Categorie: poëzie

45 jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

45 jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden

Het succes van Guido Lauwaerts « Nachten van de Poëzie » zat eigenlijk in extra-poëtische elementen. Ik moet mij dus verontschuldigen bij de lezers die op basis van mijn stukje van veertien dagen geleden welgemutst naar de Leopoldlaan togen en er met een slaapmutsje vandaan kwamen (onze fotograaf heeft een viertal van dergelijke « aandachtige luisteraars » voor de eeuwigheid vastgelegd en misschien vind je één of meer daarvan wel terug op deze pagina). Door mijn schuld, dus, door mijn schuld, door mijn allergrootste schuld. Daniel De Smet zei het reeds in zijn inleiding op het stadhuis dat ik (en mijn collega’s ook een beetje natuurlijk) hem een pad in zijn korf had gezet. Ik dacht eerst dat hij die klasfoto bedoelde, maar het bleek dat wij door onze propaganda te veel belangstellenden hadden gelokt, zodat De Smidse fluks geruild moest worden tegen een « omgetoverde » sporthal.

Lees verder “45 jaar geleden: de nacht van de bolle akkers en de holle woorden” →

45 jaar geleden: de nacht der Wase dichters

45 jaar geleden: de nacht der Wase dichters

Welaan, poëzie is blijkbaar van alle tijden. Na «poëzie op zondagmorgen» en «op zondagavond», waarover ik vorige week schreef en na «de namiddagen van de poëzie» (zie «Hebjetgezien») moest onvoorwaardelijk ook de nacht van de poëzie komen. Zijn «poets» immers geen «lunatics» (luna = maan)? Dat wist zelfs Guido Lauwaert al! En sindsdien hebben ettelijke dichters zich overgegeven aan de (poëtische) geneugten in de nachtelijke uurtjes. In het Waasland gebeurt het nu zelfs reeds voor de derde maal. Noteer: op vrijdag 16 maart 1979 vanaf 20 uur in De Smidse (Leopold II-laan 26, 2700 Sint-Niklaas).

Lees verder “45 jaar geleden: de nacht der Wase dichters” →

Leo Vroman (1915-2014)

Leo Vroman (1915-2014)

Het is ook alweer tien jaar geleden dat de Nederlandse dichter Leo Vroman is overleden. In 2008 pakte hij nog uit met een dichtbundel die hij de toepasselijke titel “Nee, nog niet dood” meegaf. Een jaar later werd hij zelfs wat overmoedig en noemde hij een nieuwe bundel “Soms is alles eeuwig”. Nou, eeuwig is hij niet meegegaan, zoveel is zeker, maar anderzijds doet het mij plezier dat de man, althans geestelijk, in goede gezondheid net geen honderd jaar geworden is.

Lees verder “Leo Vroman (1915-2014)” →

Caesar Gezelle (1875-1939)

Caesar Gezelle (1875-1939)

Johan van Iseghem is hoogleraar Moderne Nederlandse Literatuur aan de KU Leuven (Campus Kortrijk). Zijn proefschrift “Guido Gezelles ‘Vlaemsche Dichtoefeningen’ (1858). Een benadering van de dichter en het werk” werd in 1993 door de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde bekroond en uitgegeven. Hij schreef een “Kroniek van de jonge Gezelle” (1993) en verzorgde de samenstelling en redactie van de tentoonstellingscatalogi “Guido Gezelle. Tien reken en een toovertik” (Brugge, 1999) en “’t Is al zoo van buiten, ’t is al zoo van bin” (Kortrijk, 1999). Naast diverse tijdschriftartikels over Guido Gezelle en andere auteurs, publiceerde hij ook twee bijdragen over Caesar Gezelle: ”Mijmeringen. Een onbekend manuscript van Caesar Gezelle”, in: Verslagen en Mededelingen van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde, 116 (2006) 3, p. 419-488; en ‘ “Voor altijd vergaan in ’t ijle van de wind”. Stijn Streuvels, Caesar Gezelle en de familie Gezelle’, in: M. De Smedt (red.), ‘Wie heet er u te slijten?’

Lees verder “Caesar Gezelle (1875-1939)” →