Cyriel Buysse (1896-1994)

Cyriel Buysse (1896-1994)

Het is vandaag 25 jaar geleden dat Cyriel Buysse is overleden. Ik heb het dan wel over Cyriel Buysse, de wielrenner, maar van hem schijnen er geen foto’s te bestaan op het internet. Dankzij hem heb ik echter eindelijk een foto ontdekt van een fietsende Cyriel Buysse, de schrijver (uiterst rechts op bovenstaande foto van de heemkundige kring van het Land van Nevele). Omwille van de vele wielrennende Buysses heb ik eerder reeds contact opgenomen met Anne Marie Musschoot, de voorzitster van het Cyriel Buysse Genootschap, met de vraag of er sowieso iets terug te vinden is over wielrennen in het werk van Buysse. Toch geen domme vraag als je weet dat Cyriel Buysse zeer sportief was. Maar nee dus, volgens Mieke zou er niets te vinden zijn dat erop wees dat Buysse ook belangstelling had voor de wielersport. Tot nu dus deze foto. Al is die natuurlijk eerder een voorbeeld van fietstoerisme en zegt dit nog altijd niks over de belangstelling van Cyriel voor zijn wielrennende naamgenoten…

Gerrie Knetemann (1951-2004)

Gerrie Knetemann (1951-2004)

Op dezelfde dag dat Theo Van Gogh werd vermoord, stierf ex-wielrenner Gerrie Knetemann aan een longembolie tijdens een mountainbiketochtje. Op 8 november 2004 namen op de wielerbaan van Alkmaar 2000 mensen afscheid van Knetemann, waarna de begrafenis in besloten kring plaatsvond in Krommenie. Ik had vroeger een eigen stuk over zijn dood met eigen foto’s, maar op de een of andere manier ben ik dit kwijtgespeeld. Dan maar naar Wikipedia gegrepen met een foto van de NOS.

Lees verder “Gerrie Knetemann (1951-2004)”

Frank Vandenbroucke (1974-2009)

Frank Vandenbroucke (1974-2009)

Vandaag is het exact tien jaar geleden dat Frank Vandenbroucke onder duistere omstandigheden overleed in Senegal, nauwelijks 34 jaar oud. VDB was daar op vakantie samen met een andere renner Fabio Polazzi, toen hij werd getroffen door een longembolie. Daarbij wordt één van de longslagaders afgesloten, waardoor het erdoor verzorgde longweefsel niet of slechts gedeeltelijk van bloed kan worden voorzien.

Lees verder “Frank Vandenbroucke (1974-2009)”

Als fietsen een daad van verzet wordt

Als fietsen een daad van verzet wordt

Geef het maar toe: je hebt ook wat zitten gniffelen toen die twee deelneemsters uit Koeweit aan het WK voor vrouwen al onmiddellijk na de start moesten loslaten. Met hun beenstukken en hoofddoek waren ze geen partij voor de “echte” wielrensters. Maar onze binnenpretjes waren misplaatst: deze meisjes zijn ware heldinnen. Vandaag wordt daar in NRC aandacht aan besteed, weliswaar niet aan de hand van die Koeweitse meisjes maar van hun lotgenoten in Afghanistan, waar het zo mogelijk nog erger is gesteld. De Groene Filmclub Afghan Cycles (2018) volgt een groep jonge vrouwen die trainen als lid van de nationale vrouwenfietsploeg van Afghanistan. Er zijn drie obstakels die een vrouw met een fiets tegenkomt, zegt een van hen: ongelukken, toestemming van de ouders en vijandige reacties uit de omgeving. Afghan Cycles biedt hoop, maar laat ook zien dat de weg soms doodloopt of alleen elders ter wereld vervolgd kan worden.

35 jaar geleden: trainingsrit met SNA

35 jaar geleden: trainingsrit met SNA

Mijn laatste ritje met de Gentse wielertoeristenclub Sport Na Arbeid in 1984 was op 29 september nog een trainingsritje van 50km:


“12 deelnemers en naar Munkzwalm waar we nog met 175 fr schuld stonden. Om 13 u vertrokken Véronique, Carine, François, Walter, Dirk, Jules, Frans, Kurt, Stefan, Ronny en Georges terwijl Guido met de auto meevolgde. Een ritje in een zeldzaam september-zonnetje en ons groepje maakte er een einde-seizoenritje van, pratend en lachend aan 21 km/u bestaat ook nog, zodat het voor iedereen vlot verliep tot aan de controle. In het terugrijden stelde Walter voor naar Gavere te rijden en dan de Schelde af naar Gent. We hadden dan een bergje meer: Munkzwalm en Gavere, waarop Stefan eens achterom keek waar “zijn” Carine was, voor een duwtje in geval van nood, en zijn Carine was er… natuurlijk. In Gavere geen weg langs de Schelde (wij wisten dat wel) zodat langs binnenwegen tot Eke werd gereden om daar naast de brug de Schelde te volgen tot Zwijnaarde. Walter had zich vergist van brug! Aangezien we toch gezellig op weg waren, vond iedereen het toch goed van Walter, misschien Jules niet, want die viel plat op Walter’s parcour. Het goed weer liet het ook afweten – 3 u. zon is al lang – zodat het best was dat we thuis waren.” (André Dhont)
In zo’n boekje staan er natuurlijk ook altijd “wistjedatjes”, zoals Bart De Pauw zou zeggen. En over de laatste rit van het seizoen wordt er daarin over mij verteld: “Ronny vond het de laatste rit te vroeg om te vertrekken, en hij mocht al een uur langer slapen (wegens de overschakeling naar het winteruur, RDS), ja maar, zei hij: ik ben een uur later gaan slapen ook!
Het eindklassement zag er dat jaar als volgt uit:
Winnaar beker Hutson
1 Andre Meersman 7.174 km
Winnaar beker Bondue
2 Albert Victor 6.565 km
Winnaar trofee Deruelle
3 François Bovendaerde 5.074 km
En verder
4 Serge Bloem 5.058
5 Dirk Wauters 4.511
6 Georges De Schepper 4.188
7 Leonard Wauters 3.659
8 Kurt Wilmsen 3.508
9 Veronique Van de Keere 3.241
10 Frans Van Genechten 3.229
11 Guido Embrie 3.091
12 Carine Van Hecke 2.754
13 Walter Verstuyft 2.695
14 Martine V.d.Meersschaut 2.585
15 Marcel De Smaele 2.114
16 Michaël De Vetter 1.798
17 Patrick Van Heule 1.641
18 Jules Van Genechten 1.619
19 Freddy Guiot 1.439
20 Kristof Nicasie 1.096
21 Rebecca D’Hollander 1.048
22 François Cauwels 788
23 Ronny De Schepper 651
24 Stefan De Vetter 613
25 Eddy De Vetter 580
Buiten klassement vermelden we nog de prestaties van F. Buyle, Ch. Huygh; M. Van Heule, Luc Carnier; F. Van Hecke; P. Van Damme; D. Van De Vijver en als aanstaande leden Dominique Huygh en Gerard Van Autreve die al enkele ritten meereden.