Vijf jaar geleden: Hugo Hofstetter wint Le Samyn

Vijf jaar geleden: Hugo Hofstetter wint Le Samyn

Hugo Hofstetter (foto’s Erik Westerlinck) heeft Florian Sénéchal opgevolgd op de erelijst van de GP Samyn. De Fransman had het beste eindschot van een kopgroep van een tiental renners. Hij won voor Aimé De Gendt (vorig jaar ook al tweede) en David Dekker, de zoon van Erik, die enkele dagen eerder nog de Ster van Zwolle had gewonnen. Hugo Hofstetter, die dit jaar uitkomt voor de ploeg Israel Start-Up Nation, was uitzinnig van vreugde. Waarom, dat kwamen we niet echt te weten, want de verklaring dat het enkel omwille van de verjaardag van zijn vriendin was dat zou toch wat overdreven zijn.

Lees verder “Vijf jaar geleden: Hugo Hofstetter wint Le Samyn” →

“Northanger Abbey” van Jane Austen

“Northanger Abbey” van Jane Austen

Deze morgen heb ik nog een stukje geschreven over de film “Becoming Jane” en nu ga ik (louter toevallig) aan “Northanger Abbey” van diezelfde Jane Austen beginnen. Voor zover ik weet is het de laatste roman van haar die ik in mijn bezit heb en die ik nog moet lezen (het is ook de enige waarvan ik nog geen verfilming heb gezien) en dat is ook maar passend want hij werd postuum uitgegeven.

Lees verder ““Northanger Abbey” van Jane Austen” →

Nicole van Goethem (1941-2000)

Nicole van Goethem (1941-2000)

Het is al 25 jaar geleden dat Nicole van Goethem, nog altijd onze enige oscarwinnares tot nu toe, is overleden. Ik heb haar zelf in 1988 geïnterviewd voor de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan, maar dat was dan voor één keer eens gelogen, want ik heb haar wel degelijk “in levende lijve” gesproken op de uitreiking van de Geuzenprijs, die de aanleiding vormde voor het gesprekje…

Lees verder “Nicole van Goethem (1941-2000)” →

Twintig jaar geleden: “Never let me go” van Kazuo Ishiguro

Twintig jaar geleden: “Never let me go” van Kazuo Ishiguro

Vandaag is het al twintig jaar geleden dat “Never let me go”, de zesde roman van Kazuo Ishiguro werd uitgebracht. Bij de aanvang had ik vaag hetzelfde idee als bij “The unconsoled”, zij het dat dit boek zeker niet surrealistisch of absurd is. Integendeel, het leek allemaal heel realistisch tot ik – eigenlijk vrij toevallig – over een Wikipedia-stuk struikelde dat aangaf (zonder te waarschuwen voor spoilers) dat het hier eigenlijk om een SF-roman ging en dan wel over het bekende thema van organenhandel (denk b.v. aan Coma, een ziekenhuisthriller met Michael Douglas over illegale organensmokkel).

Lees verder “Twintig jaar geleden: “Never let me go” van Kazuo Ishiguro” →