Tag: Raymond Van het Groenewoud

45 jaar geleden: Neurosong

45 jaar geleden: Neurosong

In 1979 werd Micha Marah door de BRT intern uitgekozen om België te vertegenwoordigen op het Eurovisiesongfestival van dat jaar in Jeruzalem. Tijdens de Belgische preselectie op 3 maart 1979 zong ze drie liedjes: Mijn dagboek, Comment ça va en Hey nana. Het laatste werd gekozen als de uiteindelijke inzending. Marah verfoeide het liedje echter en dreigde zich terug te trekken. De situatie dreigde te escaleren toen ze Hey nana als plagiaat wilde laten aanmerken met de bedoeling het te diskwalificeren. Koorzangeres Nancy Dee werd benaderd als vervangster. Uiteindelijk reisde Micha Marah toch af naar Israël, waar zij op 31 maart 1979 het gewraakte liedje zong. Ze eindigde er als 18de en gedeelde laatste. Daarna wilde ze Hey nana nooit meer zingen. Haar versie verscheen ook niet op plaat. Op verzoek van Milo Decoster (Barclay) bracht componist Charles Dumolin de versie wel uit. Ikzelf was zo dom om me in mijn televisierubriek in De Voorpost met deze onverkwikkelijke affaire te bemoeien…

Lees verder “45 jaar geleden: Neurosong” →

Miek Van Bambost wordt tachtig…

Miek Van Bambost wordt tachtig…

Vandaag wordt Monique Holvoet tachtig jaar. Ze is beter bekend als Miek Van Bambost, omdat ze reeds sedert 1965 zowel in het reële leven als op de Bühne een paar vormt met Roel Van Bambost. Onder de benaming “Miek & Roel” zongen ze oorspronkelijk in het Engels covers zoals Dylans Blowin’ in the Wind (waarmee ze derde werden in “Ontdek de Ster”), maar later schakelden ze over op het Nederlands met Zwartbergblues, een protestlied over twee mijnwerkers die in 1966 tijdens een protestbetoging in Zwartberg door de rijkswacht werden doodgeschoten.

Lees verder “Miek Van Bambost wordt tachtig…” →

35 jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

35 jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien

Wat een toeval! Net op het moment dat Opa Adhemar ons op de schoot nam om ons te vertellen welke boeken als kind zijn “oortjes deed gloeien”, was het ook de dertigste verjaardag van een artikel onder die titel dat ik in De Rode Vaan liet verschijnen n.a.v. de kinderboekenweek.

Lees verder “35 jaar geleden: het boek dat mijn oortjes deed gloeien” →

55 jaar geleden: Guy Mortier wordt hoofdredacteur van Humo

55 jaar geleden: Guy Mortier wordt hoofdredacteur van Humo

Het is al 55 jaar geleden dat Guy Mortier (foto Michiel Hendryckx via Wikipedia) hoofdredacteur werd van het weekblad Humo. Ik heb Guy verscheidene keren geïnterviewd, maar eigenaardig genoeg nooit over Humo als zodanig, tenzij één maal, telefonisch in onze reeks Aan het lijntje in 1986 omdat het blad toen zijn vijftigste verjaardag vierde.

Lees verder “55 jaar geleden: Guy Mortier wordt hoofdredacteur van Humo” →

45 jaar geleden: muziek in’t rond

45 jaar geleden: muziek in’t rond

Mijn tijd is voorbij. Nieuwjaar ook. De pakjes zijn opengemaakt, misschien was de elpee die je zo graag had gekregen erbij, misschien niet. Voor mij zijn er geen elpees meer. Met nieuwjaar bedoel ik. Niemand heeft eraan gedacht dat ik misschien wel “Bat out of hell” van Meatloaf of “Get off” van Foxy zou hebben gewild. Ja, mijn vrouw heeft me de soundtrack van “Bilitis” kado gedaan, maar dat is buiten categorie, want hier schuilen extra-muzikale redenen achter.

Lees verder “45 jaar geleden: muziek in’t rond” →

55 jaar geleden: Frank Sinatra neemt “My way” op

55 jaar geleden: Frank Sinatra neemt “My way” op

“My Way” is de titel van een lied, dat in de loop der jaren door honderden artiesten is gezongen. De Franse zanger Claude François bracht het in 1967 uit als “Comme d’habitude”, maar het was vooral de bewerking van Paul Anka uit 1968, gezongen door Frank Sinatra, die uitgroeide tot een internationale evergreen.

Lees verder “55 jaar geleden: Frank Sinatra neemt “My way” op” →

45 jaar geleden: Vlaanderen houdt niet van kinderen

45 jaar geleden: Vlaanderen houdt niet van kinderen

Vlaanderen zendt zijn zonen uit, want het houdt niet van kinderen. Drs.P. zit aan de schrijfmachine naast me. Ik had Heinz Polzer nog nooit ontmoet, maar blijkbaar loopt het in Vlaanderen vol met doctorandi P. Jammer genoeg heeft niet iedereen het taalgevoel van Polzer (mijn gebuur wél, er wordt hier wat afgelachen als hij weer een tekst van een collega herschrijft – maar kom, zijn Bob Woodward en Carl Bernstein ook niet zo begonnen, om van De Collega’s nog maar te zwijgen?), maar de afkeer voor kinderen schijnt vrij algemeen te zijn.

Lees verder “45 jaar geleden: Vlaanderen houdt niet van kinderen” →

Olympia’s Tour

Olympia’s Tour

Op 27 november 1898 werd de A.S.C. Olympia opgericht, een Amsterdamse wielervereniging die in de loop van de 20e eeuw haar stempel zou gaan drukken op de Nederlandse wielersport. Zij bracht niet alleen tal van wereldkampioenen voort, maar onderscheidde zich ook al snel als organisator van grote wielerkoersen. Na enkele eendagskoersen werd geopteerd voor een etappewedstrijd door heel Nederland: de Olympia’s Tour. In 1909 vond de eerste editie ervan plaats; een wedstrijd van drie etappes met een rustdag. Op 21 augustus werd Chris Kalkman tot winnaar gekroond.

Lees verder “Olympia’s Tour” →

45 jaar geleden: “Kamiel in België”

45 jaar geleden: “Kamiel in België”

Het is vandaag al 45 jaar geleden dat in de Gentse Vooruit de live-elpee van Raymond van het Groenewoud, “Kamiel in België”, werd opgenomen. Uiteraard was ik daarbij, want in die tijd liep ik als een hondje (Kamiel?) achter Raymond en zijn Centimeters aan. En ik begon mijn recensie in De Rode Vaan dan ook met een krachtige openingszin…

Lees verder “45 jaar geleden: “Kamiel in België”” →