Is slipjes verkopen cultuur ? Bij sommige gespecialiseerde lingeriezaken heb ik soms de indruk van wel, maar dat soort slipjes wordt vanavond om 21.30 uur niet per opbod verkocht in het Magazijn (nabij de Vrijdagmarkt).
Lees verder “25 jaar geleden: Cultuur in Gent (202)”
Dinska Bronska speelde zich dertig jaar geleden in de kijker met een opgemerkte enscenering van twee oudere eenakters van Hugo Claus, De getuigen en Moratorium. De groep beschikte in die tijd over een ruimte waarin dertig mensen kunnen plaatsnemen, maar er zijn géén vaste theaterzetels, want men wil helemaal vrij zijn wat de vormgeving betreft. In een beginfase zal de zaal trouwens voornamelijk dienen als repetitieruimte, want Dinska Bronska zelf wil juist de straat op, of althans toch naar speciale lokaties zoals stations e.d. Eigenlijk hoort de “zaal” immers gewoon bij het huis van de kern van Dinska Bronska, Anouk David en Walter Janssens.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Dinska Bronska met “De getuigen” en “Moratorium””
Forty years ago, the Portland Building, designed by Michael Graves, considered the first postmodern building is opened in Portland Oregon. Het Portland Public Service Building (of kortweg Portland Building genoemd) werd geopend is een icoon voor de postmoderne architectuur omdat het ontwerp inging tegen alle principes van het Nieuwe Bouwen. Het gebouw dient als kantoorgebouw voor het gemeentebestuur van de Amerikaanse stad Portland.
Lees verder “Veertig jaar geleden: het eerste postmodernistische gebouw”
Ethan Coen (rechts op de foto), één van de twee geniale Coen-broertjes (de andere is Joel), viert vandaag zijn 65ste verjaardag.
Lees verder “Ethan Coen wordt 65…”
Vandaag is het veertig jaar geleden dat de Italiaan Giuseppe Saronni wereldkampioen wielrennen bij de profs op de weg werd in het Engelse Goodwood.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Giuseppe Saronni wereldkampioen”
De ondertitel van het boek Het Westen en de islam luidt: Over globalisering en terrorisme (originele titel: The West and the Rest: Globalization and the Terrorist Threat, 2002). Auteur is de Engelse conservatieve filosoof Roger Scruton (foto YouTube). Hij brengt in eerste instantie veel politieke filosofie over democratie, met begrippen als sociaal contract, burgerschap, lidmaatschap, loyauteit… Dit confronteert hij met het gebrek aan politieke filosofie in de islam. Nochtans zorgt juist de globalisering ervoor dat er meer en meer contact en confrontatie komt tussen het Westen en de moslimwereld, met het moslimterrorisme als extreemste gevolg. Geregeld maakt Scruton ook enkele omwegen, zoals passages over feminisme, postmodern denken, de multiculturele samenleving, de Europese unie versus de natiestaat (het zou me niet verwonderen als hij voor de Brexit is). Al met al is dit een heel interessant boek voor wie geïnteresseerd is in politiek en de samenleving. Scruton betreurt vooral het teloorgaan van de loyauteit en het burgerschap in westerse democratieën.
Fons Mariën, 23/07/2018
35 jaar geleden ging ik Patricia Kuypers interviewen: “Dansen is op de eerste plaats een manier van communiceren”…
Lees verder “35 jaar geleden: interview met Patricia Kuypers”
Postmodernisme is nog steeds een begrip dat veel discussie kan losweken. Ieder steekt er immers zowat in wat hij erin kwijt wil. En kijk: dat is precies de meest gangbare definitie van postmodernisme! * Om het allemaal nog wat ingewikkelder te maken, wordt er deze middag om 14 uur in de faculteit Rechten van de universiteit een internationaal symposium gehouden over « postmoderniteit en postmodernisme ». Maar dan in ’t Engels, want het is zoals gezegd een internationaal symposium * Zowel de architectuur, de muziek als het theater komen aan bod en een professor uit Boedapest spreekt zelfs over «postmoderniteit en postcommunisme in Oost-Europa » * ’s Avonds volgt aansluitend een optreden in het Gravensteen van het ensemble Currende onder leiding van Erik Van Nevel (foto). Zij brengen Vlaamse polyfonische werken. Een fikse duik in het verleden dus om al die postmoderne lezingen door te spoelen. (HLN, 4/7/1997)
Dertig jaar geleden kreeg Jan Caeyers (foto YouTube) in de Leuvense universiteit de eerste Prijs Blanlin-Evrart overhandigd. Deze prijs van een half miljoen frank werd voortaan jaarlijks uitgereikt als aanmoediging voor verdienstelijke kunstenaars. Het is niet helemaal duidelijk of de prijs zelf iets met de KUL heeft te maken, maar Caeyers zelf (°1953) heeft daar wel muziekwetenschap gestudeerd (naast fluit in het KMC van Antwerpen en compositie in KMC-Brussel en van ’81 tot ’84 orkestdirectie in de Hochschule für Musik te Wenen) en doceert er sedert 1985 muziekanalyse.
Lees verder “Dertig jaar geleden: Blanlin-Evrart-prijs voor Jan Caeyers”
