175 jaar geleden: Gent roept om “De Vlaamse Leeuw”

175 jaar geleden: Gent roept om “De Vlaamse Leeuw”

Op 27 februari 1848 vraagt het publiek van de Minardschouwburg in Gent aan het eind van een toneelvoorstelling van Broedermin en Taelyver om de Vlaamse Leeuw aan te heffen: een teken van collectieve weerbaarheid. Vanaf dat moment verspreidt het lied zich langs allerlei wegen naar andere Vlaamse steden en gewesten, tot het omstreeks de eeuwwisseling de algemeen aanvaarde status van Vlaams volkslied verwerft.

Lees verder “175 jaar geleden: Gent roept om “De Vlaamse Leeuw”” →

Vijftig jaar geleden: “We were all wounded at Wounded Knee”

Vijftig jaar geleden: “We were all wounded at Wounded Knee”

Op 29 december 1890 vond het bloedbad van Wounded Knee plaats, waarbij meer dan tweehonderd indianen werden gedood door de Amerikaanse cavalerie. Toen in 1973 het dorp Wounded Knee 71 dagen lang werd bezet door leden van het American Indian Movement kregen Pat Vegas en Sandy Baron van de Amerikaans–Indiaanse band Redbone inspiratie om een nummer over het bloedbad te schrijven. Binnen vijf dagen werd het nummer geschreven, opgenomen en uitgebracht. Platenlabel CBS Records weigerde echter “We Were All Wounded at Wounded Knee” in de Verenigde Staten uit te brengen vanwege de kritische tekst. Pat Vegas reageerde hierop door in de fabriek van CBS op eigen kosten vijfhonderd singles te laten persen en deze in Europa bij verschillende radiostations uit te delen. Deze methode werkte en de single kwam op de eerste plaats in de Nederlandse Top 40, de Nationale Hitparade en de voorloper van de Vlaamse Ultratop 50. Het bleef echter een gevoelig nummer in de Verenigde Staten, waar het niet op het album Wovoka verscheen en zelfs in 2003 nog niet op het verzamelalbum Essential voorkwam.

Lees verder “Vijftig jaar geleden: “We were all wounded at Wounded Knee”” →

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (32)

55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (32)

27 februari 1968
Ken afwezig. Naar het Sportpaleis in Antwerpen. Terwijl de bus een half uur (!) vertraging had, schreef Etienne de mop van de dag op zijn naam: toen de lach van agent De Cleen ten hemel steeg, zei hij “er weent iemand”. In het Sportpaleis was alles zeer duur (dit tot spijt van Etienne die zich moest intomen) en we moesten steeds recht staan op het middenplein. Voor de rest: de schilders doen goede zaken bij de Antwerpse meisjes. Red had reeds honger, dadelijk toen hij binnenkwam (ongelooflijk). Peter Post en Rik Van Looy verloren beiden hun dernyreeks tegen Theo Verschueren. Ron Baensch kende Ron Dovan nog en beiden voerden een kort gesprek, waarbij Dovan Baensch vroeg om toch nog te blijven rijden, maar Baensch weerde het lachend af. Rons moeder ging bij de cabine van Van Looy en ook deze kende haar nog (*). Erik en Roger De Vlaeminck reden een ereronde. Om half één ging men naar huis. Veel te vroeg, zeiden de Blommenkinders, maar Rons ouders waren vermoeid door het lange staan. (Erik Westerlinck)

Lees verder “55 jaar geleden: uit het Blommenkindersdagboek (32)” →

Anton Raaff (1714-1797)

Anton Raaff (1714-1797)

Op 27 februari 1778 bracht Wolfgang Amadeus Mozart een bezoek aan de beroemde tenor Anton Raaff, die hij een concertaria aanbood (men kan slechts gissen welke) met het verzoek die naar believen te wijzigen. Uiteindelijk nam de “eccellentissimo cantore” (aldus Metastasio) genoegen met een ingekorte versie. Raaff sang the title role in the premiere of Mozart’s 1781 opera Idomeneo; this was his last stage role. He spent his remaining years teaching and died in Munich in 1797.

Ronny De Schepper

Pablo de Santis wordt zestig…

Pablo de Santis wordt zestig…

Begin 2018 heb ik “Het labyrint” van Pablo de Santis uit 1998 gelezen. De reden was eigenlijk nogal onnozel: mijn vrouw heeft van haar dochter als nieuwjaarsgeschenk “Het labyrint der geesten”, het laatste deel van de tetralogie “Het kerkhof der vergeten boeken” van Carlos Ruiz Zafon, gekregen en was dit aan het lezen. Tegelijk zou Fons Mariën mij een derde boek van Kazuo Ishiguro bezorgen, maar ik kon in afwachting niet zonder lectuur, dus ik ben eens in mijn boekenkast gedoken en kwam daar dit boek, waarvan de titel me nu toch wel intrigeerde, tegen. En zoals gebruikelijk ben ik ook eens op het internet gaan kijken wat men over de auteur te vertellen heeft…

Lees verder “Pablo de Santis wordt zestig…” →

25 jaar geleden: cultuur in Gent (296)

25 jaar geleden: cultuur in Gent (296)

De Vieze Gasten zijn voor de meesten nog altijd synoniem voor de politieke grappen en grollen van Vuile Mong Rosseel. Daar kon 25 jaar geleden verandering in komen. Het was weliswaar niet de eerste keer dat andere mensen onder de vlag van de Vieze Gasten een stuk opvoeren dat nogal wat in stijl verschilt met wat Mong doet, maar tot dan toe waren deze producties vrij onopgemerkt voorbijgegaan. Het stuk van vanavond zal dat zeker niet doen. In het “Dossier Ronald Akkerman” speelt Steph Baeyens immers een overleden aids-patiënt die na zijn dood een bezoek brengt aan de verpleegster die hem in zijn terminale fase heeft verzorgd (gespeeld door Lisette Mertens). Dit stuk, dat tot en met woensdag loopt in de Backstage, wil duidelijk stelling nemen in de discussie over euthanasie die op dit moment in het politieke halfrond wordt gevoerd en zal dus niemand onberoerd laten. ★ Ook in Vooruit wordt vanavond en morgen een politiek stuk gebracht. Antigone speelt immers «Wolokolamsker Chaussee» van de DDR-auteur Heiner Müller (foto Hubert Link via Wikipedia): “een requiem voor de socialistische droom“. (HLN, 27/2/1998)