Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (41)

Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (41)

Een grootwarenhuis dat is toch de snoepwinkel voor de volwassene. Ook wel voor kinderen natuurlijk, voor hen is het een wat primitieve versie van Plopsaland: ze kunnen er hollen, roetsbaantje spelen, dingen omver gooien. En natuurlijk met grijpgrage handjes reiken (en uit de rekken slepen) naar wat aan allerlei noodzakelijks ontbeert in de kasten thuis – producten die zich bevinden in de afdelingen snoep, koekjes, chocolade, chips en de god van de Olympus ‘Haribo’.

Lees verder “Vijf jaar geleden: het hoekje van Opa Adhemar (41)” →

Antonio Salieri (1750-1825)

Antonio Salieri (1750-1825)

Vandaag is het precies 200 jaar geleden dat de Italiaanse componist Antonio Salieri is gestorven. We herinneren ons hem vooral in de gedaante van Murray F.Abraham (foto) in de film “Amadeus” van Milos Forman en dus zijn we geneigd hem als Mr.Middelmaat af te schilderen in vergelijking met de goddelijke Mozart. Dat is uiteraard een vertekend beeld. Akkoord dat zijn opera’s loodzwaar zijn en nu terecht haast nooit meer worden opgevoerd (ten hoogste misschien eens als curiosum), maar dan moet men wel weten dat ze in de achttiende eeuw toch veel populairder waren dan die van Mozart zelf, die daarentegen wel veel beter de tand des tijds hebben doorstaan. Maar ik heb ook een CD’tje met twee concerti voor pianoforte, uitgevoerd door Andreas Staier en het Concerto Köln, en die zijn helemààl niet zwaar op de hand. Integendeel, ik luister daar met veel genoegen naar…

Lees verder “Antonio Salieri (1750-1825)” →

Zestig jaar geleden: Keith Richards “componeert” de riff van “Satisfaction” in zijn slaap

Zestig jaar geleden: Keith Richards “componeert” de riff van “Satisfaction” in zijn slaap

In de nacht van 7 mei 1965 lag Keith Richards te slapen in een hotelkamer in Clearwater, Florida, met een cassette-recorder naast zijn bed. Hij had zich net een kleine gitaarlijn bedacht, drukte op “record”, speelde de riff in, mompelde “I can’t get no satisfaction”, en viel weer in slaap. De rest van de tape bevat niets anders dan snurkgeluiden. Toen hij ’s ochtends het bandje terug beluisterde, hoorde hij de legendarische fuzzgitaar-riff die later de ruggengraat zou vormen van “(I Can’t Get No) Satisfaction” van The Rolling Stones.

Lees verder “Zestig jaar geleden: Keith Richards “componeert” de riff van “Satisfaction” in zijn slaap” →

Hubert Sevenich (1878-1905)

Hubert Sevenich (1878-1905)

Hubert Sevenich (2 april 1878 – 7 mei 1905) was een Duitse baanwielrenner die vooral deelnam aan stayerswedstrijden. Nadat hij als amateurwielrenner actief was, werd Sevenich in 1905 profwielrenner. Hij won de Grand Prix van Verviers en de “Lenteprijs” in Dortmund, telkens dus in 1905. Maar tijdens zijn zesde stayerwedstrijd als prof, de Grote Prijs van Brunswijk op 7 mei 1905, ging het mis.

Lees verder “Hubert Sevenich (1878-1905)” →

Craig Strete wordt 75…

Craig Strete wordt 75…

In oktober 2020 had ik nog maar pas een science-fiction boek van de hand gewezen en wie was de volgende schrijver die me door mijn “willekeurige woordgenerator” in mijn schoenen wordt geschoven? Een SF-auteur natuurlijk! Gelukkig heeft Craig Strete ook nog andere zaken geschreven. “Burn down the night” gaat over zijn vriendschap (op vijftienjarige leeftijd) met de legendarische Jim Morrison. Hoe het boek ooit in mijn bibliotheek is terecht gekomen, kan ik me niet meer herinneren. Het is wel in een Nederlandse vertaling uit 1982 (het originele werk verscheen in 1979 onder de titel “Dreams that burn in the night”, dus juist toen ik The Doors zelf heb geïnterviewd) en dan nog wel door Graa Boomsma (samen met uitgever Jos Knipscheer zelf).

Lees verder “Craig Strete wordt 75…” →