Toots Thielemans (1922-2016)

Toots Thielemans (1922-2016)

Vijf jaar geleden is Toots Thielemans in zijn slaap overleden. De man is 94 geworden en is dus een dood gestorven, waarvan we allemaal dromen. Dat is hem volkomen gegund, want hij stond algemeen bekend als een aangename, zachtaardige kerel. Hij was ooit de eregast op het Feest van De Rode Vaan en enkele jaren later heb ik hem geïnterviewd in een jazzkelder op de Brusselse Grote Markt (zie bovenstaande foto), maar de dierbaarste herinnering blijft zo’n veertig jaar geleden toen Toots Thielemans in Gentbrugge kwam spelen. Ik was aanwezig als gewone toeschouwer (dus niet als journalist), maar toch zou deze eerste ontmoeting uitgroeien tot het meest memorabele moment…

Lees verder “Toots Thielemans (1922-2016)”

45 jaar geleden: Toots Thielemans in Gentbrugge

45 jaar geleden: Toots Thielemans in Gentbrugge

Morgen zal het 45 jaar geleden zijn dat ik Toots Thielemans zag optreden in Gentbrugge. Het is een anekdote die ik destijds heb verteld tegen Hugo Claus, die beloofde het door te vertellen aan Jan Wolkers, want het heeft met Toots’ muziek voor “Turks Fruit” te maken. Ik ga die anekdote hier nu niet voor de tigste keer vertellen, je moet maar eens gaan kijken op één van de drie gelinkte pagina’s. Ik kon het echter toch niet nalaten om er eens op terug te komen, aangezien ik (totaal hopeloos) toch eens op zoek ben gegaan naar een foto van dat optreden. En nee, bovenstaande foto van Guywets op Wikipedia is niet in Gentbrugge genomen (het is in Brussel), maar het was wel rond dezelfde tijd. Zo zag Toots er dus uit, toen!

Veertig jaar geleden: rockfestival in het Sint-Jozef-Klein-Seminarie

Veertig jaar geleden: rockfestival in het Sint-Jozef-Klein-Seminarie

“In onze tijd werden wij vanwege de studieprefect steevast van het college verwijderd als onze haren ook maar de boord van ons jasje raakten (hijzelf had immers een avant-garde punksnit die ons toeliet zijn oren in al hun glorie te bewonderen). Slechts wanneer een kapper die tijdens de oorlog nog Herrenschneider op zijn muur had gekalkt onze opstandige slierten weer tot de orde had geroepen mochten wij weer de drempel van het heilige der heiligen betreden. Anno 1980 is een new wave-festival op de speelplaats van datzelfde Sint-Jozef-Klein-Seminarie (foto LimoWreck via Wikipedia) echter niets ongewoons meer (recuperatie zal dat dan wel heten). “ Dat schreef ik veertig jaar geleden in De Rode Vaan t.g.v. het tweede Vijfhoekfestival in Sint-Niklaas. Het was een onderdeel van een artikel over het CJP (Cultureel Jongeren Paspoort).

Lees verder “Veertig jaar geleden: rockfestival in het Sint-Jozef-Klein-Seminarie”

Vijftig jaar “Turks Fruit”

Vijftig jaar “Turks Fruit”

Met veel plezier naar de twee documentaires gekeken die de Nederlandse educatieve zender NTR aan de vijftigste verjaardag van het verschijnen van Jan Wolkers‘ “Turks Fruit” heeft gewijd. De maker was Arnon Grunberg en er waren o.m. getuigenissen van Maarten van Rossem (foto), Gerard Soetemann en natuurlijk ook van de regisseur van de verfilming, Paul Verhoeven.

Lees verder “Vijftig jaar “Turks Fruit””

Ook veertig jaar geleden was er een Feest van de Rode Vaan

Ook veertig jaar geleden was er een Feest van de Rode Vaan

In 1979 had het Feest van De Rode Vaan plaats op 15 en 16 september in een immense tent in de omgeving van het Brusselse Noordstation (de oude helihaven om precies te zijn). Tegelijk werd er gestart met een nieuwe formule: door het feit dat de meeste mensen toch geen twee dagen komen, heeft men beslist om het programma voor het grootste deel hetzelfde te houden voor de twee dagen. Het deel op zaterdag is dan vooral voor het Franstalige publiek bestemd en op zondag is het dan de beurt aan de Vlamingen. De slechtste dag inderdaad, maar Le Drapeau Rouge trekt nu eenmaal veel meer volk dan De Rode Vaan. Artistiek gezien werd het beslist een voltreffer want in het gemeenschappelijke programma, dus zowel op zaterdag als zondag, zat niemand minder dan Toots Thielemans. Dit vooral op voorstel van Johan Verminnen die op zondag als presentator en animator fungeerde. Johan heeft trouwens met zijn Franstalige collega Paul Louka het programma in elkaar “gebokst”.

Lees verder “Ook veertig jaar geleden was er een Feest van de Rode Vaan”

Johan Verminnen: ik hou van België en andere verhalen

Johan Verminnen: ik hou van België en andere verhalen

Het Feest van de Rode Vaan heeft traditiegetrouw weer plaats in september, meer bepaald op 15 en 16 september. Uit de spijtige taalincidenten van vorig jaar hebben de organisatoren hun lessen getrokken, zodat er nu een afzonderlijk Franstalig en een afzonderlijk Nederlandstalig programma is en dit zowel op zaterdag en zondag. In totaal dus vier spektakels waarvoor je telkens amper 100 fr hoeft neer te tellen. Als je dus maar één voorstelling meepikt, betaal je voor het hele feest slechts 150 fr (50 fr is de toegangsprijs voor de tent met de stands, het vrij podium en de dansvloer). Heel wat goedkoper dus dan vorig jaar, wat ook al een tegemoetkoming is aan de bezwaren die toen werden gesteld.

Lees verder “Johan Verminnen: ik hou van België en andere verhalen”

155 jaar geleden: creatie van “La Forza del Destino”

155 jaar geleden: creatie van “La Forza del Destino”

In 1861 schreef Verdi “La Forza del Destino”, een opera met een onzinnige intrige, geschreven door Francesco Maria Piave, gebaseerd op een Spaans drama, Don Alvaro o La Fuerza de Sino (1835) van Ángel de Saavedra, hertog van Rivas. De opera werd voor het eerst uitgevoerd in het Bolsjojtheater in Sint-Petersburg en eindigde met de dood van zowat iedereen, inclusief oorspronkelijk Alvaro die zelfmoord pleegt, maar deze versie wordt nog slechts zelden opgevoerd (wel door Valery Gergiev in 1997 b.v., zie bovenstaande afbeelding).
Lees verder “155 jaar geleden: creatie van “La Forza del Destino””