Het is vandaag al 55 jaar geleden dat Death in Venice (Italiaans: Morte a Venezia) een film van de Italiaanse regisseur Luchino Visconti in première is gegaan. De film is gebaseerd op de novelle Der Tod in Venedig van de Duitse auteur Thomas Mann. In Nederland en België werd de film destijds uitgebracht als Dood in Venetië.
Lees verder “55 jaar geleden: première van “Death in Venice””
Op 25 september 2008 was er een tweedelige biografische film “Sagan” (met als ondertitel “Un charmant petit monstre”, zoals François Mauriac haar noemde) van Diane Kurys.
Lees verder ““Un charmant petit monstre””
Bonjour tristesse van Françoise Sagan verscheen officieel op 15 maart 1954 in Frankrijk. Het boek werd uitgegeven door Éditions Julliard en veroorzaakte vrijwel onmiddellijk een schandaal vanwege het openhartige thema rond jeugd, seksualiteit en morele leegte. Sagan was toen pas achttien jaar oud, wat de media-aandacht nog versterkte.
Lees verder ““Bonjour tristesse””
Een vreemde figuur, Comte Balthasar Michel Klossowski de Rola, geboren te Parijs op 29.2.1908, overleden te Rossinière op 18.2.2001, gekend als Balthus (foto Fabio Massimo Aceto via Encyclopaedia Britannica). Schilder. Ouders eveneens bedrijvig met het penseel. Toen hij in 1934 met zijn werk naar buiten trad wekte dat heel wat verwondering: de periode van het surrealisme, het abstracte, en hier werden plots figuratieve doeken gepresenteerd!
Lees verder “Balthus (1908-2001)”
Met levende fauna in mijn onmiddellijke nabijheid bezit ik niet zo’n dwingende band. Niet meer sedert lang. Ooit huisde er in mijn onmiddellijke omgeving een varken. Ondanks de totaal ongeschikte behuizing van het gezin van mijn ouders, ik was vijf jaar denk ik, het betrof een nieuw gebouwd rijtjeshuis, hadden ze het onzalige idee zo’n spek- en worstenleverancier op te kweken op hun terrein. Mijn herinnering eraan is nihil. Verdrongen? Schaamte? Angst? Dat beest diende dag na dag, uur na uur, centimeter per centimeter ronder te worden en zat daartoe zijn leven uit te zitten in wat bedoeld was als een bezemhok, etend, slobberend. Toen hem op het voor hem zeer ongeschikte moment euthanasie opgedrongen werd door een daartoe ter hulp geroepen deskundige beul trok de ganse familie zich wenend terug; ‘varken wordt huisvriend’, melodrama in één bedrijf. Ze hebben niet één kotelet, niet één worst, niet één schelletje ham van hem geconsumeerd. Ze waren vleeseters, geen kannibalen.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (64)”
Het is ook al vijftien jaar geleden dat de Duitse auteur Wolfgang Deichsel is gestorven. In de jaren tachtig leerden we hem hier in Vlaanderen kennen via INS Mannen van den Dam. In 1982 brachten ze in een regie van Jürgen Kloth (Städtische Bühne Wuppertal) het stuk “Frankenstein, uit het leven van bedienden”.
Lees verder “Wolfgang Deichsel (1939-2011)”
Wat is de ecologische impact van de eland? Hij woelt met zijn hoeven de aarde om, en strooit via zijn uitwerpselen zaadjes in het rond – bevruchting van de aarde! Een boeiend onderwerp? Nee vrees ik. Wat kan dan wel interessant zijn, wat houdt de medemens bezig, wat intrigeert onze geesten en zet onze hersencellen in werking. Om dat te ontdekken kijk ik eens om me heen, snuffel her en der. Wat valt me op… Lijstjes, in toenemende mate. In alle formaten. Top 5, top 10, tot top 500. Of helemaal geen top, gewoon lijstjes at random, zonder rangschikking. Voorkeuren. Een opsomming. Je kan immers niet altijd appelen met een côte à l’os vergelijken. Meestal dient er gekroond en bekroond te worden, dat houdt de spanning er in. En voor de winnaar kan er een prijsje aan geknoopt worden. De essentie is het niet. Het gaat om het lijstje. En over wie het samenstelt.
Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (63)”
Vijftig jaar geleden kreeg Johan de Belie de Pol de Montprijs voor “Umbilicalis” (in de jury zat o.m. Rik Lanckrock). Dit stuk is bij mijn weten nog steeds niet gecreëerd (behalve dan die ene scène door Els en Daisy, twee van mijn leerlingen in het KTA van Sint-Niklaas). Misschien omdat de auteur geen gratuïte inlassingen heeft gebruikt om een voyeuristisch publiek te paaien? Ook al wordt er tweemaal of meer ‘in nachtpon’ over de scène gehuppeld (mijn leerlingen pikten hierop trouwens gretig in) en al eindigen teveel scènes met ‘een tedere kus’ of iets dergelijks.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: Pol de Montprijs voor “Umbilicalis””
Johan de Belie keek naar “De Shaq” op één.
Lees verder “Vijf jaar geleden: “De Shaq””
Het is vandaag veertig jaar geleden dat in het Gentse Nieuwpoorttheater de première plaatsvond van “Een slagerszoon met een brilletje”, een soloprogramma van Tom Lanoye, gebaseerd op zijn prozadebuut met dezelfde titel dat enkele weken eerder was uitgekomen. Dus hieronder vind je eerst een bespreking van het boek door Johan de Belie en pas daarna van de theatervoorstelling door mezelf.
dagelijks iets degelijks 