Jan De Wilde aan het lijntje

In de zomerperiode, ook wel komkommertijd genoemd, lijkt het wel of de wereld wat trager gaat draaien. Een oorlog mag nog zo heet zijn, Jan Publiek loopt eerder warm voor tweeëntwintig jongens die stampen tegen een bal. En politici vind je eerder in volgwagens van de Tour de France dan in de Kamer voor het energiedebat. In de burgerpers duikt het monster van Loch Ness weer op en de baby van Charles is goed voor drie voorpagina’s. In zo’n omstandigheden zitten de RV-redacteurs natuurlijk ook met de handen in het haar. Wellicht lossen zelfs doorwinterde militanten op zomerse stranden liever de monsterpuzzel op dan dat zij de notulen van het 24ste partijcongres doornemen. Toch vinden wij dat monsters van Loch Ness en baby’s van Charles niet per sé in onze kolommen moeten sluipen. Actualiteit kan ook luchtig gebracht worden. B.v. door bekende mensen erover te interviewen, al is hun mening natuurlijk niet van een groter belang dan die van de man in de straat (of op het strand).

Deze week dus de eerste aflevering van deze nieuwe, zomerse serie « Aan het lijntje ». De benaming is ontleend aan de werkwijze. Ook wij worden immers door zomermoeheid geteisterd en in plaats van onze slachtoffers op te zoeken, draaien we gewoon hun telefoonnummer. Het eerste heet Jan De Wilde, vooral bekend als zanger van intelligente liedjes en die liedjes zijn dan precies intelligent omdat hij geen ooglappen draagt zoals dat bij zijn collega’s wel eens het geval is. Jan heeft een brede interesse en dat blijkt al meteen uit het feit dat we de bal mis slaan (of schoppen ?) als we de euvele moed hebben te veronderstellen dat hij dagelijks aan het televisietoestel gekluisterd zit om de Mundial te volgen.
Jan De Wilde : Nee hoor, ik kijk enkel uit verveling omdat er op de andere netten toch niets te beleven valt. En dan nog alleen maar de belangrijke wedstrijden van België. Ik heb er amper drie gezien.
— Drie ? Maar er zijn er ook nog maar drie geweest ! Dat maakt dus honderd procent. Waaraan moeten we dat toeschrijven, een acute aanval van patriottisme ?
J.D.W.
: Zeker niet, want ik supporter dan steeds voor de Hongaren of zo (lacht), maar dat is ook onzin natuurlijk, want die spelen allemaal in Belgische ploegen, geloof ik. Maar ’t is soms toch wel mooi om zien.
— Zou je als leek een appreciatie kunnen geven van het spel van de Belgen ?
J.D.W.
: Weinig. Er is geen spektakel, geen mooi voetbal, zelfs niet tegen Argentinië, vond ik. Ik heb er geen verstand van maar ik zag toch liever een match als Schotland-USSR.
— De Sovjet-Unie is samen met Polen de vermoedelijke tegenstander van België in de tweede ronde. Hoe kijk je d’r tegenaan ?
J.D.W.
: Zoals ze nu spelen geef ik ze tegen de Sovjet-Unie toch niet zo’n grote kans. Polen heb ik nog niet zien spelen. Nogmaals, ik heb mij eigenlijk nooit erg voor voetbal geïnteresseerd.
— Je bent dus wellicht één van de zeldzamen die niet onmiddellijk naar de sportbladzijden grijpt in de krant ?
J.D.W.
: Neen, ik lees dat gewoonlijk niet. Als er heel weinig in de krant staat, lees ik wel eens interviews, dat interesseert me wél.
— Dat sport en politiek wel degelijk met elkaar in, relatie staan zal voor jou wel geen punt zijn (denken we hierbij maar aan onze beschouwingen van vorige week, waar we nu nog de incidenten rond het afgekeurde doelpunt in Frankrijk-Koeweit kunnen aan toevoegen, toen de bondsvoorzitter van Koeweit, broer van het staatshoofd, onmiddellijk dreigde « dat Frankrijk méér voor z’n olie zal moeten betalen »), hoe beoordeel jij dan het mislukken van een actie rond het dragen van een rouwband in de wedstrijd tegen El Salvador ?
J.D.W.
: Ik twijfel sterk aan de impact van zo’n actie. Ik denk zelfs dat het eigenlijk nooit ernstig in overweging is genomen. Luister, het zijn profspelers, hé, ze spelen alleen maar voor de centen en tegen wie of hoe dat zal hun een zorg zijn.
— Akkoord, maar dat heeft zoals altijd twee kanten. Toen individuele spelers naar hun mening i.v.m. de actie werden gepolst, was de algemene tendens : als de voetbalbond zegt dat wij met een rouwband moeten spelen, dan zullen we dat ook doen.
J.D.W.
: Maar ook dergelijke houding is natuurlijk enkel geïnspireerd door de centen, omdat ze anders een blaam zouden krijgen of zo. Neen, ik denk dat het alleen maar om de centen draait. Sport is er enkel uiterlijk nog mee gemoeid.
— Wat houdt op dit moment dan wél vooral je aandacht gaande ? Het energiedebat ? Libanon ?
J.D.W.
: Alles, ik specialiseer me niet (lacht). Ik vind het allemaal nogal kwalijk wat er gebeurt. Het stemt allemaal niet al te hoopgevend. Ik walg zo’n beetje van de dagelijkse politiek, zowel binnenlands als buitenlands. Er wordt nog altijd evenveel verzwegen én gelogen, wat nog erger is. Ook in de politiek draait het gewoon om het geld. Maar met iets speciaals hou ik me niet bepaald bezig, nee. Ik lees alles en tracht dat dan te « evalueren » (lacht).

Referentie
Jan Draad, Jan De Wilde aan het lijntje, De Rode Vaan nr.26 van 1982

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.