Vanya Wellens wordt 45…

Vanya Wellens wordt 45…

Potverdorie zeg, de tijd staat ook niet stil, hé! Vanya Wellens wordt nu ook al 45 jaar. Vanya Wellens? zullen de meesten onder jullie zeggen, wie is dat nu weer? En dat is normaal, want de Vlaamse actrice Vanya Wellens is vooral (zo niet uitsluitend) bekend als Femke Fierens in de televisiesoap Thuis en zoals het een soapactrice past, is ze dus beter bekend onder de naam van haar personage dan onder haar echte naam. En zelfs dàt wil wel eens wijzigen. Nee, niet de naam natuurlijk, maar wel het karakter. Zo schreef ik in januari 2013 nog: “Vroeger identificeerde ik die kranige meid met mijn eerste lief, met wie ik van mijn ouders niet mocht verkeren, zodanig zelfs dat ik me volledig inleefde in de tekst van de toenmalige smartlap Patsy van Rein De Vries. Maar vanaf dit seizoen is dit plotseling zo’n bitch geworden, dat je zelfs sympathiseert met Eddy (Daan Hugaert) als hij haar een toek op haar bakkes geeft!” Daarna mocht Eddy dan toch peter worden, maar sedert het zoontje van Femke en Peter is gestorven door een noodlottige ingreep van Eddy, is Eddy opnieuw Femkes grootste nachtmerrie, al was de ingreep bedoeld om Peggy te vermoorden, overigens mede op aanstoken van Peter, die sindsdien doet of zijn neus bloedt. Maar goed, Femke kwam destijds vooral op de voorgrond tijdens de incestueuze relatie met haar vader Mike. Daaraan heb ik toen zelfs een artikel over “courtroom dramas” aan opgehangen…

Lees verder “Vanya Wellens wordt 45…”

Veertig jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

Veertig jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater

Middagpauze. Tijd om pinten te pakken met « de collega’s », schuine moppen te vertellen, opmerkingen te maken over meisjes in het café en natuurlijk ook tijd om over politiek te discussiëren, dat spreekt voor zich. Maar naar theater gaan ? Ik denk er niet aan. Een paar keer heb ik me laten vangen aan « middagen van de poëzie », want, nou ja, een middagdutje is óók nooit weg, maar theater ?

Lees verder “Veertig jaar geleden: tijdens de lunch bloeien de anjers in het theater”

Tien jaar geleden: Bob De Moor in “Sinatra”

Tien jaar geleden: Bob De Moor in “Sinatra”

Elk jaar met de Gentse Feesten lokt Bob De Moor met zijn vrienden volle zalen. De vorige jaren amuseerde het publiek zich al kostelijk met de hilarische avonturen van de Soprano’s uit Ledeberg. Tien jaar geleden stapte een legendarische crooner in de arena: Frank Sinatra.

Lees verder “Tien jaar geleden: Bob De Moor in “Sinatra””

Tien jaar geleden: “Thuis” is sentimenteel en ongeloofwaardig

Tien jaar geleden: “Thuis” is sentimenteel en ongeloofwaardig

Interessant artikel in Het Nieuwsblad van tien jaar geleden: na achttien seizoenen stapte Luc Vancampenhout (65, foto), één van de oerscenaristen van de VRT-soap “Thuis”, op uit onvrede over hoe de personages en de verhaallijnen in de soap evolueerden. “Al die sentimentaliteit, geforceerde romantische verhalen en moraliserende toon: ik had er mijn buik van vol,” vertelde hij tegen Glynis Procureur.

Lees verder “Tien jaar geleden: “Thuis” is sentimenteel en ongeloofwaardig”

25 jaar geleden: Cultuur in Gent

25 jaar geleden: Cultuur in Gent

Wie is er eigenlijk op het idee gekomen om te starten met het dagelijkse rubriekje “Cultuur in Gent” in Het Laatste Nieuws? Ik zou denken: Dirk Dauw. Dat is ook de man die het uiteindelijk weer zou afschaffen, maar zo gaat het dikwijls in de journalistiek: een idee (goed of slecht) heeft maar een beperkte houdbaarheidsdatum. Het paste natuurlijk in de onafwendbare evolutie van steeds minder aandacht voor cultuur in het blad. Financieel was het dan ook een aderlating voor mij (zo’n dagelijks rubriekje bracht me amper 250 frank op), maar ik moet toegeven: journalistiek vond ik het een uitdaging en ik heb er eigenlijk veel plezier aan beleefd. Vandaar dat ik ze hier na 25 jaar nog eens opdien, ook al liggen de beschreven activiteiten al lang achter ons. Maar het vormde af en toe een aanleiding om nog eens geestig uit de hoek te komen.
Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent”

Tien jaar geleden: Jumping the shark!

Tien jaar geleden: Jumping the shark!

Waarom kijk ik naar zoveel quizzen op televisie? Omdat mijn vrouw daar wil naar kijken uiteraard. Maar goed, waarom kijk ik dan méé? Waarom blijf ik niet achter mijn computer zitten of verdiep mij in een goed boek? Omdat je er altijd wat kunt uit leren natuurlijk! En zo leerden we tien jaar geleden in “De Canvascrack” wat “jumping the shark” betekent.

Lees verder “Tien jaar geleden: Jumping the shark!”

25 jaar geleden: “Het schilderij” van Viktor Slavkin

25 jaar geleden: “Het schilderij” van Viktor Slavkin

25 jaar geleden was in Arca “Het schilderij” te zien van de Rus Viktor Slavkin (°1935, aanwezig op de première, foto Евгения Давыдова via Wikidata). Het stuk confronteert een logé van een hotel (Daan Hugaert) met de schilder van het kunstwerk aan de muur (Pierre Callens), dat daar is gehangen door zijn vroegere minnares, de eigenares (?!) van het hotel. De onverschilligheid van de eerste (een ingenieur die een goed doorspoelende W.C. belangrijker vindt dan een schilderij) en het streven naar erkenning van de andere staat symbool voor de Breznjev-maatschappij waarin het stuk werd geschreven (1972 – vandaar mijn twijfels over die “eigenares”), maar levert slechts een typische gooi- en smijtregie op waar (volgens de collega’s, zelf ben ik niet gaan kijken) niemand beter van wordt, behalve dan misschien de regisseurs zelve, zijnde het duo Verschaeve-Van Laere.

Ronny De Schepper