Vandaag is het precies twintig jaar geleden dat Sébastien Japrisot, de auteur van “L’été meurtrier”, is gestorven. “L’été meurtrier” heb ik destijds gelezen nadat ik de film reeds meerdere malen had gezien en toch heb ik het nog graag gelezen. Dat geldt ook voor alle andere boeken van Japrisot die ik heb gelezen.
Lees verder “Sébastien Japrisot (1931-2003)”
Het is vandaag al vijftien jaar geleden dat de Franse schrijver en filmmaker Alain Robbe-Grillet op 85-jarige leeftijd in Caen is overleden na hartproblemen.
Lees verder “Alain Robbe-Grillet (1922-2008)”
Het is vandaag 185 jaar geleden dat de Franse schrijfster Félicité de Choiseul-Meuse in Parijs is overleden. Weinig is helaas geweten over haar privé-leven, maar ze liet ons wel 22 boeken na, meestal erotisch van aard, wat uiteraard in die tijd merkwaardig is.
Lees verder “Félicité de Choiseul-Meuse (1767-1838)”
Vandaag is het 260 jaar geleden dat de Franse auteur Pierre Carlet de Chamblain de Marivaux is overleden.
Lees verder “Pierre Carlet de Marivaux (1688-1763)”
Vandaag is het ook al 135 jaar geleden dat de Franse toneelauteur Eugène Labiche is overleden. Hij oogst (ook nu nog) vooral succes met komische stukken, die uitmunten door hun toneelmatige behandeling en vooral handelen over het typisch Franse onderwerp: l’amour…
Lees verder “Eugène Labiche (1815-1888)”
Benoîte Groults succesvolle roman “Les vaisseaux du coeur” (in het Nederlands vertaald als “Zout op mijn huid”) is overduidelijk een “vrouwelijke” versie van “Lady Chatterley”.
Lees verder “35 jaar geleden: “Les vaisseaux du coeur” van Benoîte Groult”
In zijn jongste roman, De kaart en het gebied, komt een andere Michel Houellebecq naar voren dan die welke we kennen uit zijn klassiekers als Elementaire deeltjes of Platform. In dit boek vinden we veel minder cynisme of seksscènes terug, wat toch zijn handelsmerk was.
Lees verder “Tien jaar geleden: “De kaart en het gebied” van Michel Houellebecq”
Vandaag is het al 125 jaar geleden dat de Franse schrijver Alphonse Daudet is overleden. We kennen hem wellicht allemaal nog van zijn “Lettres de mon moulin”, die we op de schoolbanken verwenst hebben, want we vonden er allemaal niks aan, maar het was wel verplichte lectuur. Meestal is zoiets voldoende om bij de leerlingen een dégoût voor het leven te ontwikkelen, maar ik heb toch op latere leeftijd uit eigen beweging nog een boek van hem gelezen. Uiteraard was dat omwille van de titel (“Sappho”). En al kwam ik dan op dat gebied bedrogen uit, toch heb ik er blijkbaar iets aan gehad, want ik heb voor mezelf een aantal nota’s genomen. Zoals gewoonlijk kader ik die dan in een groter geheel en omdat ik deze keer niet terecht kon op Wikipedia, is het dan maar de tekst van een collega-blogger geworden…
Lees verder “Alphonse Daudet (1840-1897)”
De Franse auteur Jean Rouaud (foto YouTube) werd geboren te Campbon op 13 december 1952. Na het lyceum, een episode die sterk aan bod komt in zijn werk, studeerde hij wetenschappen en letterkunde aan de universiteit van Nantes. Om dan aan een grillige beroepsloopbaan te beginnen: pompbediende, verkoper van encyclopedieën, bediende in een boekhandel, om tenslotte gedurende zeven jaren een krantenkiosk uit te baten te Parijs, rue de Flandre 101, 19de arrondissement. Maar ondertussen schreef hij… Met het voornemen een familiekroniek in een trilogie te gieten. Het zullen uiteindelijk vijf boeken worden. En al met de eerste roman was het raak…
Lees verder “Jean Rouaud wordt zeventig…”
Vandaag is het al dertig jaar geleden dat de Gentse schrijfster (in het Frans) Suzanne Verbist is overleden. Haar schrijversnaam is eigenlijk die van haar man, de minister van justitie Albert Lilar.
Lees verder “Suzanne Lilar (1901-1992)”
dagelijks iets degelijks 