Elk jaar met de Gentse Feesten lokt Bob De Moor met zijn vrienden volle zalen. De vorige jaren amuseerde het publiek zich al kostelijk met de hilarische avonturen van de Soprano’s uit Ledeberg. Tien jaar geleden stapte een legendarische crooner in de arena: Frank Sinatra.
Lees verder “Tien jaar geleden: Bob De Moor in “Sinatra””
Interessant artikel in Het Nieuwsblad van tien jaar geleden: na achttien seizoenen stapte Luc Vancampenhout (65, foto), één van de oerscenaristen van de VRT-soap “Thuis”, op uit onvrede over hoe de personages en de verhaallijnen in de soap evolueerden. “Al die sentimentaliteit, geforceerde romantische verhalen en moraliserende toon: ik had er mijn buik van vol,” vertelde hij tegen Glynis Procureur.
Lees verder “Tien jaar geleden: “Thuis” is sentimenteel en ongeloofwaardig”
“lk wil de grootste zijn” is niet langer de gepriviligieerde wens van Raymond van het Groenewoud, Stekelbees heeft dit thema nu ook tot onderwerp (en titel) gekozen voor hun derde productie.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Stekelbees wil ook de grootste zijn…”
Wie is er eigenlijk op het idee gekomen om te starten met het dagelijkse rubriekje “Cultuur in Gent” in Het Laatste Nieuws? Ik zou denken: Dirk Dauw. Dat is ook de man die het uiteindelijk weer zou afschaffen, maar zo gaat het dikwijls in de journalistiek: een idee (goed of slecht) heeft maar een beperkte houdbaarheidsdatum. Het paste natuurlijk in de onafwendbare evolutie van steeds minder aandacht voor cultuur in het blad. Financieel was het dan ook een aderlating voor mij (zo’n dagelijks rubriekje bracht me amper 250 frank op), maar ik moet toegeven: journalistiek vond ik het een uitdaging en ik heb er eigenlijk veel plezier aan beleefd. Vandaar dat ik ze hier na 25 jaar nog eens opdien, ook al liggen de beschreven activiteiten al lang achter ons. Maar het vormde af en toe een aanleiding om nog eens geestig uit de hoek te komen.
Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent”
Waarom kijk ik naar zoveel quizzen op televisie? Omdat mijn vrouw daar wil naar kijken uiteraard. Maar goed, waarom kijk ik dan méé? Waarom blijf ik niet achter mijn computer zitten of verdiep mij in een goed boek? Omdat je er altijd wat kunt uit leren natuurlijk! En zo leerden we tien jaar geleden in “De Canvascrack” wat “jumping the shark” betekent.
Lees verder “Tien jaar geleden: Jumping the shark!”
25 jaar geleden was in Arca “Het schilderij” te zien van de Rus Viktor Slavkin (°1935, aanwezig op de première, foto via Wikidata). Het stuk confronteert een logé van een hotel (Daan Hugaert) met de schilder van het kunstwerk aan de muur (Pierre Callens), dat daar is gehangen door zijn vroegere minnares, de eigenares (?!) van het hotel. De onverschilligheid van de eerste (een ingenieur die een goed doorspoelende W.C. belangrijker vindt dan een schilderij) en het streven naar erkenning van de andere staat symbool voor de Breznjev-maatschappij waarin het stuk werd geschreven (1972 – vandaar mijn twijfels over die “eigenares”), maar levert slechts een typische gooi- en smijtregie op waar (volgens de collega’s, zelf ben ik niet gaan kijken) niemand beter van wordt, behalve dan misschien de regisseurs zelve, zijnde het duo Verschaeve-Van Laere.
Ronny De Schepper
Hilde De Baerdemaeker was twintig jaar geleden Desdemona in “Othello: you know I love you” in het NTG (foto Martin De Baerdemaeker via WikiPortrait).
Lees verder “Twintig jaar geleden: cultuur in Gent”
Het is vandaag zestig jaar geleden dat de West-Vlaamse wielrenner Camiel Vandecasteele is overleden.
Het is morgen ook al tien jaar geleden dat de Duitse auteur Wolfgang Deichsel is gestorven. In de jaren tachtig leerden we hem hier in Vlaanderen kennen via INS Mannen van den Dam. In 1982 brachten ze in een regie van Jürgen Kloth (Städtische Bühne Wuppertal) het stuk “Frankenstein, uit het leven van bedienden”.
Lees verder “Wolfgang Deichsel (1939-2011)”
dagelijks iets degelijks 