Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (11)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (11)

Shoppingtripjes naar Dover, en een verblijf van twee weken in dat begeesterend stadje… dat is waarover ik het vorige keer had. Dat en zoveel meer maakte mij tot de anglofiel die ik nog steeds ben. Ondanks mijn liefde voor het zuiden die ik inmiddels ook mijn hart en ziel binnen smokkelde. Remember, twee weken logeerde ik een dickensiaanse pub nabij de haven van Dover om de rust in mijn woelige brein weer te vinden.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (11)” →

Vijf jaar geleden: “Liefdes kreten” van Staf de Wilde…

Vijf jaar geleden: “Liefdes kreten” van Staf de Wilde…

Staf de Wilde heeft een nieuwe dichtbundel uit, en wat voor één! Een dichtbundel is normaal gezien een nietig ding dat je met gemak in je binnenzak kan steken, maar “Liefdes kreten” is een kanjer van meer dan 300 bladzijden en kan dus gerust dienen om iemand ook letterlijk mee onder tafel te slaan. De ondertitel luidt “Gedichten over tederheid en erotiek” en ze staan in chronologische volgorde. Het begint dan ook met een meisje dat “in de klas zit te dromen” en eindigt met de belofte van Staf om niet meer te “jagen op het vrouwelijk wild”! We zijn dus blijkbaar wel écht oud geworden ondertussen…

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Liefdes kreten” van Staf de Wilde…” →

45 jaar geleden: “Maar kind toch, wat zeg je nu”

45 jaar geleden: “Maar kind toch, wat zeg je nu”

Anita Daldini moet wel erg zeker geweest zijn van haar stuk (twee betekenissen). Ze wilde per sé dat de bikkelharde criticus van De Voorpost, die toch al menig poëzieprogramma heeft gekraakt (terecht natuurlijk), aanwezig was bij de première van “Maar kind toch, wat zeg je nu!”, een collage van gedachten en prozafragmenten rond het kind (1979 is het Jaar van het Kind, of wist je dat nog niet?), gebracht door haar leerlingen van de klas Voordracht van de Stedelijke Muziekacademie van Sint-Niklaas, bijafdeling Temse. En laat ik het maar meteen verklappen: het is een bijzondere meevaller geworden.

Lees verder “45 jaar geleden: “Maar kind toch, wat zeg je nu”” →

Tien jaar geleden: Henk Ryckaert in “De Pappenheimers”

Tien jaar geleden: Henk Ryckaert in “De Pappenheimers”

Tien jaar geleden zat er in de aflevering van “De Pappenheimers”, het spelprogramma op Vier, een onderdeel “Nieuw-Vlaamse anagrammen”. Nu was dat op zich niet verwonderlijk, want in élke aflevering zit er wel een onderdeel N-VA bashing omdat de makers van Woestijnvis het nog altijd niet kunnen verkroppen dat zijzelf hebben bijgedragen aan de populariteit van Bart De Wever (dankzij zijn deelname aan hun ander spelprogramma, “De slimste mens”).

Lees verder “Tien jaar geleden: Henk Ryckaert in “De Pappenheimers”” →