Trygve Gulbranssen (1894-1962)

Trygve Gulbranssen (1894-1962)

Alhoewel zijn naam jullie misschien niets zegt, is dit toch één van de populairste schrijvers geweest in de generatie van mijn ouders, zeg maar. De Noorse schrijver Trygve Emanuel Gulbranssen is immers de auteur van de trilogie Het geslacht Bjørndal, bestaande uit En eeuwig zingen de bossen (1933), Winden waaien om de rotsen (1934) en De weg tot elkander (1935), waarin hij het Noorse plattelandsleven in de periode 1760-1810 beschrijft.

Lees verder “Trygve Gulbranssen (1894-1962)” →

Amanda Filipacchi wordt 55…

Amanda Filipacchi wordt 55…

In mei 2009 vond ik dat het weer eens tijd werd voor een boekbespreking. Niet dat ik ondertussen geen boeken lees natuurlijk, maar niet elk boek nodigt uit tot een bespreking. Maar dat wil daarom niet zeggen dat een bespreking noodzakelijkerwijs positief is. Dat is bijvoorbeeld zeer duidelijk in het geval van het laatste boek dat ik heb gelezen, “Mannelijk naakt” van Amanda Filipacchi (foto Goodreads).

Lees verder “Amanda Filipacchi wordt 55…” →

Vijftig jaar geleden: “Anna Lusa” van David Mowat

Vijftig jaar geleden: “Anna Lusa” van David Mowat

Nemen we even de teletijdmachine naar het begin van de jaren zeventig. Toen zat ik pas aan de universiteit en wat doe je dan, als je als snotneus (zeker in die tijd, dat was helemaal niet te vergelijken met de met internetporno opgegroeide jeugd van vandaag) voor het eerst in de Grote Stad vrij mag rondlopen? Dan ga je naar het theater natuurlijk. En niet naar “Slisse en Cesar”, want dat spelen de amateurgezelschappen in je boerendorp al jààààren. Nee, je gaat naar een “progressief” theater. In mijn geval was dat het Arcatheater dat toen nog in een middeleeuwse kelder in de Hoogpoort was gevestigd. En waarom ga je naar een “progressief” theater? Om bloot te zien natuurlijk. Stel je voor: een actrice zo maar naakt voor je neus, op een paar centimeter afstand. En dat terwijl je je tot dan toe zoals Jean Blaute met de catalogus van de Unigro of Trois Suisses moest behelpen!

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “Anna Lusa” van David Mowat” →

Veertig jaar geleden: “Het Veenmysterie”

Veertig jaar geleden: “Het Veenmysterie”

Misschien dat de laatste afleveringen alles plotseling veel duidelijker zullen maken of misschien dat men bij de BRT oordeelt dat kinderen een heel eigen denkwereld hebben en dat de normale logica bijgevolg niet dient gevolgd, maar na vijf afleveringen van Het Veenmysterie (9-10) is het voor ons nog steeds een.. mysterie hoe deze serie in elkaar zit. Bovendien werd vooraf aangekondigd dat de speciale taal en de daarbijhorende gebaren van de « veenmensen » bij de jeugd zouden aanslaan. Daar twijfelen wij ten zeerste aan, o.m. omdat deze taal amper te verstaan is. En de houterige gebaren geven alvast deze acteurs een excuus voor het zoutloze spel. De anderen die dit niet hebben, kunnen misschien inroepen dat er wegens bezuinigingen niet genoeg « takes » konden worden genomen ? En tot slot krijgt de rijkswacht een toch wel heel nadrukkelijke rol opgespeld. Met als onderliggende moraal voor de kinderen: de rijkswacht, uw vriend ? (De Rode Vaan nr.42 van 1982)

Vijftien jaar geleden: Alexander Kolobnev wint de eerste Strade Bianche

Vijftien jaar geleden: Alexander Kolobnev wint de eerste Strade Bianche

De Strade Bianche is een Italiaanse wielerkoers voor profploegen, die sinds 2007 onder verschillende namen is georganiseerd, aanvankelijk alleen voor mannen, vanaf 2015 ook voor vrouwen. De wedstrijd komt voort uit de Monte Paschi Eroica (kortweg L’Eroica), een wielerevenement dat sinds 1997 ieder najaar wordt georganiseerd. Eroica is Italiaans voor heroïsch, en verwijst niet alleen naar het zware parcours over deels onverharde wegen, maar ook naar de klassieke fietsen van de deelnemers, die ten minste dertig jaar oud dienen te zijn. De wedstrijd voor de professionals kent deze laatste eis uiteraard niet. Toen Alexander Kolobnev op 9 oktober 2007 de eerste Strade Bianche won, was dit eigenlijk nog onder de benaming Monte Paschi Eroica. Vanaf het jaar daarop (winnaar Cancellara) werd de wedstrijd in het voorjaar georganiseerd. (Wikipedia)

Lees verder “Vijftien jaar geleden: Alexander Kolobnev wint de eerste Strade Bianche” →