Deze keer is het Fons Mariën die mij ervan op de hoogte heeft gebracht dat Dree Peremans (rechts op de foto) is overleden, in Portugal dan nog wel, alhoewel hij al enige tijd in Frankrijk woonde. Fons heeft ooit nog meegewerkt aan het programma “Het Einde van de Wereld” dat Dree voor Radio 1 produceerde.
Lees verder “Dree Peremans (1949-2022)”
De stad waar ik al mijn ganse leven vegeteer, geboren en getogen zeg maar, de stad die boogt op de titel ‘hoofdstad van het Land van Waas’, wat niet veel voorstelt want dat land is een vlak gebied dat zoals de naam het suggereert veelal schuilgaat onder wazige zichzelf verstoppende mistlagen over haar bolle akkers, welnu die stad blijkt twee troeven te hebben. Het shopping center, weliswaar druk bezocht omdat in het land der blinden éénoog koning is maar pover in vergelijking met wat de modale kooplustige zich ervan droomt. En dan de Grote Markt. Jaja, er is ook Sinterklaas met jaarlijks zijn toeters en bellen, en ook het groot ballonfestijn maar dat zijn toch doekjes voor het bloeden – zo heeft iedere locatie wel iets, elk naar eigen maat, een carnaval, een processie, een stoet, een missverkiezing… Wij beschikken dus over een Grote Markt, niet zomaar groot, echt Groot, wat zeg ik, de grootste van het land. (Foto LimoWreck via Wikipedia)
Lees verder “Het hoekje van Opa Adhemar (88)”
Negentig jaar geleden was er de première van het ballet “The lady of Shalott” op muziek van Jean Sibelius, uiteraard refererend aan het schilderij The Lady of Shalott van John William Waterhouse uit 1888 naar het gelijknamige gedicht van Alfred Tennyson uit 1833. In de legende van Elaine van Astolat zoals verhaald in een dertiende-eeuwse Italiaanse novelle met de titel Donna di Scalotta (No. lxxxi in de bundel Cento Novelle Antiche) zit de betoverde edelvrouw met haar rug naar het raam in een door water omringde toren aan haar weefgetouw. Zij weet dat zij de werkelijkheid, waaronder het nabijgelegen Camelot, alleen in de spiegel mag aanschouwen. Zo zij uit het raam zou kijken zou de betovering worden verbroken en haar noodlot, in het gedicht onbenoemd, maar het betreft een vroege dood, vervuld worden. Wanneer zij in de spiegel de onweerstaanbaar knappe Lancelot voorbij ziet rijden kan zij zich niet langer beheersen. De spiegel breekt op het ogenblik dat zij naar buiten kijkt. De dame laat zich in het gedicht van Tennyson op een boot naar Camelot drijven. Onderweg sterft zij.
dagelijks iets degelijks 