Rudolf Werthen wordt zeventig…

Rudolf Werthen wordt zeventig…

Dat de Gentse violist Rudolf Werthen een prima musicus is, dat staat als een paal boven water en eigenlijk zou je dat dus niet meer moeten herhalen (“Elke repetitie met Werthen kon bijna een masterclass genoemd worden,” zegt b.v. violist Eric Baeten). Toch moet je dat wél doen, want het eerste wat opvalt als je met de man praat, is dat je met een zakenman te doen hebt. Dat is eigenlijk niet zo verwonderlijk, als je weet dat Rudolf Werthen afkomstig is uit de kleine middenstand. Over die afstamming deden allerlei geruchten de ronde maar dankzij reacties van echtgenote France Springuel en dochter Samantha is een en ander nu rechtgezet.

Lees verder “Rudolf Werthen wordt zeventig…”

25 jaar geleden: Randi Stene wint Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Randi Stene wint Cardiff Singer of the World

De Noorse (geboren in 1963) Randi Stene deed haar studies in Kopenhagen bij Susanna Hakan en vandaar kwam het dat zij in Cardiff kandidaat was voor Denemarken. Naast een aria uit “Carmen” zong ze ook nog “Lullaby” van Britten, een aria uit de Johannespassie van Bach, “Op het kerkhof” van Brahms, lied van Grieg, Olga’s aria uit “Evgeni Onegin” van Tsjaikovski en twee volksliederen van Manuel de Falla. Bij de Habanera richt ze zich bij gebrek aan Don José maar naar de dirigent en leden van het orkest, wat de lachlust van de aanwezigen opwekt, maar ze mist sensualiteit. Voor de rest krijgt ze een goede kritiek, vooral wat het oratorium betreft. En zo werd ze toch nog winnares van haar schiftingsavond op de Cardiff Singer of the World 18/6/91. Ze is eigenlijk een ontdekking van Gerard Mortier die haar na een auditie engageerde als één van de drie dames in “Die Zauberflöte”. Ze bleef trouwens altijd een welkome gast in de Munt, waar ze o.m. Carmen was in de Guy Joosten-productie.

Lees verder “25 jaar geleden: Randi Stene wint Cardiff Singer of the World”

Al wie geen liedje zingen kan, die moet er maar eentje blazen

IMGEen operavoorstelling in Antwerpen en dan nog wel in volle zomer! Een luxe die wij te danken hebben aan de Vlaamse Kameropera, die in samenwerking met Studio Lirico uit Florence enkele voorstellingen bracht van Mozarts « Cosi fan tutte ».
Lees verder “Al wie geen liedje zingen kan, die moet er maar eentje blazen”