Vijf jaar geleden: “Wil” van Jeroen Olyslaegers

Vijf jaar geleden: “Wil” van Jeroen Olyslaegers

Wil is het eerste boek van Jeroen Olyslaegers dat ik gelezen heb. Meteen een voltreffer, een boek dat genomineerd werd voor twee literaire prijzen. Wil gaat over Wilfried Wils of liever gezegd wordt zogenaamd door hem geschreven voor zijn achterkleinkind. Hij schrijft in een volkse, Antwerps klinkende taal over zijn jaren als jonge politieagent in Antwerpen tijdens WO II. En in die functie heeft hij moeten deelnemen aan razzia’s om joden op te pakken. Wils is een ambivalent figuur die niet goed een kant kan kiezen. Enerzijds is hij bevriend met Lode, een collega die duidelijker de kant van de joden kiest, en anderzijds met Nijdig Baardje, een halve poëet die duidelijk collaboreert met de bezetter.

Lees verder “Vijf jaar geleden: “Wil” van Jeroen Olyslaegers” →

Gaston Reiff (1921-1992)

Gaston Reiff (1921-1992)

Vandaag is het al dertig jaar geleden dat Gaston Reiff, de winnaar van de gouden medaille op de Olympische Spelen van Londen 1948 (foto), is gestorven. Hij was in die tijd bovendien wereldrecordhouder over 2.000 meter, 3.000 meter en twee mijl en achttien keer Belgisch kampioen over zowat alle afstanden tussen de 1.500 en de 10.000 meter, voorwaar een palmares waarop menigeen afgunstig kan zijn. Gaston Reiff is dan ook een legende in de Belgische atletieksport en in 1986 gangmaker van de fameuze Sport Aid-actie die Bob Geldof in navolging van zijn Band Aid ten voordele van hongerlijdend Afrika uit de grond heeft gestampt. Ik sprak hierover destijds met hem in de rubriek “Aan het lijntje” in De Rode Vaan.

Lees verder “Gaston Reiff (1921-1992)” →

Ned Barth

Ned Barth

Vandaag is het twintig jaar geleden dat de Amerikaanse bariton Ned Barth verveelde als de vervelende Rambaldo (is dat nu een compliment of juist niet?) in de concertante versie van Puccini’s “La Rondine” van de Vlaamse Opera (maar de uitvoering had plaats in de Singel, als ik me goed herinner), geleid door Rudolf Werthen. Op YouTube is hij te zien met Kathleen Cassello in Lucia di Lammermoor uit 1991 en in Falstaff van Guiseppe Verdi door Opera Spanga. Uitgevoerd te Spanga in juli en augustus 1997. Met Peter Michailov, Monique Krüs, Mary Rose Langfield, e.a. Muzikale leiding: David Levi, regie: Corina van Eijk.

85 jaar geleden: de ramp met de Hindenburg

85 jaar geleden: de ramp met de Hindenburg

Op 6 mei 1937 zou de Hindenburg aanleggen in de marineluchthaven Lakehurst. De commandant was kapitein Max Pruss, een luchtschipofficier met ruime vliegervaring en tot voor kort gezagvoerder van de Graf Zeppelin. De ankerkabels werden uitgeworpen, die het grondpersoneel 60 meter lager probeerde te grijpen. Plotseling werd de buik van het luchtschip vuurrood en tegelijkertijd sloegen vlammen uit de staart, even voor de bovenste vin. Van de 97 mensen aan boord kwamen er 35 om het leven (13 passagiers en 22 bemanningsleden), evenals een lid van het grondpersoneel. Kapitein Pruss overleefde de ramp. Het inferno voltrok zich voor de ogen van radioverslaggever Herbert Morrison. Zijn verslag was dezelfde dag in heel Amerika op de radio te horen en is legendarisch geworden. De ramp is ook gefilmd en leverde dramatische beelden op. Men kan ze bekijken op Wikipedia.

Lees verder “85 jaar geleden: de ramp met de Hindenburg” →

Otis Blackwell (1931-2002)

Otis Blackwell (1931-2002)

Op de dag dat de Nederlandse politicus Pim Fortuyn lafhartig werd vermoord, stierf ook de zestien jaar oudere Otis Blackwell, Afro-Amerikaanse componist van rhythm’n’blues- en rock’n’roll-nummers, waaronder enkele van de grootste hits van Elvis Presley en Jerry Lee Lewis. Hij schreef in totaal ongeveer duizend nummers en van zijn composities zijn wereldwijd bijna 200 miljoen platen verkocht.

Lees verder “Otis Blackwell (1931-2002)” →