A Bridge Too Far (Nederlandse titel Een brug te ver) is een Amerikaanse oorlogsfilm uit 1977, geregisseerd door Richard Attenborough. Het is de verfilming van het gelijknamige boek van Cornelius Ryan uit 1974. De hoofdrollen waren voor Dirk Bogarde, James Caan, Michael Caine, Sean Connery, Edward Fox, Elliott Gould, Gene Hackman, Anthony Hopkins, Hardy Krüger, Laurence Olivier, Ryan O’Neal, Robert Redford, Maximilian Schell, Peter Faber en Liv Ullmann. Op 23 juni 1977 beleefde de film in Amsterdam zijn première.
Lees verder ““A bridge too far””“Something of value”
Een Afrikaanse jager op groot wild uit het Amerikaanse zuiden vertelt dit waargebeurde verhaal op een deskundige en intense manier – hoewel alle personages fictief zijn. Something of Value van Robert Ruark werd voor het eerst gepubliceerd in april 1955 bij Doubleday in New York. Op 24 april 1955 verscheen er reeds een vroege recensie in The New York Times. De auteur laat zijn boek voorafgaan door een “foreword”, gedateerd op 10 november 1954 (in Gerona, Spanje).
Lees verder ““Something of value””Chris Barber (1930-2021)
De Britse jazztrombonist en wielermecenas Chris Barber is vijf jaar geleden overleden. Dat is me helaas destijds ontgaan, wellicht omdat de media er bij ons geen aandacht aan hebben besteed (foto Heinrich Klaffs via Wikipedia).
Lees verder “Chris Barber (1930-2021)”35 jaar geleden: recital door Erika Pauwels
35 jaar geleden woonde ik een recital bij van Erika Pauwels in het conservatorium van Gent. Ze zong daar werk van Mozart, Beethoven, Schubert, Rossini, Donizetti, Bellini, Verdi en Puccini. Drie jaar eerder had ik een telefonisch interview met haar over de opera-opleiding in ons land, zoals o.m. zijzelf die toen gaf in genoemd conservatorium.
Lees verder “35 jaar geleden: recital door Erika Pauwels”Serge Gainsbourg (1928-1991)
Het is vandaag al 35 jaar geleden dat de Franse zanger, schrijver, componist en acteur Serge Gainsbourg is overleden. Een echte fan ben ik nooit geweest (ik vind dat de meeste van zijn fans trouwens te ver gaan in hun verafgoding), maar er zijn zeker een tiental nummers van hem die ik goed of zelfs fantastisch vind. En natuurlijk had de man een uitmuntende smaak wat vrouwen betreft.
Lees verder “Serge Gainsbourg (1928-1991)”240 jaar geleden: 23ste klavierconcerto van Mozart
Op 2 maart 1786 voltooit de pas dertig jaar geworden Mozart zijn 23ste klavierconcerto (in A, KV.488), waarin we de aria van Barbarina uit “Le nozze di Figaro” herkennen, terwijl de gravin “verborgen” zit in het 24ste (in c, KV.491), dat hij op 24 maart voltooide. Tussenin wordt in besloten kring ten huize van vorst Karl Auersperg “Idomeneo” hernomen en hiervoor schrijft Mozart de aria “Non temer, amato bene” (KV.490). Het pianoconcert was een van de drie abonnementsconcerten die dat voorjaar werden gegeven en werd waarschijnlijk door Mozart zelf tijdens een van deze concerten uitgevoerd. Als “uithangbord” heb ik deze keer de Franse pianiste Hélène Grimaud gekozen, ik ben er zeker van dat Woolfie daarmee akkoord zou gaan…
Simon Grinberg (1933-2016)
Het is ook al tien jaar geleden dat ik het bericht ontving dat Simon Grinberg, één van de werknemers op de N.V.Volksuitgaven, de oorspronkelijke drukkerij van De Rode Vaan, is overleden. Ik herinner me Simon vooral als een goedlachs figuur, zoals hij ook op de foto staat, al moet die genomen zijn zowat dertig jaar nadat ik hem de laatste keer heb gezien. Daarnaast herinner ik me Simon ook als een groot jazzliefhebber.
Ronny De Schepper
35 jaar geleden: weet je wat ik zie als ik gedronken heb?
Jaja, allemaal beestjes (foto Willy Dée). Ik weet het wel. Of denk je soms dat ik (of all people!) Ronny en de Ronnies niet zou kennen? Het moest er dus van komen natuurlijk. Een stukje over dieren.
Lees verder “35 jaar geleden: weet je wat ik zie als ik gedronken heb?”Simone Young wordt zestig…
“Een vrouw als orkestleider blijft voor de grote massa iets vreemds. Daar staan we dan na zoveel jaar emancipatie. Iona Brown (1941-2004) en Simone Young zullen zowat de meest bekende zijn en dan wellicht nog enkel voor insiders.” Zo schreef ik nog vijf jaar geleden, maar nu is het onder invloed van woke al vaker een vrouw die dirigeert dan een man. Alleen de mastodonten (zoals natuurlijk de Wiener Symphoniker) houden nog het been stijf.
Lees verder “Simone Young wordt zestig…”25 jaar geleden: cultuur in Gent (943)
Van de hieronder besproken productie is niks meer terug te vinden op het internet, daarom heb ik de affiche van de Bacchanten en het Pan Theater gebruikt. Ik hoop dat ze het niet erg vinden dat ze op deze manier nog wat extra reclame krijgen…
Lees verder “25 jaar geleden: cultuur in Gent (943)”








