Tag: Wannes van de Velde

Erna Palsterman wordt zeventig…

Erna Palsterman wordt zeventig…

De Gentse actrice Erna Palsterman viert vandaag haar zeventigste verjaardag. Ik herinner me dat ik haar een twintigtal jaren geleden heb geïnterviewd voor Het Laatste Nieuws en de eindredactie zette daar toen al de titel “Erna Palsterman voelt het wegen der jaren” boven. Daar was ze vermoedelijk toen niet erg blij om, maar ik heb haar sindsdien niet meer teruggezien om haar uit te leggen dat ik geen schuld trof in deze onheuse bejegening. Dat interview zelf heb ik ondertussen ook nog niet teruggevonden, men zal het dus met een telefonisch interview moeten doen van nog eens vijftien jaar daarvóór…

Lees verder “Erna Palsterman wordt zeventig…” →

Vijftien jaar geleden: de muzikale tram

Vijftien jaar geleden: de muzikale tram

In de jaren zeventig schetste Wannes van de Velde op zijn prachtige elpee “Een zanger is een groep” een surrealistisch beeld van de nabije toekomst. In liedjes als “Een bordeel zonder vrouwen” of “Het café zonder naam” creëerde hij met subtiele beelden een onbehaaglijke, zeg maar lichtjes angstaanjagende sfeer. “En tussen dat alles door reed de muzikale tram,” zingt hij op een bepaald moment. Dat bestond toen namelijk al in Antwerpen en Wannes vond dat hallucinant.

Lees verder “Vijftien jaar geleden: de muzikale tram” →

Vijftig jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

Vijftig jaar geleden: première van “Mistero Buffo”

En op het moment dat wij dus ’t zotteke zaten uit te hangen terwijl we Germaniak in elkaar aan het knutselen waren, ging in Brussel “Mistero Buffo” van de Internationale Nieuwe Scène in première. En zo waren wij er ons totaal niet van bewust dat er op dat moment theatergeschiedenis werd geschreven…

Lees verder “Vijftig jaar geleden: première van “Mistero Buffo”” →

Achiel Pauwels wordt negentig…

Achiel Pauwels wordt negentig…

Wie keramiek zegt, zegt Achiel Pauwels (foto Vimeo). Daarom maakte ik 22 jaar geleden van een overzichtstentoonstelling in “De Campagne” (Gijzelstraat) gebruik om nog eens met hem in de achteruitkijkspiegel te blikken, want telkens weer nieuwe generaties ontdekken deze Gentse kunstenaar die in 1984 de Staatsprijs in de wacht sleepte. Aangezien in De Campagne één doedelzakspeler zoveel lawaai maakte als tien techno-d.j.’s tesamen, gingen we dan maar een rustig cafeetje opzoeken.

Lees verder “Achiel Pauwels wordt negentig…” →

Twintig jaar geleden: traditionele muziek uit Vlaanderen

Twintig jaar geleden: traditionele muziek uit Vlaanderen

Eufoda, het CD-label van het Davidsfonds, startte twintig jaar geleden met een serie over de Vlaamse volksmuziek. Er zijn eerst drie CD’s verschenen. “’t Ros Beiaard doet zijn ronde” brengt muziek die bij ommegangen, processies en gildefeesten wordt gespeeld, “Werkman, komaan” is gewijd aan sociaal geëngageerde liederen en “Van liefde komt groot lijden” gaat niet enkel over liefdesverdriet maar ook over de geneugten van seksualiteit en erotiek. Of er later nog andere zijn verschenen, weet ik niet.

Lees verder “Twintig jaar geleden: traditionele muziek uit Vlaanderen” →

Veertig jaar geleden: “Leve de Geus!”

Veertig jaar geleden: “Leve de Geus!”

Op 7 maart 1982 had in de Arenahal te Deurne het Tweede Vlaams Progressief Zangfeest plaats. Het thema was « Leve de Geus » en hieruit kon men reeds afleiden dat wijlen Louis Paul Boon in het centrum van de belangstelling stond. Dit was niet enkel een bewuste keuze in het kader van het zich afzetten tegen het heimatliteratuur-aureool dat er rond het traditionele (rechtse) Vlaams-nationaal zangfeest hangt, maar het geus-zijn heeft natuurlijk ook een diepere betekenis.

Lees verder “Veertig jaar geleden: “Leve de Geus!”” →