Tag: Marc Reynebeau

35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie

Op 27 december 1990 werd de NCR-prijs voor literatuur voor het eerst rechtstreeks op televisie toegekend. Het stramien was duidelijk geënt op de traditie die er in Nederland reeds in zekere zin is gegroeid bij de toekenning van de AKO-prijs. De vraag was dus in hoeverre de BRT erin zou slagen iets op poten te zetten dat op zijn beurt tot een traditie zou kunnen uitgroeien. (Not dus.)

Lees verder “35 jaar geleden: de NCR-prijs voor literatuur op televisie” →

Vijf jaar geleden: “Een Vlaamse canon”

Vijf jaar geleden: “Een Vlaamse canon”

Het zal nu al een dikke tien jaar geleden zijn dat ik iets schreef over een boek van Geert Stadeus (links op bovenstaande foto van Anna De Swaef) waarbij ik me de bedenking maakte dat “een moeizaam opgebouwde vriendschap hier onder grote druk zou komen te staan.” Quod erat demonstrandum, want sindsdien heb ik helaas niets meer vernomen van Geert (*). En zo komt het dat ik alweer op de website van Doorbraak.be ben aangewezen om het over een nieuw boek van Geert te hebben. Samen met ene Stijn Van der Stockt (mij totaal onbekend) schreef hij immers “De Vlaamse canon (een aanzet tot)”. Eens zien wat Karl Drabbe daarover te vertellen heeft op hogergenoemde website.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Een Vlaamse canon”” →

Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”

Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”

Tien jaar geleden had Lode Willems een nieuw boek klaar over het verleden, heden en de toekomst van onze lage landen. Het heette ‘Den Vaderland Getrouwe’ en was oorspronkelijk verkrijgbaar in de e-versie en als papieren boek. De e-versie kostte 9 €, voor abonnees op LW-Mededelingen 8 €. De papieren boekversie kostte 24 €. Wie een papieren versie bestelde, kreeg er gratis de e-versie bij. Maar ondertussen is Lode dus helaas al een tijdje overleden en ik vraag mij af wie er zich over zijn nalatenschap bekommert en of het boek via die weg dan nog verkrijgbaar is?

Lees verder “Tien jaar geleden: “Den vaderland getrouwe”” →

105 jaar De Standaard

105 jaar De Standaard

“Op zaterdag 2 mei 1914 kwamen in het statige Grand Hotel Wagner (zie foto) in Antwerpen, op de hoek van wat nu het Rooseveltplein en de Frankrijklei is, 31 keurige heren bij elkaar. Ze hadden een gewichtige zaak op het oog: een nieuw dagblad in het leven roepen, dat ze van meet af aan zagen als een kwaliteitskrant, die zou verschijnen in Brussel, het centrum van de politieke en economische macht. Voor een notaris richtten ze de naamloze vennootschap De Standaard op, met duizend aandelen van elk 250 frank.”

Lees verder “105 jaar De Standaard” →

35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan

35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan

Dat ik in de oude Rode Vaan af en toe ook nog eens moest inspringen voor de Snippertjes, het satirische rubriekje als opvolger van de Minibrokjes, dat herinner ik me nog wel, maar aangezien die niet ondertekend waren en ik er ook niet per se mijn ei in kwijt kon, heb ik die bijdragen niet bijgehouden. Dat ik echter ook in de nieuwe Rode Vaan eens deze rubriek heb gevuld, daarvan ben ik toch wel verwonderd. Ook hier was die rubriek niet ondertekend, dus het zou net zo goed iemand anders kunnen zijn geweest, maar ik herken sommige van mijn stokpaardjes. Ik heb van de gelegenheid gebruik gemaakt om ook de colofon van de nieuwe Rode Vaan (die ernaast stond) eens over te nemen, zodat men kan vaststellen welke medewerkers de overstap hadden gemaakt en welke niet. (Ik heb helaas geen illustratie gevonden voor de nieuwe Rode Vaan – zelf heb ik er ook geen bijgehouden – daarom heb ik maar teruggegrepen naar een heel oude Rode Vaan, toen de Ronde van Frankrijk nog voorpaginanieuws was! Dàt waren nog eens tijden!)

Lees verder “35 jaar geleden: “Snippertjes” in de vernieuwde Rode Vaan” →

Leeft Vlaanderen? Een pertinente vraag na Happening 88

Leeft Vlaanderen? Een pertinente vraag na Happening 88

35 jaar geleden zat Happening 88 erop. Met een optimistische schatting van 15.000 bezoekers (waarvan slechts twee derden ook effectief een ticket betaalden) kan men bezwaarlijk van een succes gewagen, zeker niet als men daar tegenover de 30.000 plaatst die de organisatoren zelf — wellicht met een ingebouwde veiligheidsmarge — hadden naar voren geschoven.

Lees verder “Leeft Vlaanderen? Een pertinente vraag na Happening 88” →

Dertig jaar geleden: Jo Decaluwe speelt Cyriel Buysse

Dertig jaar geleden: Jo Decaluwe speelt Cyriel Buysse

Jo Decaluwe heeft zich met zijn éénmanstoneel met werk van Cyriel Buysse in de loop der jaren een heel sterke reputatie opgebouwd. Sinds 1983 speelt hij DE RAADSHEEREN VAN NEVELE, een blijspel gemaakt naar de ‘Verslagen over den gemeenteraad van Nevele anno 1885-86’ van de hand van de jonge Cyriel Buysse. Op satirische wijze beschreef hij de gang van zaken in de gemeenteraad en zette er zowat iedereen mee te kijk. Grote hilariteit bij de inwoners van Nevele, die wát graag spot en satire lozen over mijnheer de baron, de burgemeester, de schepenen, de notaris en vele andere volkse figuren die rond de raadstafel ruzie maakten en aan het eind toch gedwee JA knikten… met knikkers.

Lees verder “Dertig jaar geleden: Jo Decaluwe speelt Cyriel Buysse” →