De Zuid-Afrikaanse keyboardspeler Manfred Mann viert vandaag zijn 85ste verjaardag. Op de foto staat Manfred links. Merkwaardig hoezeer hij en Tom McGuinness (rechts) op elkaar lijken. Daar tussenin: Paul Jones (*), Klaus Voormann en Mike Hugg.
Lees verder “Manfred Mann wordt 85…”
| “Hallo, bentekik… Zeg, kan ik vannacht bij u slapen? Ik kan niet naar huis. ’t Is een heel verhaal. Ik leg het u straks wel uit.” Ook al dergelijk telefoontje gehad? Hopelijk niet, maar veel kans van wel, want opgroeiende jongeren die in botsing komen met hun ouders, ’t is een alledaags gegeven. Om een theaterproductie daarrond wat aantrekkelijker te maken, heeft Eva Bal vanavond in de Kopergietery de problematiek in de vorm van een thriller gegoten. Een moeder wordt dood aangetroffen: van het dak gevallen, gesprongen of geduwd? Indien het dit laatste is, zijn er drie verdachten: de buurman, maar ook de twee dochters van 14 en 16. Voor de muziek zorgt Johan De Smet, die dezelfde uitdrukking («Bentekik») gebruikt heeft in zijn Gents passieverhaal. Daar worden die woorden uitgesproken door Christus. En zo krijgt de titel ook ongewild een bijbelse bijbetekenis: zijn zo’n radeloze jongeren met een beetje ‘Christusfiguren’? (DSRG in HLN van 23/10/2000; foto van eigen website van de Kopergietery) |
Het is al zestig jaar geleden dat The Beatles “We can work it out” opnamen.
Lees verder “Zestig jaar geleden: opname van “We can work it out””
Ik ben dol op de rubriek “Ciné Classic” (of is het “Classic Ciné”?) op de RTBf. Zo krijg ik af en toe toch nog eens een treffelijke film te zien op de televisie. Want anders is het aanbod met zogenaamde actiefilms, superhelden, fantasy, science-fiction en romantische komedies aan de uiterst flauwe kant! En als er dan al eens een tegenvaller bij zit zoals “Le cercle rouge” van Jean-Pierre Melville (die al dan niet toevallig 55 jaar geleden in première ging) dan neem ik dat er graag bij.
Lees verder “55 jaar geleden: première van “Le cercle rouge””
Vandaag is het al dertig jaar geleden dat het nieuwe theaterprogramma van Raymond Van het Groenewoud, “De minister van landsverdediging”, in première is gegaan.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Raymond Van het Groenewoud wordt minister van landsverdediging”
Vijftig jaar geleden verscheen de eerste aflevering van de Vlaamse stripreeks “Bakelandt”. De reeks was eigenlijk een idee van scenarist Daniël Jansens, maar Hec Leemans zorgde voor de tekeningen. De eerste publicatie verscheen op 20 oktober 1975 in de kranten Het Laatste Nieuws en De Nieuwe Gazet. De strip werd oorspronkelijk ook uitgegeven door Uitgeverij Hoste. Toen Jansens in 1980 overleed, nam Hec Leemans ook de scenario’s voor zijn rekening. De eerste 29 albums verschenen in zwart wit. Herdrukken en latere albums waren wel in kleur. Dat was dan wel bij de Standaard Uitgeverij.
Lees verder “Vijftig jaar geleden: eerste Bakelandt-strip”
Vijftien jaar geleden vond in het Academiegebouw te Gent de openbare vergadering van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde plaats. Zo’n openbare vergadering is natuurlijk op de eerste plaats een formele aangelegenheid, maar toch stond er ook een aantrekkelijke lezing geprogrammeerd. Herman Pleij, buitenlands erelid van de Academie, had het namelijk over “Anna Bijns en de actualiteit van toen en nu”.
Lees verder “Vijftien jaar geleden: Herman Pleij over Anna Bijns”
| De briljante reeks ‘I love the seventies’ op de BBC was nog maar pas afgelopen of het Gentse Theater Neon dompelde ons opnieuw in de sfeer van glitterpakjes en olifantenpijpen. Met de productie ‘Disco Nights’ brachten zij de danspasjes van John Travolta op de muziek van de BeeGees weer tot leven. Alhoewel dit theater het zonder subsidies moet stellen, werden voor deze productie meer dan honderd kostuums gemaakt voor 26 jongeren en werd de zaal van Backstage zowat omgebouwd tot een authentieke discoclub. Het uitgangspunt voor deze voorstelling was dat disco, net als punk in de jaren zeventig, eigenlijk een typische exponent is van een ‘no future’-generatie. In plaats van echter zijn toevlucht te zoeken in agressie (punk), leefden de disco kids zich uit in de muziek. Dat maakt natuurlijk ook dat ze het robotiserende van de maatschappij min of meer lijdzaam ondergingen om zich naar het weekend te slepen, waar ze dan uit de bol konden gaan. Kortom, vergelijkbaar met de huidige house- en techno-generatie. Voorstellingen tot 25 november. Tickets: 400 en 500 fr., reserveren op het nummer 09/233.35.35. (DSRG) |
Thérèse-Marie Gilissen is een Belgische altvioliste die 4de eindigde in de Tenutowedstrijd 1975. Lut Van Wichelen viel voor haar interpretatie van het klarinetkwintet van Mozart met het Walter Boeykens Kwintet, maar ze weigerde haar medewerking aan de monoloog, waarin dit ter sprake komt.
Met “Hoogste tijd” schrijft Harry Mulisch in 1985 een levensverhaal dat dicht bij dat van Johannes Heesters aanleunt. Ook “Hoogste tijd” wordt later verfilmd (in 1995 door Frans Weisz). In de jaren negentig heb ik nog voor een driemaandelijks tijdschrift geschreven dat ook als titel “Hoogste tijd” had.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Hoogste tijd” (Harry Mulisch)”
dagelijks iets degelijks 