Dick Dale wordt tachtig…

Dick Dale wordt tachtig…

Vandaag wordt de Amerikaanse gitarist Dick Dale tachtig jaar oud. Hij is vooral bekend geworden door zijn versie van de bekende surf-klassieker “Misirlou”. Het zal nu ondertussen bijna vier jaar geleden zijn dat ik dankzij Klara dan nog wel er achter kwam dat dit eigenlijk Griekse volksmuziek is. Klara speelde het nummer immers in een zeven minuten lange versie door Sakis Stratopoulos, bouzuki; Geoff Goodman, mando-cello & gitaar; Alex Haas, bass en Shankar Lal, tablas (Enja 9117-2). Bij de voorafgaande aankondiging had ik niet echt opgelet, dus ik wist niet of dit nu een bijzonder originele aanpassing is van het nummer dat vooral bekendheid kreeg sedert “Pulp fiction” of juist de originele versie (of beter gezegd als men het over volksmuziek heeft: een uitvoering die dicht aanleunt bij de mogelijk originele versie)…
Lees verder “Dick Dale wordt tachtig…”

Paul Jones wordt 75…

Paul Jones wordt 75…

De laatste tijd ben ik met mijn muzikale vrienden in een discussie gewikkeld over welke nummers van Manfred Mann er nu door Paul Jones worden gezongen en welke door zijn opvolger Mike d’Abo. Zo is alvast uitgeklaard dat “Pretty Flamingo” wel degelijk door Paul Jones wordt gezongen, maar tegen de tijd dat het nummer in de hitparade stond, was Jones al vervangen door d’Abo. En zo zou het best kunnen dat er playback-optredens bestaan, waarbij men Jones hoort, maar d’Abo ziet. Of nog beter: misschien bestaan er uit die tijd wel live-uitvoeringen door Mike d’Abo, dan kunnen we meteen vergelijken met de oorspronkelijke single. Want dààr ging de discussie vooral om: namelijk hoezeer de stemmen van Paul Jones en Mike d’Abo op elkaar gelijken. En vandaag, op de dag dat Paul Jones 75 wordt, is dat misschien een moment om daar even bij stil te staan…
Lees verder “Paul Jones wordt 75…”

Veertig jaar geleden: eerste Bakelandt-strip

Veertig jaar geleden verscheen de eerste aflevering van de Vlaamse stripreeks “Bakelandt”. De reeks was eigenlijk een idee van scenarist Daniël Jansens, maar Hec Leemans zorgde voor de tekeningen. De eerste publicatie verscheen op 20 oktober 1975 in de kranten Het Laatste Nieuws en De Nieuwe Gazet. De strip werd oorspronkelijk ook uitgegeven door Uitgeverij Hoste. Toen Jansens in 1980 overleed, nam Hec Leemans ook de scenario’s voor zijn rekening. De eerste 29 albums verschenen in zwart wit. Herdrukken en latere albums waren wel in kleur. Dat was dan wel bij de Standaard Uitgeverij. En de voorpagina kon veranderen per land: zoek de zeven verschillen tussen de Nederlandse en de Franse versie…
Lees verder “Veertig jaar geleden: eerste Bakelandt-strip”

25 jaar geleden: eerste aflevering van “F.C.De Kampioenen”

86 de kampioenen
Willy Van Poucke had al een aantal hoorspelen op z’n naam staan en toen hij de eerste twee afleveringen van “F.C.De Kampioenen” (“De nieuwe truitjes” en “Koopjes”) schreef. Hij mag dus zeker de “geestelijke vader” van deze succesreeks worden genoemd. Hijzelf vertelt daarover het volgende: “De situatie en de personages zijn bedacht door Peter Cnop en mij. Wel stond ons steviger comedy voor ogen, denk maar aan ‘Fawlty Towers’. Dus werd een en ander bijgestuurd door BRT-producers Luc Beerten en Bruno Raes en BRT-regisseur Willy Van Dueren (toenmalige Dienst Woord en Spel), wier grote voorbeeld de Nederlandse reeks ‘Zeg eens A’ was. Ons concept bleef grotendeels behouden, de toonzetting werd echter grondig gewijzigd. Maar duidelijk moet zijn dat het enige papier waar twintig jaar geleden wat op stond over de personages, hun onderlinge verhouding en de setting, dat van ons was, ’t is te zeggen van Peter en mij. ‘F.C.De Kampioenen’ is dus een creatie van de vijf mensen die ik hiervoor noemde, met als absoluut startpunt Peter en ik. In die jaren voetbalde ik bij een amateurploegje. Ik zag snel het komisch potentieel van dat gegeven in. Verder kreeg alles gestalte tijdens de middagpauze op de Persdienst in de urenlange gesprekken en brainstormen die Peter en ik hielden. De BRT werd toen weggeblazen door het piepjonge VTM. We dachten – terecht is achteraf gebleken – dat volkse comedy een sterke tegenzet kon zijn om het tij te keren.”