Mireille Capelle was eerst verbonden aan de Nieuwe Scène en bracht met Jos Van Immerseel een barokprogramma voor het FVV. Daarna volgde werk voor de KVO-Antwerpen en de OVV. Daar was ze b.v. Jeanne d’Arc in Honegger’s Jeanne d’Arc au bûcher geleid door Frits Celis op 19/04/1985, vandaag dus dertig jaar geleden.
Lees verder “Veertig jaar geleden: Mireille Capelle als Jeanne d’Arc”
Het is al tien jaar geleden dat soulzanger Percy Sledge is overleden. In 1987 besprak ik een “Greatest Hits”-elpee van hem onder de titel “Wie de jeans past, trekke ze aan” en die titel moest je in relatie zien tot een recensie van de opera “La Cenerentola” van Gioacchino Rossini. Ja, mijn verbeelding ging soms wel eens met mij aan de haal. Daarom moet ik vooraleer over te gaan tot de bespreking van Percy Sledge ook eerst even die opera terug oproepen…
Lees verder “Percy Sledge (1941-2015)”
Christa Biesemans is een koorzangeres van de Vlaamse Opera die zowel destijds in de Opera voor Vlaanderen (“Het Witte Paard”) als nu bij de Vlaamse Opera (“Der Rosenkavalier”, “La Rondine”) af en toe een solorol mag vertolken. Het meeste komt ze echter tot ontplooiing tijdens de lunchconcerten. Zo ook op vrijdag 24 maart 1995 toen ze samen met cellist Peter van der Weerd soliste was in een programma dat volledig was gewijd aan ensemblewerk van Hans Werner Henze. Dit concert stond uiteraard in het teken van de opvoering van Henzes opera “Der Prinz von Homburg”. Het kamerorkest werd dan ook geleid door Bernhard Kontarsky, die eveneens de opera dirigeerde.
Referentie
Ronny De Schepper, Henze voor ensemble, Het Laatste Nieuws 23 maart 1995
Het is vandaag precies 150 jaar geleden dat de opera “Carmen” van Georges Bizet in première is gegaan. Het werd een desastreuze flop die in niets liet vermoeden wat voor een succes de opera zou worden na de dood van de componist.
Lees verder “150 jaar geleden: oerpremière van de opera “Carmen” van Bizet”
De tijd holt onverstoorbaar verder en zelfs twee bladzijden theaterrecensies per week in De Rode Vaan kunnen niet alle producties tijdig opvangen. Daarom deze week in een notedop tien voorstellingen die helaas bijna alle reeds verdwenen zijn (zoals de tien kleine negertjes van Agatha Christie), maar om een compleet beeld te geven van het theaterseizoen vinden we het toch nog zinvol om er kort enkele beschouwingen rond te weven. (De Rode Vaan nr.2 van 1985)
Lees verder “Veertig jaar geleden: tien kleine negertjes…”
De Belgische sopraan Xenia Konsek werd in 1960 geboren in de Duitstalige Oost-Kantons van ons land. Ze studeerde aan de conservatoria van Verviers en Luik en aan het Mozarteum te Salzburg. Tevens werd ze laureate van de zangwedstrijden te Verviers, Lucca, Barcelona, Mantua en Rio de Janeiro.
Lees verder “25 jaar geleden: nieuwjaarsconcert met Xenia Konsek”
Zowel de operaliefhebbers van Antwerpen als die van Gent konden we veertig jaar geleden de voorstelling van “Die Fledermaus” aanraden, want ze liep alternerend in de twee zalen van de Opera voor Vlaanderen.
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Vina Bovy, de pêle-mêle van een operadiva””
Het is vandaag 110 jaar geleden dat de Oostenrijkse componist Richard Heuberger is overleden. Eigenlijk ken ik hem slechts van één operette, « Der Opernball », die ik ook nog maar één keer heb gezien en dat was dan in de Gentse opera in 1988. En die opvoering heeft me helemaal niet kunnen overtuigen…
Lees verder “Richard Heuberger (1850-1914)”
Sommige lezers zullen in de jaren tachtig wel de indruk gehad hebben dat er geen enkel blad in Vlaanderen was dat zoveel aandacht besteedde aan allerlei facetten van de opera, dan De Rode Vaan. « Dat is vreemd » zullen de lezers dan allicht zeggen, « want opera is toch een uiting van burgerlijke cultuur, wezensvreemd voor de arbeidersklasse ». « Dat is normaal », zal men vanuit een bepaalde hoek daarop repliceren, « want ook in de landen van het reëel bestaande socialisme wordt de opera hoog in aanzien gehouden. » « Dat is vreemd, » zeggen de tegenstanders dan weer, « want het is een heel dure kunstvorm die in deze crisistijd veel geld opslorpt dat veel beter zou kunnen worden aangewend in de sociale sector ». « Dat is normaal » willen de voorstanders toch het laatste woord hebben, « want de opera is een arbeidsintensieve werkaangelegenheid en hier investeren betekent juist dat men tal van arbeidsplaatsen in stand houdt ».
Lees verder “Veertig jaar geleden: “Goedkoopste formule, maar verkeerd beleid””
Veertig jaar geleden liep het operaseizoen stilaan naar z’n einde. Van de Opera voor Vlaanderen hadden we weliswaar nog twee « lichte » afsluiters te goed (« Anatevka » in Antwerpen en « La Vie Parisienne » in Gent), maar globaal mochten we nu toch reeds stellen dat we ons stilaan begonnen te verzoenen met de repertoire-politiek én het kwaliteitsniveau van de O.V.V.
Lees verder “Veertig jaar geleden: laatste voorstellingen van de OVV voor het seizoen 83-84”
dagelijks iets degelijks 