Vandaag wordt de Gentse dirigent Geert Soenen zestig jaar. In 1997 ben ik hem gaan interviewen toen hij in de Bijloke Festivalhal voor het eerst een symfonisch orkest dirigeerde. Het Symfonisch Orkest van Vlaanderen had als beleidslijn immers uitgestippeld dat het jonge dirigenten een kans wil geven. Daarom ging ik toen Geert even opzoeken met als onvermijdelijke eerste vraag: hoe jong is jong?
Lees verder “Geert Soenen wordt zestig…”
In de Amstel Gold Race van 1998 werd Scott Sunderland aangereden door de auto van zijn vroegere ploegleider Cees Priem. De Aussie – lid van een kopgroep – smakt tegen het asfalt en wordt ternauwernood gemist door twee andere ploegleidersauto’s. Huiveringwekkend.
Lees verder “25 jaar geleden: Cees Priem rijdt Scott Sunderland omver”
Dat Louis Van Dievel net als bijna alle journalisten af en toe een boek liet verschijnen, was me niet onbekend. Maar meestal waren dit dan boeken die verband hielden met de journalistieke actualiteit, zoals onlangs dat boek over bisschop Van Gheluwe. Ik wist echter niet dat hij ook zuiver “literaire” werken op zijn actief had. Ikzelf heb vijf jaar geleden “Ik ben de vuilnisman” uitgelezen uit 2003, maar op de achterflap verneem ik dat dit geen debuutroman is, maar dat “Happy Days” er nog aan voorafgaat.
Lees verder “Louis Van Dievel wordt zeventig…”
De Joegoslavische wielrenner (nu Sloveense) Jure Pavlic wordt vandaag zestig jaar. Misschien was hij wel een voorbeeld voor de kleine Tadej Pogacar?
Lees verder “Jure Pavlic wordt zestig…”
In de schiftingen van de Elisabethwedstrijd 1993 viel Yvietta Matison uit Letland vooral op omdat zij tijdens het spelen recht de zaal inkeek, in plaats van in profiel met half gesloten ogen, zoals dat meestal het geval is. Deze “revolutionaire” houding mocht haar echter niet baten. Later heeft ze dan toch nog een internationale carrière uitgebouwd (meer bepaald zelfs in de Brusselse Muntschouwburg), maar dan wel… op de altviool!
Vandaag is het al veertig jaar geleden dat de Amerikaanse zwemmer en acteur Buster Crabbe is gestorven.
Lees verder “Buster Crabbe (1908-1983)”
Het nieuwste stuk van « De Vieze Gasten », « Voorrang van rechts », is een positieve verrassing. Na twee zwakkere jaren staat het nooit aflatende gezelschap van Mon Rosseel er weer helemáál. In een sprankelende Romeinse revue wordt ongenadig blootgelegd hoe de volmachtentreinen van Wilfried Martinex en Wilma De Clercq (de scène waarop dit « koppel » ten tonele wordt gevoerd is trouwens één van de hoogtepunten van de avond) onstuitbaar de weg naar rechts hebben ingeslagen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Voorrang van rechts” van De Vieze Gasten”
Van zijn uitgeefster Angèle Manteau kreeg Louis Paul Boon te horen dat zijn boeken bijzonder moeilijk verkochten in Vlaanderen. Toch dreef Boon zijn wil door en begon hij aan het “onmogelijke” boek dat hij De Kapellekensbaan noemde. “Ik dacht: het gaat toch niet uitgegeven worden, waarom zou ik dan niet eens mijn goesting doen? U alle miseries en uiteindelijk alle glorie van dat boek in kleuren en geuren beschrijven, kan ik onmogelijk. Vier jaar lang heeft het daar gelegen. En omdat het toch niet kon verschijnen, schreef ik ook maar het tweede deel, Zomer te Ter-Muren” (Memoires, blz. 92).
Lees verder “Zeventig jaar geleden: “De Kapellekensbaan” van Louis Paul Boon”
Veertig jaar geleden werd ten huize van mevrouw Maddy Buysse het Cyriel Buysse Genootschap gesticht. Bij de stichters: Antonin Van Elslander (midden op de foto) en Anne Marie Musschoot (links). Slecht nieuws echter: toen ik in de mededelingen van het Louis Paul Boon Genootschap las dat de literaire genootschappen zouden samen komen en ik bij de opsomming het Cyriel Buysse Genootschap niet tegenkwam, nam ik contact op met prof.em.Musschoot en die wist me te vertellen dat het Genootschap op dit moment in een soort van hibernatische toestand verkeert. Prof.Van Elslander is ondertussen overleden en zijzelf is te oud om zijn werk verder te zetten en een opvolging is voorlopig niet in zicht. Jammer!
Lees verder “Veertig jaar geleden: stichting Cyriel Buysse Genootschap”
dagelijks iets degelijks 