Erna Palsterman wordt 65…

Erna Palsterman wordt 65…

De Gentse actrice Erna Palsterman viert vandaag haar 65ste verjaardag. Ik herinner me dat ik haar een twintigtal jaren geleden heb geïnterviewd voor Het Laatste Nieuws en de eindredactie zette daar toen al de titel “Erna Palsterman voelt het wegen der jaren” boven. Daar was ze vermoedelijk toen niet erg blij om, maar ik heb haar sindsdien niet meer teruggezien om haar uit te leggen dat ik geen schuld trof in deze onheuse bejegening. Dat interview zelf heb ik ondertussen ook nog niet teruggevonden, men zal het dus met een telefonisch interview moeten doen van nog eens vijftien jaar daarvóór…
Lees verder “Erna Palsterman wordt 65…”

Tien jaar geleden: de muzikale tram

Tien jaar geleden: de muzikale tram

In de jaren zeventig schetste Wannes van de Velde op zijn prachtige elpee “Een zanger is een groep” een surrealistisch beeld van de nabije toekomst. In liedjes als “Een bordeel zonder vrouwen” of “Het café zonder naam” creëerde hij met subtiele beelden een onbehaaglijke, zeg maar lichtjes angstaanjagende sfeer. “En tussen dat alles door reed de muzikale tram,” zingt hij op een bepaald moment. Dat bestond toen namelijk al in Antwerpen en Wannes vond dat hallucinant.

Lees verder “Tien jaar geleden: de muzikale tram”

45 jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

45 jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

En op het moment dat wij dus ’t zotteke zaten uit te hangen terwijl we Germaniak in elkaar aan het knutselen waren, ging in Brussel “Mistero Buffo” van de Internationale Nieuwe Scène in première. En zo waren wij er ons totaal niet van bewust dat er op dat moment theatergeschiedenis werd geschreven…
Lees verder “45 jaar geleden: première van “Mistero Buffo””

Twintig jaar geleden: overzichtstentoonstelling Achiel Pauwels

Twintig jaar geleden: overzichtstentoonstelling Achiel Pauwels

pauwelsaimg_1925500.jpgWie keramiek zegt, zegt Achiel Pauwels (foto Vimeo). Daarom wilden we van een overzichtstentoonstelling in “De Campagne” (Gijzelstraat) gebruik maken om nog eens met hem in de achteruitkijkspiegel te blikken, want telkens weer nieuwe generaties ontdekken deze Gentse kunstenaar die in 1984 de Staatsprijs in de wacht sleepte. Aangezien in De Campagne één doedelzakspeler zoveel lawaai maakt als tien techno-d.j.’s tesamen, gaan we een rustig cafeetje opzoeken.
Achiel rijdt ons voor tot aan het kerkplein van Mariakerke, waar zijn “Zomerlief” sinds deze zomer staat te pronken. Het is duidelijk: de man bruist nog van enthousiasme.

Lees verder “Twintig jaar geleden: overzichtstentoonstelling Achiel Pauwels”

De Snaar kan niet altijd gespannen staan

De Snaar kan niet altijd gespannen staan

Vóór De Nieuwe Snaar was er uiteraard de oude Snaar, toen nog gewoon De Snaar geheten omdat zij op dat moment niet konden vermoeden dat er ooit een Nieuwe Snaar zou komen. Alhoewel De Snaar heeft bestaan van 1970 tot 1981, toen Geert Vermeulen Stef Koekoekx kwam vervangen; hij zou tot op de dag van vandaag de trouwe metgezel worden van de broers Jan en Kris De Smet (zie foto), toch is het bestaan ervan helemaal in de nevelen van de tijd verdwenen. In die periode hebben zij echter wel opgetreden op het Feest van de Rode Vaan van 1977 en zij hebben ook twee elpees uitgebracht, waarvan ik die met de hilarische titel “Snaar Wars” (1981) ter recensie kreeg toegestuurd. Voor beide gelegenheden heb ik dan ook een artikel geschreven in De Rode Vaan, maar aangezien ik in 1977 nog niet zo heel veel over hen wist te schrijven, heb ik me toen voornamelijk op de officiële persmededeling gebaseerd. Het tweede artikel is niet gedateerd en mits wat kunst en vliegwerk heb ik de twee dan maar in elkaar laten vloeien.

Lees verder “De Snaar kan niet altijd gespannen staan”