde hem in 2003 de Nobelprijs op. Hij studeerde literatuur in de USA aan de universiteit van Texas en doceerde daarna zelf aan universiteiten in de US, Zuid-Afrika en Australië. Naar dit laatste land emigreerde hij in 2002; hij werd er tenslotte staatsburger. Coetzee werd vooral bekend als een politiek geëngageerd auteur. IJverend voor democratie, mensenrechten, agerend tegen apartheid en opkomend voor de dieren.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: “Diary of a Bad Year” van J.M.Coetzee”
Reeds tijdens zijn adolescentie vatte Patrick Modiano het plan op een roman te schrijven over de jodenhaat. Hij worstelde met de beledigingen zijn vader aangedaan gedurende de bezetting, en was gechoqueerd door de antisemitische boeken die hij bij zijn vader had aangetroffen die deze in een soort afschuw verzamelde.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (60)”
‘Un pedigree’ (2005) (Een stamboek; Querido, 2005), een autobiografie van Patrick Modiano. Deze Nobelprijswinnaar die in al zijn romans het thema herinnering bewandelt, daar het duister van het verleden opzoekt, neemt hier een duik in de eigen jeugd! Wat mogen we dan verwachten… “De gebeurtenissen tot aan mijn eenentwintigste die ik zal oprakelen heb ik als transparant beleefd – een procédé dat erin bestaat op de achtergrond landschappen te laten langstrekken terwijl de acteurs bewegingloos op een studiovloer blijven staan.”
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (59)”
In ‘Une jeunesse’ (1981) van Patrick Modiano (‘Een jeugd’, Querido, 2016) laat hij ons kennis maken met Odile en Louis, beide twintig jaar. Louis zwaait na zijn dienstplicht van twee jaren af, wordt ‘opgepikt’ door de vreemde figuur, Brossier, die zich over hem ontfermt, financieel steunt, met hem door Parijs dwaalt, en hem tenslotte in contact brengt met de dubieuze Béjardy die de jongeman aanwerft. Een bizarre betrekking: hij is nachtwaker in een soort garage waar om hem onduidelijke redenen auto’s worden gehaald en gebracht, fungeert ook als secretaris en bode.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (58)”
Dostojevski mag zijn roman ‘De speler’ (1866) dan wel onder dwang en tijdsdruk geschreven hebben, dat betekent allerminst dat hij een minderwaardig werk afgeleverd heeft. De psychologie, het mechanisme van de verslaving aan het gokspel is hier grandioos uitgewerkt.
Lees verder “De schatkamer van Johan de Belie (56)”
dagelijks iets degelijks 