Karita Mattila wordt zestig…

Karita Mattila wordt zestig…

Het Finse boerinnetje Karita Mattila (foto YouTube) verzeilde eerder onverwacht in de muziekwereld. De rol van de gravin uit de Nozze in de Muntschouwburg was haar eerste belangrijke rol na haar overwinning in de allereerste Cardiff Singer of the World (in 1983). Vandaar ging het naar de Met en vervolgens naar de Weense opera.

Lees verder “Karita Mattila wordt zestig…”

Regina Nathan wordt zestig…

Regina Nathan wordt zestig…

De Ierse sopraan Regina Nathan (foto YouTube) werd geboren in Maleisië. Ik leerde haar kennen toen ze van Richard Strauss “Schlechtes wetter” en een aria uit “La Wally” van Catalani zong op de Cardiff Singer of the World van 21/6/91. Mijn commentaar was toen reeds: “fantastisch”. Geestig dat dit later (o.a. in de Elisabethwedstrijd) bevestigd werd!

Lees verder “Regina Nathan wordt zestig…”

Russell Braun wordt 55…

Russell Braun wordt 55…

Russell Braun is een Canadese bariton die de Papageno-aria uit “Die Zauberflöte” zong in The Cardiff Singer of the World 1993. Hij speelde zelf de panfluit, maar het wilde niet zo best lukken. Hij liet zich er echter niet door uit zijn lood slaan. Verder: Waldesgesprach van Schumann en Avant de quitter ces lieux uit Faust, waaruit bleek dat hij nogal een hoge bariton is, maar daardoor is hij juist minder in de diepte.

Lees verder “Russell Braun wordt 55…”

Ruxandra Donose wordt 55…

Ruxandra Donose wordt 55…

De Roemeense mezzo Ruxandra Donose (foto YouTube) nam deel aan The Cardiff Singer of the World 1993, terwijl ze understudy was in Wenen. Toch houdt ze meer van liederen dan van opera, zegt ze n.a.v. haar interpretatie van “Allerseelen” van Richard Strauss. Haar aria uit “Werther” van Massenet daarentegen klonk nogal “Oost-Europees”.

Lees verder “Ruxandra Donose wordt 55…”

25 jaar geleden: Olafur Bjarnason in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Olafur Bjarnason in Cardiff Singer of the World

De IJslandse tenor Olafur Bjarnason (°1962) was oorspronkelijk rockzanger zegt men, maar als men zijn versie van “Als flotter Geist” uit “De Zigeunerbaron” hoort, vraagt men zich af of hij niet eerder een IJslandse Koen Crucke is. Zijn “top C” houdt hij Pavarotti-lang aan, maar ik vind het toch niet mooi. De “tenor olympics” zegt de commentatrice vande Cardiff Singer of the World 1993 terecht. Nadien volgt zowaar “Che gelida manina”. Maar erg! Hij lijkt er elk moment door te kunnen vallen, zodanig zelfs dat de BBC de klank wegdraait. En het gaat maar door: “Di quella pira”. Ook hier moet hij zijn hoge noten altijd in trapjes nemen. Tijdens de Cardiff Singer of the World 1993 volgde hij een masterclass bij jurylid Marilyn Horne en daar bleek hij zowel een sympathieke kerel, als misschien inderdaad toch wel een natuurtalent dat nog aan “polishing” toe is. Hoe dan ook, de Crucke-vergelijking is wellicht ten onrechte. Toch is hij nadien niet doorgebroken. Op het internet vind ik wel een youtube-filmpje (zie foto) waarin ene Kari Fridriksson vindt dat hij de mooiste “high C” ever zingt in “Soave fanciulla” uit “La Bohème”, maar dat kan net zo goed zijn beste vriend of vriendin zijn. Verder was hij de hertog van Mantua in een enscenering van “Rigoletto” in Bonn in het jaar 2000. En tenslotte heeft hij blijkbaar de band met de Marilyn Horne Foundation onderhouden, want daarvoor heeft hij ook nog een recital gegeven. Maar het meeste wat je terugvindt als je zijn naam intikt, is zowaar over een IJslandse voetballer met dezelfde naam (weliswaar vijftien jaar jonger). Uitkijken dus als je hem googelt!

25 jaar geleden: Inger Dam-Jensen is the Cardiff Singer of the World!

25 jaar geleden: Inger Dam-Jensen is the Cardiff Singer of the World!

De Deense sopraan Inger Dam-Jensen (foto YouTube) zong in Cardiff “Una voce poco fa” niet overtuigend, maar misschien was de klankbalans van de BBC niet in orde, want ze haalde wel de finale. “Je veux vivre dans ce rêve” maakte misschien toch minder indruk dan het eigentijdse Deense lied dat ze zong, waarbij de pianiste niets anders moest doen dan op het pedaal drukken, voor de rest diende de piano enkel als “klankkast” voor haar zang. Het was nochtans door de andere “eigentijdse” zanger, Paul Whelan, dat ze werd geklopt. In de finale van The Cardiff Singer of the World 1993 begint ze met “Amor” van Richard Strauss, een merkwaardige keuze zonder “warming up”. At least she’s pleasant to look at. “Misera, dove son”, de concertaria van Mozart, viel wel mee, ondanks een lamlendig orkest (niet alleen hier in déze aria). Ze werd gevolgd door “Let the bright Seraphim” uit “Samson” van Händel, dat werkelijk schitterend klinkt. Gewoon op déze avond gerekend, verdient ze de palm méér dan Beltran. En alzo geschiedde… Zij werd dus de Cardiff Singer van 1993.

25 jaar geleden: Joanna Cole in Cardiff Singer of the World

25 jaar geleden: Joanna Cole in Cardiff Singer of the World

De Australische (°1963) sopraan Joanna Cole (foto YouTube) zong een lied van Debussy (maar ’t zou net zo goed in ’t Chinees kunnen gezongen zijn) op de Cardiff Singer of the World 1993. “O Luce” uit “Linda di Chamonix” had ze gekozen omdat ze vindt dat haar stem het best geschikt is voor belcanto en niet omdat haar landgenote Joan Sutherland in de jury zat, die hiermee o.a. schitterde.